Akin Kalang Oliver Novels & Stories

Ahhhhh...... Tama na Luther maawa ka, maawa ka sa magiging anak natin... Umiiyak na pagmamakaawa ni Abby ng maramdaman niya na tumama sa likod niya ang latigo na inihampas sa kanya ng kanyang asawa na si Luther. Puro pasa na din ang aking mukha at katawan sa walang tigil na pananakit nito sa akin. Sobrang sakit nito at pakiramdam ko matatanggal pati balat ko tuwing hinahampas sa akin ang latigo na gamit nito. Nakadapa ako sa lapag habang walang tigil sa pananakit sa akin si Luther. May mga bakas na din ng dugo sa sahig na nanggaling sa akin. "Your Slut Abby... Pagbabayaran mo ang lahat ng ito. Alam mong ayaw ko sa lahat ang niloloko ako. Sigaw ni Luther sa akin sabay hawak sa aking mukha ng mariin at sinampal ako. Halos mabagok ang ulo ko sa sahig sa lakas ng impact nito. Nandito kami sa basement ng mansion. Alam kong walang makakarinig sa akin kahit na ilang beses akong sumigaw para humingi ng tulong. Parang mga bingi ang mga tauhan ni Luther sa pagmamakaawa ko. Mariin kong ipinikit ang aking mga mata. Hindi ko na mabilang kong ilang suntok, sampal, at latigo ang tumama sa aking katawan. Siguro kailangan ko ng tanggapin na hanggang dito na lang ako. Marahan kong kinapa ang aking tiyan. "Sorry anak, hindi kita magawang ipagtanggol. Siguro hanggang dito na lang tayo. Pangako mamahalin kita sa kabilang buhay." anas ko sabay pikit.

"Ikamamatay mo ba ang magpakasal sa akin? Ako ang babae, Caleb. Dapat ako ang maglulupasay sa sahig dahil pinipilit akong magpakasal sa taong hindi ko naman gusto."

CONTENT WARNING: Please note that this book contains sensitive themes and includes explicit scenes, making up approximately 20% of its content. It is intended for mature readers only. ✧✧✧ "Why is it hard for you to give up that office, Dr. Abernathy?" inis na tanong sa kaniya ni Dr. Carterson na anak ng Chairman—ex boyfriend niya 12 years ago. "Mahalaga sa akin, of course! At bakit ba gusto mo iyon?" tanong naman niya. "Ako lang dapat magtatanong," angal naman nito. "Bakit nga mahalaga?" "Regalo sa akin ng kuya mo iyon noong intern pa lang ako at ikaw na ang nagsabi na kapag regalo dapat iniingatan. Kaya ibalik mo sa akin ang opisina ko!" "Paano ba iyan? I hate to think that it's a gift from Jaxon, you're not going to like what I'm going to ask for." Nainis siya pero pinili niyang kumalma. "Then tell me, gagawin ko." "You sure?" "Why not? As long as hindi naman nakakamatay yan. Hindi mo naman ako uutusan na uminom ng lason o púmàtày ng pasyente di ba?" Tumaas ang sulok ng labi nito. "Okay...then take off your panty and give it to me." Napanganga siya. "W-What?"

Isang araw, biglang sinabi sa akin ng aking kapatid at mga magulang na isa pala akong second-generation rich kid na may trilyong-trilyong kayamanan! Ako si Gerald Crawford, Isa pala akong second-generation rich kid?

Mali bang mag mahal ng mas matanda sa akin? Mali ba na mahalin ko siya kahit na pareho kaming babae? Kung mali pala ito, bakit hinayaan ako ng dyos na mahalin ko siya?

Anibersaryo ng kasal namin nang mag-post ang high school sweetheart ng asawa ko ng sonogram picture sa kanyang social media, na may caption na public thank-you sa asawa ko: [Salamat sa lalaking nandiyan para sa akin sa loob ng sampung taon, at sa pagbibigay sa akin ng anak.] Umikot ang kwarto, at namuo ang galit sa akin habang mabilis akong nagkomento: [So, proud ka sa pagiging homewrecker?] Halos kaagad, tumawag ang asawa ko, puno ng galit ang boses. "Paano mo nagawa na mag isip ng nakakasuklam na bagay? Ang ginawa ko lang ay tulungan siya sa IVF, natupad ang pangarap niyang maging single mom.” "At oo nga pala, kailangan lang ni Ruby ng isang subok para mabuntis, habang ikaw ay may tatlong round ng walang resulta. Walang kwenta ang katawan mo!" Tatlong araw lang ang nakalipas, sinabi niya sa akin na pupunta siya sa ibang bansa para sa negosyo—hindi pinapansin ang aking mga tawag at mensahe sa buong panahon. Akala ko busy lang siya. Gayunpaman, sa huli ay kasama niya pala si Ruby, dumadalo sa prenatal checkup nito. Makalipas ang kalahating oras, muling nag-post si Ruby, na ipinakita ang isang mesa na puno ng masasarap na pagkain. [Nagsawa ako sa French food, kaya ginawa ni Ash ang lahat ng paborito kong pagkain. The best talaga siya!] Napatitig ako sa pregnancy test sa kamay ko, ang saya na naramdaman ko kanina, ngayon ay tuluyan ng nawala. Matapos ang walong taong pag-ibig at anim na taon ng paglunok ng aking pride para lang manatiling buhay ang kasal, sa wakas ay handa na akong bumitaw.

Ngayon ang ikatlong anibersaryo ng aming kasal. Nakahanda na ang hapunan… pero hindi siya umuwi. Ang pagsasama namin ay hindi kailanman nabuo sa pagmamahalan, isa lamang itong hindi pagkakaunawaan. Tatlong taon na walang anak, isang biyenang hindi ako kailanman tinanggap, isang asawang malayo ang loob, at gayunpaman… mahal ko pa rin siya. Tatlong araw na ang nakalipas, nalaman kong buntis ako. Ngayong gabi, umaasa akong maibabalita ito sa kanya. Ngunit isang notipikasyon ang sumira ng lahat: isang larawan niya, na hinahalikan ang aking kapatid na babae. Nakilala ko ang lugar. Kinuha ko ang aking susi. Umuwi akong mag-isa. Magdamag akong umiyak. Sa katabing kuwarto, sila'y nagtalik. At ako, nakakulukot sa sofa, narating ko ang pinakailalim ng aking pagkatao. Kinaumagahan, ang kanyang ina ang gumising sa akin sa pamamagitan ng isang baldeng malamig na tubig. Sinigawan niya ako na hindi na ako ang kanyang manugang, na wala na akong dapat pang gawin dito. Kaya umalis ako, basang-basa, napahiya, wasak. Ngunit sa aking bulsa, naroon ang lukot na papel. Ang pangalan ng isang estranghero. Isang tinging pumatak sa akin, kagabi. Ang tanging nakakita sa akin nang totoo. Marahil doon magsisimula ang lahat.

“Never in my wildest imagination did I thought na kailangan pa kitang ipa-kidnap para lang magkita tayo ulit. Hindi na ako papayag na makawala ka pa sa akin ulit, Calista. You’re in my possession now. And once mine, will forever be mine.”

"They say if you truly love something, you have to let it go." Sino nga ba ang tamang babae para sa akin? Siya bang babaeng minahal ko nang sobra noon? O ang dati kong asawa, the woman I never wanted but had to marry?

“Akin ka lang, Vespera. Kahit stepsister kita sa papel, kahit bawal tayo sa dugo at mata ng mundo—hindi na kita pakakawalan ulit.” Ako si Vespera Luxienne Salazar, 29 anyos na nagtago limang taon sa Italy kasama ang kambal kong anak—sina Azrael at Nyxienne—mula sa lalaking sumira at sumakop sa puso ko: si Draven Kairos Valtieri. Siya ang ruthless na mafia heir ng Valtieri empire—guwapong mapanganib, puno ng tattoos, at may obsession na hindi na matitinag. Simula nang mag-merge ang pamilya namin dahil sa arranged marriage ng mga magulang, bawal na pag-ibig ang naging simula namin: isang gabing puno ng galit, pagnanasa, at kasalanan na nag-iwan sa akin ng kambal. Nang malaman kong may kinalaman ang ex niya sa aksidenteng muntik nang pumatay sa akin at sa mga anak ko, umalis ako. Ngayon, bumalik ako dahil sa sakit ng ina ko—handa na sanang harapin ang nakaraan, pero hindi ang muling pag-alab ng obsession niya. Habang nagmamakaawa siya at pinoprotektahan kami, lumalabas ang mga lihim: ako pala ang lost heiress ng ancient Moretti bloodline, at ang kambal ang may dalang kapangyarihan na gustong agawin ng mga kaaway. Sino ang tunay na traidor? Makakalaya ba kami sa bawal na pag-ibig na ito, o mas lalo lang kaming mabibitag sa dilim?