Novel & Cerita Ace Craige

Adamson ang Craig na ito? "Hindi mo kilala si Sir Craig?" Tila naguluhan ang maid nang makitang wala akong ideya kung sino si Craig. "Siya ang asawa mo. Siya si Craig Adamson." Parang bombang sumabog sa mukha ko ang narinig ko mula sa bibig ng ni Mia. Ako? Asawa ni Craig Adamson? At kahit hindi ko kilala ng personal si Craig Adamson ay hindi lingid sa kaalaman ko na isa siyang notorious mafia leader sa bansa namin. Marami ang nangingilag sa kanya dahil kilala siya bilang malupit na mafia leader. Ngunit paano nangyaring naging asawa ako ng isang mafia leader sa loob lamang ng ilang oras? Binibiro ba ako ng tadhana? Parang damit na ipinagpalit ako ng groom ko sa araw ng kasal ko tapos magigisi

Ang ipadadala para sirain ang ulo mo, yong diablo na mahirap isumpa dahil may perpektong mukha. Hindi lang guwapo, matalino, matapang, pinag aagawan ng mga babae at sobrang yaman—yon si Craig. Bawat pulgada niya, lalaking-lalaki. Umaapaw ang bango kahit nagtatrabaho sa bukid at madikitan lang ng mga biyas niya na parang isang milya ang haba—langit na para sa mga babae dito.

Nananaginip ba ako? "Shanra!" muling sambit ni Craig pagkatapos ay mabilis siyang naglakad palapit sa akin at niyakap ako ng mahigpit. "Alam mo ba na halos mamatay ako nang nalaman ko na patay ka na? Pakiramdam ko ay gumuho ang aking mundo dahil sa balitang natanggap ko mula sa kaibigan mong si Denver na isa palang DPA. Ayoko sanang maniwala lalo pa at hindi na makilala ang mukha ng bangkay na ipinakita nila sa akin ngunit dahil sa ginagamit mong karayom na nakita sa katawan ng bangkay kaya naniwala akong ikaw iyon," pahayag ni Craig habang yakap ako ng mahigpit.

“Craig… Akalain mo na naman, of all places sa tapat ng isang malaking mall pa talaga tayo nag kikita, at akalain mong nasa city tayo pero pang summer pa rin ang outfit mo. It’s already been months since out little trip to Hawaii pero mukhang hindi ka pa rin naka move on. As to your question, oo nga napalayas nga ako sa amin, but you have nothing to worry about, I am doing well… Sana ikaw rin.” Seryosong sabi ni Amara sabay ginantihan ito ng ngisi. Craig Rodriguez… Katulad niya ay mula sa isang mayamang pamilya, hindi niya ito kaibigan pero sa kasamaang palad ay kaibigan ito ng kanyang kuya Kurt.

‎“Siguro… iniisip ko lang lahat.” ‎Umupo siya sa upuan. ‎Binuksan ang laptop. ‎Emails. ‎Meetings. ‎Schedules. ‎Normal. ‎Sobrang normal. ‎At si Craig— ‎bumukas ang pinto. ‎Napatingin si Mariel. ‎Nakatayo doon si Craig. ‎Maayos na ang tindig. Walang sugat. Walang bakas ng nangyari kagabi. ‎Parang…

I handed him a photograph of a beach in Sabtang, Batanes. “Mr. Craige, would you like to go to Sabtang with me?” “Sabtang? What is that?” “A beach. Let's take some time to rest we’ve spent far too much time buried in this project,” I replied. “I’d like that. This Saturday,” he agreed. “Perfect. Now, if you'll excuse me, I have papers to check,” I said, turning to walk out of the office before he could see my composure slip. And whosever that woman na kinalilituhan ni Zake Craige, she's lucky, at mukhang malalim ang friendship nila, and even giving her a position at Artemin.