Uring Novels & Stories

LIA "You're going to pay for this!!! I'm going to kill you!!! " Ang kaninang kanyang nakakalulang asul na mga mata ay agad na naging pula at lumabas ang kanyang matutulis na mga pangil, hindi na ako nagsayang ng oras at mabilis na sinugatan ang kanan niyang pulsuhan, "Aaaahhhh....you're going to pay for this woman!!! "

Pumilig-pilig pa ang ulo nito habang mahinang umuungol. “Relax, okay?” si Hagen naman ang nagsalita habang nakataas ang dalawang kamay upang hindi sila kakitaan ng halimaw ng aggression. “Hintayin natin ang epekto ng gamot sa iyo. Ilang segundo lang…o ilang minuto…matatapos din ang paghihirap mo.”

Ang kanilang magkasabay na huling ungol ay isang mahaba, paos, at nakakapanghinang deklarasyon ng tagumpay, bago sila kapwa bumagsak sa basang buhangin, magkayakap at nanginginig pa rin sa tindi ng sarap. Nang maghiwalay ang kanilang mga katawan, ang asul na dyamanteng tatak sa puson ni Serein ay tuluyan nang naging isang kumpletong geometric matrix. Ang system sa kanyang isipan ay nag-flash ng huling ulat: "INCUBATION: STATUS IMMUNE. COVEN PROTOCOL ACTIVE. CORES LOCKED AT 100%. DAYS REMAINING: 230."

He nipped it before he hardened his tongue to play it in a circular motion. Awtomaking napahawak ako sa buhok ni Neon ng umpisahan na niyang paglaruan ang dalawang dibdib ko gamit ang eksperto niyang dila, at katulad kanina sinigurado din nya na sapat na atensyon ang ibibigay niya roon bago niya iyun iwanan. He kissed every part of my exposed upper body before he decided to move down again, he started to pull down my shorts together with my undies.

Ang kaniyang buong katawan ay tila naging yelo. Standing by the water dispenser at the end of the dim hallway was Arguz. He wore a gray hoodie and held a thermal flask. He wasn't rushing. Instead, he was leaning against the wall, his sharp, calculated eyes fixed directly on Lauren. He didn't look sleepy at all; his gaze was wide awake, tracking her descent from the faculty floor with a slow, venomous grin that spread across his face.

Sa isang frame, kitang-kita ang sandali—ang pag-angat ng baril, ang bahagyang pag-adjust ng posisyon, at ang eksaktong segundo ng pagputok. Pinahinto ulit ni Arcturus. “Enhance.” Lumabo sandali, bago muling luminaw. Hindi pa rin perpekto ang mukha, ngunit sapat para makita ang detalye—ang hugis ng panga, ang postura, ang paraan ng pagtayo. At sa gilid ng frame— isang marka. Maliit. Halos hindi mapansin. Ngunit hindi sa mata ni Arcturus.

Hindi ko alam, hindi ko rin maimagine na ganun nga siya sa iniisip ko. Paano kung biglang magkaroon ng resulta? Paano akong maghahabol? I can't afford to reach him again and say I'm carrying his baby. That's all crazy! What I'm thinking is all crazy! Napahilamos ako sa mukha dahil sa iritasyon. Tatlong supplier na ang nilapitan namin at lahat sila ay hindi pumayag, masyado raw kasing komplikado ang magiging proseso ng pagdadala sa iba't-ibang lugar ng supplies. Hindi ko na alam kung ano ang gagawin.

tanong naman nito. “E, gusto ko kasing malaman kung alam mo ‘yung last minute na pagbabago ni Ella ng kanyang plano.” “Alam ko. E, hindi nga ba’t ako ang sumundo sa ‘yo?” “Saan ka naman kumuha ng maskara?” Pangungulit ni Sophie. “Kay Ella! Imported daw ‘yon. Collagen yata ang materials na ginamit do’n!” “Siguradong mahal ‘yon! Bakit mo ibinigay do’n sa pulis? Paano kung bawiin iyon ni Ella sa ‘yo?”

Tinutukan siya nito sa sentido habang isinasagawa sa kanya ang karumal-dumal na panghahalay. “Anata no oishī! Anata no oishī!” Takot na takot siya noon. Pinangangambahang sa kanyang bawat maling pagkilos ay sasambulat ang buong laman ng kanyang utak! Hindi siya makatanggi. Hindi makapanlaban. At ngayon ang kanyang masaklap na paghihiganti! Pinadaan sa unan ang mga bala ng nakuhang pistol na may nakakabit na silencer sa tabi ni Mr.Suzuki. At… nangingisay na humandusay sa sahig ang Hapon!

Nakita ko pa ang pagismid nito. Ang tanging maririnig mo sa hapag ay ang walang humpay na paggalaw ng kurbyertos. Tila walang umiimik pati ang tunog ng orasan ay rinig na rinig. Pinutol ng lalaking dumating ang katahimikang namamalagi sa gitna ng lahat. Hindi ko ito kilala, kailanman ay hindi ko pa ito nakita ngunit hindi ko maiwasang pakatitigan ang kaniyang tindig at presensya. Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi.