Uring Novels & Stories

Ang kanilang magkasabay na huling ungol ay isang mahaba, paos, at nakakapanghinang deklarasyon ng tagumpay, bago sila kapwa bumagsak sa basang buhangin, magkayakap at nanginginig pa rin sa tindi ng sarap. Nang maghiwalay ang kanilang mga katawan, ang asul na dyamanteng tatak sa puson ni Serein ay tuluyan nang naging isang kumpletong geometric matrix. Ang system sa kanyang isipan ay nag-flash ng huling ulat: "INCUBATION: STATUS IMMUNE. COVEN PROTOCOL ACTIVE. CORES LOCKED AT 100%. DAYS REMAINING: 230."

sagot ni Chrizel, ngumiti ng tapat bago pumasok sa kanyang condo. MS_HEART_INKER

His one of a kind. ......

He nipped it before he hardened his tongue to play it in a circular motion. Awtomaking napahawak ako sa buhok ni Neon ng umpisahan na niyang paglaruan ang dalawang dibdib ko gamit ang eksperto niyang dila, at katulad kanina sinigurado din nya na sapat na atensyon ang ibibigay niya roon bago niya iyun iwanan. He kissed every part of my exposed upper body before he decided to move down again, he started to pull down my shorts together with my undies.

Hindi ko alam, hindi ko rin maimagine na ganun nga siya sa iniisip ko. Paano kung biglang magkaroon ng resulta? Paano akong maghahabol? I can't afford to reach him again and say I'm carrying his baby. That's all crazy! What I'm thinking is all crazy! Napahilamos ako sa mukha dahil sa iritasyon. Tatlong supplier na ang nilapitan namin at lahat sila ay hindi pumayag, masyado raw kasing komplikado ang magiging proseso ng pagdadala sa iba't-ibang lugar ng supplies. Hindi ko na alam kung ano ang gagawin.

tanong naman nito. “E, gusto ko kasing malaman kung alam mo ‘yung last minute na pagbabago ni Ella ng kanyang plano.” “Alam ko. E, hindi nga ba’t ako ang sumundo sa ‘yo?” “Saan ka naman kumuha ng maskara?” Pangungulit ni Sophie. “Kay Ella! Imported daw ‘yon. Collagen yata ang materials na ginamit do’n!” “Siguradong mahal ‘yon! Bakit mo ibinigay do’n sa pulis? Paano kung bawiin iyon ni Ella sa ‘yo?”

Tinutukan siya nito sa sentido habang isinasagawa sa kanya ang karumal-dumal na panghahalay. “Anata no oishī! Anata no oishī!” Takot na takot siya noon. Pinangangambahang sa kanyang bawat maling pagkilos ay sasambulat ang buong laman ng kanyang utak! Hindi siya makatanggi. Hindi makapanlaban. At ngayon ang kanyang masaklap na paghihiganti! Pinadaan sa unan ang mga bala ng nakuhang pistol na may nakakabit na silencer sa tabi ni Mr.Suzuki. At… nangingisay na humandusay sa sahig ang Hapon!

Inayos niya ang anggulo ng kanyang wheelchair at dahan-dahang humarap kay Jeremy. May payong sa kamay, ang gwapong anyo ni Jeremy ay may kasamang panlalamig habang dire-diretsong naglakad papalapit kay Shirley. Nang hindi umimik, tinanong niya, "Narito ka ba talaga para maghatid ng anti-toxoid test reagent para sa AXP69?"

SERA POV ​Ang katahimikan sa loob ng bunker ay hindi mapayapa; ito ay isang mabigat at nakakasakal na katahimikan na tila isang buhay na nilalang na naghihintay ng biktima. Ang amoy ng amag, lumang semento, at ang tuyong amoy ng recycled air mula sa ventilation system ay nanunuot sa aking ilong. Nakaupo ako sa tabi ng crib ng triplets, ang aking kamay ay mahigpit na nakahawak sa aking Glock 19, habang ang aking pandinig ay nakatutok sa scratching sound na narinig namin kanina.

CHAPTER THREE SUBSOB siya sa pagbabasa ng reports ng may magpop-up na message sa email niya. Nang mapagsino ang sender ay mabilis niya inopen at binasa. Galing kay Red ang mensahe. Red ang pinangalan niya sapagkat hindi niya alam kung sino ito. Lagi kasing red color ang ginagamit nito sa pag-email sa kanya.