Ezekiel 소설 & 이야기

"Ezekiel, pagbabayaran nila ang ginawa nila sayo. Ilalabas kita dito, maililigtas kita." "WOW, AYAN NGA MAGALING! TAMA LANG ANG GINAWA NG TAUHAN MO! EZEKIEL. HAHAHA! TINGNAN MO NGA NAMAN, WALA NA TALAGANG KUMAKAMPI SAYO! Paano ba naman, ang pumatay sa sariling kuya niya, ang siyang tumalikod din basta-basta." "HAYOP KA! Tumigil ka! Alam nang lahat, na hindi si Ezekiel, ang may kasalanan. Kundi ikaw 'yon!"

"You know, Damiel, in my world, we deal with pests every day. People who think they can hide behind their wealth to avoid real work. Eating this is nothing compared to dealing with an incompetent board of directors." Isang mabilis na subo. Kinain ni Ezekiel ang uod nang hindi man lang kumukurap. Pagkatapos, uminom siya ng whiskey at tumingin nang diretso sa mata ng kambal ko. "Is that all? Because I’m still waiting for the part where you actually try to protect your sister instead of just showing off your ego."

Aniya sa isipan at sinapo niya ang dibdib ng makarinig nang malakas na pagtikhim mula sa likuran niya. Maang na napatingin pa si Samarra sa kamay ni Ezekiel na nakalahad ng lumingon siya rito. "I'm Ezekiel Zeus Buenavista." Kahit na naguguluhan si Samarra ay tinanggap pa rin niya ang kamay ni Ezekiel. Para pa siyang nakuryente ng hawakan ni Ezekiel nang mahigpit ang kamay niya. Ang mata nito ay hindi inaalis ang tingin sa kaniya.

diretsahan at walang paligoy-ligoy na sabi ni Jude. Natigilan si Ezekiel, nais itanggi ang paratang pero dahil siya ang tipo ng tao na hindi nagpapatalo—yes, he’s proud kaya taas-noo niyang tinitigan ang pamangkin sabay sabing, “So what? May angal ka?”

Dumukwang si Ezekiel para halikan ako sa noo, na siya namang ikina-asar ni Red. Naupo siya sa tabi ko, napapansin kong sunod-sunod kung magsalin ng alak so Ezekiel sa baso niya, para bang uhaw na uhaw sa alak. Masasabi kong ang saya nilang kasama. Ito siguro ang masaya 'yong meron kang Lolo na sasaykan lahat ng trip niyo, swerte na lang talaga nila na mabait si Lolo ang ibang Lolo kasi strict at mahigpit.

madiin na wika ni Ezekiel saka marahas na binitawan si Andrea saka bumalik kay Carmela na umiiyak pa rin. “E-Ezekiel, ialis mo ako rito,” umiiyak na sabi ni Carmela. Sobrang sakit ng nakita niya at hindi niya na kayang makita pa si Joseph. “Carmela, huwag ka munang magdesisyon ng ganyan. Mas maganda na kausapin mo si Joseph,” malumanay na sabi ni Ezekiel.

Sa madilim nitong mga mata ay nakita niya ang sarili niyang repleksyon na tuliro at hindi mapakali. Parang may nakita siyang lambot sa mga matang iyon. Napakabilis lamang. Ezekiel was a dangerous man. Napakalalim nito. Napakahirap basahin. Kung mapapangasawa niya ito ay ito ang magiging pinakamalaking sampal kay Benedict. Kapag bumalik ito at nalaman nitong buhay siya ay tiyak na hindi ito titigil hangga’t hindi siya nababawi.

"What's wrong?" Inabot ni Ezekiel ang kontrata. "Check page thirty-eight." Tahimik na binasa ni Ethan. Unti-unting nanlaki ang mga mata nito. "Oh..." "I missed this." Napatingin ito kay Katerina. "Ikaw ang nakakita?" Mahinang tumango si Katerina. Napailing si Ethan habang napapangiti. "Impressive." Ngunit bago pa makapagpasalamat si Katerina ay malamig na nagsalita si Ezekiel .

Ano na naman kaya ang pinaplano ngayon ng isang Ezekiel Torellino? Ngayon halos mapangiwi ako nang mapansin sa sulok ng mga mata ko ang pagkakayapos ni Hannah sa leeg ni Kiel. Pero hindi ko sila pinansin, dire-diretso lang ako sa labas hanggang sa makasakay ako ng kotse. Pinaandar ko kaagad ang makina at mabilis na pinaharurot ito palabas ng gate.

Hindi niya maintindihan kung bakit nagagawa nitong tumawa sa gitna ng mapanganib na sitwasyong iyon. Sa loob ng ilang segundo, wala ni isa sa kanila ang nagsalita. Tanging ang malakas na tawa ni Zion ang patuloy na bumabalot sa loob ng warehouse. Unti-unti lamang itong humupa hanggang sa tuluyan siyang tumigil at dahan-dahang itinaas ang kanyang tingin kay Ezekiel. "Hindi pa huli ang lahat." Kalmado na sabi ni Zion kay Ezekiel. "May pagkakataon ka pa para itama ang lahat, Tito Ezekiel.”