Runaway Novels & Stories

Itinigil nito ang Van at tumingin sa likurang upuan. "Sino ka?!" "M-Manong, pasensiya na ho kung nagtago ako sa sasakyan mo. Hinahabol po kase ako ng mga lalaki kanina." hinging paumanhin ni Girly na lumabas na sa pinagtataguan niya. Nagsalubong ang kilay ng lalaki ng makita ang ayos ng dalaga. "Runaway Bride ah!" komento ng lalaki. "Manong, pakiusap tulungan mo ko na makatakas sa mga humahabol sa akin. Babayaran kita kung kinakailangan, ilayo mo lang ako dito."

Chapter 40 Sawang-sawa na si Shuvee sa walang katapusang daldal ni Scarlett at sa pagmamalinis nito habang pilit siyang pinagmumukhang tanga. "Sige, kung ayaw niyo talagang mapahiya, lumayo na lang kayo sa akin. Medyo wala ako sa sarili ngayon at baka kung ano pa ang masabi ko. Tutal, sa tingin niyo naman ay isa na akong malaking kahihiyan, hindi na ako natatakot na lalong maging kahiya-hiya," prangkang sabi ni Shuvee. Wala na siyang pakialam, gusto na lang niyang lumayo ang mga ito sa paningin niya.

sabi naman niyang pinigil na ang sariling mamilit. Hindi ko na siya pinansin at sinara na ang butas sa nanginginig na mga palad. Hiding there must be a safest thing, but he can't be trusted. I decide not to trust anybody the moment I plan the escape! Lumalapit ang mga grupo ng kalalakihan, at ang mga pagsabog ay lalo lamang lumalakas. Mga huni ng mga ibong nagkarerahan sa paglipad ang bumungad sa pagtingala ko. Kumakabog na naman ang dibdib ngunit walang pagdalawang isip na nagsimulang silipin ang kanilang mga hakbang.

Wala akong sagot sa kaniya, isang tipid na ngiti lang ang binigay ko. Nang maramdamang umaandar na ang sasakyan niya ay tahimik akong nagmasid sa bawat kilos niya. He is also the same, napakagwapo pa rin nito. And if I can describe him as someone celebrity, it would be like David Guetta, maganda ang mukha nito, hindi masyadong manly, but he is more likely to innocent baby face gentleman. Idagdag pa ang maliliit na dimples nito na mismong rason kung bakit patay na patay siya rito noon.

Agad akong napangiwi nang mahigpit akong hinawakan ni Daddy sa braso ko at pilit na hinila patayo. “D-Daddy, n-nasasaktan po ako!” iyak ko sa kaniya. “Talagang masasaktan ka dahil sa ginawa mo!” sigaw niya sa akin at mabilis akong hinila palabas ng exit. Pagkalabas namin ng exit ay biglang may sasakyan na huminto sa harapan namin at mabilis na binuksan ni Daddy ang pinto sa back seat at pinasakay ako ro’n. Nang makasakay kami ay mabilis na umandar ang sasakyan papunta sa hindi ko alam na lugar.

sabi ni Rizalyn habang nakausli ang labi. "Gaga to kailangan ng trabaho ka diyan,kaya mo namang sahoran ang sarili moh eh,"si Michelle sa dalaga at nagsimula na namang magbardagolan ang tatlong Maria. "Eh ano pala kayo dito?" curious na tanong niya sa mga ito. "I am a Runaway heiress," sagot ni Cassandra na seryoso ang mukha. Napanganga silang tatlo sa narinig mula sa babae.

Ang panghuli niyang sinabi ang gumising sa sistema ko at nagpatuloy sa pagtakbo. “Run.” And I was running far away Would I run off the world someday? But now take me home Take me home where I belong I got no other place to go Now take me home Take me home where I belong I got no other place to go The gates were open. And that was my cue. Sa labas ng mansyon nila ay kagubatan na ang makikita mo. Kahit na ako ay natatakot sa dilim, ngunit wala akong magagawa sa estadong ito. I kept running and running until I fell into the ground, hit my head and all I can see is red.

Masyadong malayo na ang tinakbo nito at tinatakpan din ng ingay ng hangin at kaluskos ng mga dahon at napuputol na sanga ang kanyang bose Nang halos makarating na si Abby sa sementadong kalsada at nasa ilalim na ng liwanag ng poste, bigla siyang nakarinig ng mas malakas at mas malapit na mga yabag at tinig. Akala niya ay mga tauhan pa rin ni Levi at nasundan na siya. Kinilabutan si Abby dahil maliwanag sa lugar na iyon at mahihirapan siyang magtago.Walang ibang paraan kundi ang tumakbo pabalik sa loob ng masukal at madilim na damuhan. Pero hindi na kaya ng kanyang mga paa ang matutulis na sanga at mga mahalamang may tinik. Kaya mas pinili ni Abby ang tumakbo na lang nang mabilis. Sa halip n

Mabilis ko naman siyang tinulak paalis sa kandungan ko at walang sabi-sabing binigyan ng napakalupet na upper cut sa panga ang lalaki. Dali-dali akong tumayo at kumiripas naman ng takbo habang ang kawawang Mr. Cervantes ay sapo-sapo and ilong na dumurugo. Napahawak ako sa sarili kong dibdib. It's beating so fast. Pakiramdam ko ay puputok na ito in any minute. Lumingon ako sa shop. Two East Boutique Pumara ako ng taxi at saka sumakay rito. What the hell just happened?!

Daig ko pa ang nasa marathon at pinatakbo ko talaga ito kahit na hinihingal pa ako. Halos paliparin ko ang sasakyan ko habang naiinip na binabaybay ang kahabaan ng expressway. I exceeded the one-hundred kilometers-per-hour speed, did all the swerving, and overtaking. I was running out of breath to see how my love was doing. But disappointment had fully consumed me when I saw Ate Paula all alone after reaching Athena’s place.