Abaddon Novels & Stories

Hindi na ako nagugulat dun dahil medyo mabilis din naman ako. "At ako naman si Argus. Isang human shield. So far, mula nang na awaken ko itong special nature ko, wala pang bagay ang nakakasugat sa akin. Para akong shield, hence the name of my nature, human shield.. At ako rin ang pinakamalakas sa amin." Sabi naman nung lalaking may bigote na syang may pinakamalaking built ng katawan sa aming lahat na narito. Magkasingtangkad sila ni Revo. At nakakagulat yung ability nya. Walang bagay na nakakasugat sa kanya? Seriously?

Ibinalik niya ang papel sa kanyang abugado. Umalis sina Maximillian kasama ang kanyang abugado at ang lahat ng kanyang tauhan. Naiwang tulala si Aleyna habang inaalo ni Madam Heidi. “Akala mo kung sino, dahil mayroon silang pera at makapangyarihan.”

"She must be a smart woman, then." "Woman? Lalaki si Addi, Zandro... Addison Adamakis ang pangalan niya, ang ganda ng pangalan niya, 'di ba? And he's a good-looking man with a set of mismatched but captivating eyes. Dahil sa kaguwapuhan niya ay maraming babaeng humahabol doon, pero wala sa isip niya ang patulan sila—"

sabi ni Ba nang napakalakas at makapangyarihan. Si Ba ay si Broderick Alessandro din. Siya ay isang henyo mula pa noong bata pa siya, natuto siya ng coding sa murang edad at nakatulong sa maraming kumpanya na bumuo ng isang website pero higit pa doon, nakagawa siya ng isang sikat na digital product sa mundo na nakikipagkumpitensya sa mga tulad ng F*** ***k at I*******m.

Galit na wika ni Gab. "Sang ayon ako sa sinabi ni Gab! Kaya nakakapag takang Hindi natin siya mahanap agad,maliban nalang kong may conspiracy na nagaganap." Wika ni Warren na napapaisip. "Hindi natin alam kong sino ba talaga ang kalaban,nakakapag takang hindi natin naabutan si Max sa abandon facility na yun,bago pa tayo makarating sa lugar na yun,nakapaghanda na ang taong dumukot sa kaniya,hindi lang yun,tiniyak ng lalaking yun na mapatay talaga si Max,kaya lang hindi siya nagtagumpay." Hayag ko na napapaisip.

Ang kaniyang buong katawan ay tila naging yelo. Standing by the water dispenser at the end of the dim hallway was Arguz. He wore a gray hoodie and held a thermal flask. He wasn't rushing. Instead, he was leaning against the wall, his sharp, calculated eyes fixed directly on Lauren. He didn't look sleepy at all; his gaze was wide awake, tracking her descent from the faculty floor with a slow, venomous grin that spread across his face.

Pero sa totoo lang habang nakikipag-sex siya sa babae ay ang nasa isip niya ay si Brooke, ang mukha nito ang naiisip niya na ka-sex niya. Hindi naman maintindihan ni Seven ang sarili. He felt like he was addicted to her. At lalo yatang nadagdagan ang init na nararamdaman niya para dito nang makita niya ang hubad na katawan nito kanina. At mukhang hindi na naman siya makakatulog ng maayos dahil dito.

saad ni Jacob. "I don't think so." "I think so." Hindi na siya kumibo. Minabuti niyang igala na lamang ang paningin sa abot kayang tanawin ng kanyang mga mata. Nang kanyang mga matang ang totoo ay kanina pa pinipigilang daluyan ng mga maiinit na luha. Minsan pa kasi ay kinahabagan niya ang kanyang sarili, dahil lumalabas na sa kasalukuyan ay para na lamang siyang namamalimos at nagmamakaawa ng pag-ibig kay Jacob, sinasamantala niya ang isang pagkakataon na hawak niya ngayon.

The one who had answered her desperate call. A striking figure of draconic power and regality. His hair is the color of burning embers, a deep crimson that seems to shimmer under the light. His golden eyes, laced with glimpses of red, hold an intensity that is both alluring and dangerous. Black armor clings to his body like a second skin, not worn but part of him-alive, shifting, resembling the dark plates of a dragon. His form is not entirely human; horns curve from his head, a testament to his true nature, and a long, sinuous tail flicks behind him, a silent reminder that beneath the illusion of humanity, he is still a creature of the abyss.

Binasa ko talaga iyong pangalan niya. Arthuro Trinidad. Sinulat niya rin talaga ‘yong halaga ng perang inilagay niya—dalawang libo pala. Napatingin ako sa iba pang mga pangalan at iyong mga binibigay na abuloy; isang daan, dalawa, pinakalamali ‘yong kay sir Arthuro Trinidad. Napatingin ako sa garapon, parang hindi naman aakma ‘yong suma-total ng abuloy sa nakalagay sa loob. Kinukuhaan ba nila ‘to?