Filter dengan
Status pembaruan
SemuaSedang berlangsungSelesai
Sortir dengan
SemuaPopulerRekomendasiRatingDiperbarui
Tres Marias: Ada

Tres Marias: Ada

Hindi naging hadlang ang yaman at pribilehiyo upang tuparin ni Atty. Ada Esquivel--- isang matapang at ma-prinsipyong babae--- ang kanyang misyon sa buhay. Bagaman lumaki siyang laki sa yaman at karangyaan, pinili niyang i-alay ang kanyang buhay upang tulungan ang mga mas higit na nangangailangan. Ang kanyang pangalan ay isang malaking tinik sa lalamunan ng mga mayayamang mapang-abuso, sapagkat kilala siya sa pagpanalo ng ng mga kasong isinasampa laban sa ilan sa kanila. Sa kauna-unahang pagkakataon ay natalo siya sa isang kaso. Kasunod nito ay ang kalunos-lunos na pagkamatay ng kanyang dating Propesor. Dahil dito ay mapapadpad siya sa isang malayo at maliit ngunit tahimik na bayan ng Bagong Silang. Sa patuloy na pakikibaka para sa karapatan ng mga taong naninirahan dito, unti-unti ring mabibigyan ng linaw ang sinapit ng kanyang propesor, maging ang misteryo sa likod ng kauna-unahang kasong hindi niya naipanalo ay mabubunyag din. Lingid sa kaalaman ni Ada ang bawat sikretong matutuklasan niya ay magiging mitsa ng kanyang buhay. Makakaligtas kaya siya sa tiyak na kapahamakang nakaabang sa kanya? Posible kayang makatagpo siya ng pag-ibig sa gitna ng digmaan? How much will it take to win against the fight outside the courtroom?
Mystery/Thriller
1.4K DibacaOngoing
Baca
Tambahkan
Los Últimos Tres Regalos Para El Alfa

Los Últimos Tres Regalos Para El Alfa

Después de la muerte de Harper, mi hermana gemela, mi compañero Alfa me odió durante diez años. Por una década entera fui su Luna e intenté de todas las formas posibles complacerlo. Un día, me dijo: —Si tantas ganas tienes de darme gusto, entonces muérete. Así que, cuando vi que un camión se dirigía hacia mí, ni siquiera me moví; sin embargo, nunca esperé que Noah me empujara para salvarme. Quedó herido de gravedad. Antes de morir, me miró y susurró: —Charlotte, si nunca te hubiera conocido, todo habría sido mejor. Al funeral de Noah asistieron todos los sabios y los miembros de la manada. —Debí dejar que Noah eligiera a Harper como su Luna. Me arrepiento de haberlo obligado a escogerte en ese entonces. ¡Tú lo mataste! La madre de Noah estaba deshecha por el dolor. El padre de Noah también habló: —¿Sabes? ¡Noah te salvó la vida tres veces! Era un Alfa de tan buen corazón... ¿Por qué no te moriste tú en su lugar? Todos en el funeral me miraban con reproche. Me echaron de la ceremonia; me quedé ahí, perdida y destrozada. Tres años después, con la ayuda de una bruja y su hechizo, regresé al pasado. Esta vez, tomé una decisión diferente. Pase lo que pase, nunca volveré a ser la Luna de Noah.
Baca
Tambahkan
¡Mis padres pobres en realidad eran millonarios!

¡Mis padres pobres en realidad eran millonarios!

En la noche de Navidad, mis padres seguían trabajando afuera, dejándome sola otra vez en casa. Pensando en que así había sido durante veinte años, ya no quería pasar sola y fría otra Navidad, así que tomé una torta navideña y fui a buscarlos. Para mi sorpresa, aquellos mismos padres que siempre decían que trabajaban sin descanso, bajaron de un carro de lujo, abrazando a un chico de mi edad, riéndose y charlando como si nada, camino a un restaurante carísimo. —Papá, mamá, ¿están seguros de que no pasa nada dejando a Estelita solita en casa? Mi mamá respondió sin darle importancia: —No importa, ya está acostumbrada. Mi papá, como si nada, dijo: —Ella no puede compararse contigo, tú eres nuestro tesoro. Me di la vuelta y me fui. Me estaban mintiendo diciendo que estaban pobres, esta vez no quiero su compañía ni un poco.
Baca
Tambahkan
El Precio De Salvar A Mis Verdugos

El Precio De Salvar A Mis Verdugos

Para salvar a los tres lobos más importantes de mi vida, mi hermano, mi prometido y mi mejor amigo, hice un trato con la Diosa de la Luna. Cambié mi vida por la de ellos. Si lograba que cualquiera de ellos me quisiera realmente en un plazo de cinco años, podría seguir viviendo. Pero en el último día de la cuenta regresiva, los tres seguían sintiendo rechazo hacia mí. Según las reglas, había fracasado. Mi vida estaba a punto de ser borrada. —¿Podría enviar un último mensaje? ¿Un intento final? Quizá por lástima, la Diosa me concedió esta última oportunidad. Ese mensaje era mi última carta. Presioné el botón de audio en nuestro chat grupal, luchando para mantener la voz firme. —¿Podrían quererme aunque sea un poco? En serio, me voy a morir. Después de un momento de silencio, se escucharon sus risas crueles. “Harías lo que fuera para competir con Lidia por atención, ¿verdad?” “Déjate de mentiras. Esto solo hace que te odiemos más.” “Si estás tan desesperada por morirte, pues hazlo de una vez.” Misión fallida. Les di exactamente lo que querían. Pero cuando estuve a punto de morir, todos entraron en pánico.
Baca
Tambahkan
Aprobó El Examen Sentada En Mis Piernas

Aprobó El Examen Sentada En Mis Piernas

—Señor instructor, ¿qué es eso duro que siento ahí abajo? En la escuela de manejo, dentro del Instituto de Artes de San Pedro, estaba dándole clases a una alumna de primer año bastante atractiva. Nunca me imaginé que esa chica, que a primera vista parecía ingenua, vendría vestida de manera tan provocativa e insistiría en sentarse sobre mis piernas para que le enseñara a manejar “mano a mano”. Durante todo el trayecto, tuve que resistir mis impulsos y concentrarme en enseñarle bien, ignorando a propósito cómo se frotaba contra mí, a veces sin querer y otras no tanto. Pero quién iba a decir que soltaría el embrague demasiado rápido. El motor se apagó y dio una sacudida. Ella cayó de sentón entre mis piernas. El impacto se sintió en su zona más íntima. Y lo único que traía puesto era una faldita corta y ropa interior de tela muy delgada.
Baca
Tambahkan
El aborto: el fin de mis sufrimientos

El aborto: el fin de mis sufrimientos

En mi sexto mes de embarazo, mi hermana menor, Clara Soto, sufrió un accidente de tráfico. Debido a la pérdida de sangre, requirió con urgencia un donante compatible. Y, según los exámenes, yo era la única que podía salvarle la vida. Sin embargo, debido a que durante los últimos meses de embarazo había perdido peso, me recomendaron no donar. Aun así, mi familia me obligó. Por lo que, sin fuerzas para oponerme, esperé que mi esposo me ayudara a salir de esa situación. No obstante, se quedó a un lado con los brazos cruzados, diciendo: —Estás bien de salud. Donar sangre no te afectará en nada. Clara tendrá un futuro brillante, no voy a permitir que lo destruyas. Después de la donación, me desmayé. Y, cuando desperté, supe que algo dentro de mí se había roto. Por lo que, sin decir ni una palabra, lo primero que hice fue agendar un aborto.
Baca
Tambahkan
Mis padres fueron juzgados en una transmisión en vivo

Mis padres fueron juzgados en una transmisión en vivo

Mis propios padres me llevaron a los tribunales, donde el juez, usando la tecnología más avanzada, extrajo nuestros recuerdos para que un jurado de cien personas dictara sentencia.
Baca
Tambahkan
Abandonando os Canalhas, um Novo Caminho

Abandonando os Canalhas, um Novo Caminho

Fabiana Cabral jamais poderia imaginar que, no dia do seu aniversário, o próprio filho lhe entregaria um pedaço de bolo de castanha capaz de causar uma reação alérgica fatal. No momento em que começou a sentir sua visão turvar, ela ouviu o grito furioso de Yuri Miranda: — Caio Miranda, você não sabe que sua mãe é alérgica a castanhas? A voz infantil de Caio soou surpreendentemente clara e firme: — Sei, mas eu quero que a tia Cecília seja minha mãe. Papai, você também pensa assim, não é? — Mesmo que eu... Fabiana tentou reagir, mas uma sensação sufocante tomou conta do seu corpo. Ela já não conseguia ouvir o que Yuri dizia a seguir. Nos instantes finais antes de perder completamente a consciência, apenas um pensamento ecoava em sua mente: "Se eu acordar, nunca mais quero ser a esposa de Yuri nem a mãe de Caio."
Baca
Tambahkan
E A Madrasta? Os Dois Filhos Me Amam Ainda Mais

E A Madrasta? Os Dois Filhos Me Amam Ainda Mais

Dionísia Melo, uma herdeira de uma família influente, desafiou a oposição de sua família e cortou relações para se casar com Ibsen Pinto, um homem solteiro, mas com um filho e uma filha, e um negócio à beira do fracasso. Por seis anos, ela tratou as crianças como se fossem suas e apoiou o marido a fazer seu negócio decolar. As crianças, graças a ela, tornaram-se bem-educadas e obedientes, e a empresa de Ibsen foi listada com sucesso. Mas, na festa de celebração pela entrada de Ibsen na elite, a mãe biológica das crianças, Inês Alves, apareceu de repente. Ibsen, sempre racional, agiu como um louco para tentar detê-la, fazendo com que Dionísia se tornasse o motivo de piada em toda a cidade. Naquela noite, ele não voltou para casa, levando as duas crianças para um "reencontro" com Inês. Mais tarde, Ibsen decidiu se divorciar: — Obrigado por seus esforços nestes anos, mas as crianças mais precisam da mãe biológica. Inês disse: — Você trabalhou duro cuidando dos meus filhos todos esses anos, mas uma madrasta sempre será uma madrasta, nunca se compara à mãe de verdade. O amor criado não é melhor que o amor de sangue? Já que é assim, ela não será mais essa madrasta! No entanto, as crianças não aceitaram a mãe biológica, e tampouco aceitaram o pai. Eles disseram: — Nós temos apenas uma mãe em nossa vida, Dionísia! Se vocês se divorciarem, vamos com a mamãe!
Romance
10672 DibacaOngoing
Baca
Tambahkan
Meu Noivo Deu os Rins para Minha Irmã e Eu Morri

Meu Noivo Deu os Rins para Minha Irmã e Eu Morri

Minha irmã e eu éramos gêmeas. Nascemos do mesmo ventre… E fomos marcadas pela mesma sentença: uma grave doença nos rins. Depois de anos esperando por um milagre, dois rins compatíveis finalmente surgiram. A chance de salvar duas vidas. Mas, diante do meu noivo, ela chorou, implorou e pediu os dois só pra ela. Eu me recusei. Como resposta, ele me trancou em casa. E ela recebeu ambos os rins. Ele segurou meu queixo, os olhos frios como navalha: — Você não fica doente há tanto tempo quanto sua irmã. Ela só quer viver como uma pessoa normal. Por que está sendo tão egoísta? Espera o próximo rim, não pode? Mas o que ele não sabia… É que eu não teria tempo. Porque eu… Já estava morrendo.
Baca
Tambahkan
Sebelumnya
123456
...
50
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status