Ama Ni Rizal Novels & Stories

"M...MR. IGNACIO?" Gulat na bulalas ni Rizel ng mapagtanto kung sino ang lalakeng katabi. She's familiar with this man because she had already seen his name on news and tabloids many times before. "A..ano pong kailangan niyo sa'kin?" Kinakabahang tanong niya. Hindi naman niya maalalang may sinulat siyang mali tungkol rito.

“May mining sila, ‘di ba?” “Yata…” tinatamad na nitong sagot. Kung kanina ay siya ang excited sa topic, ngayon ay tamad na. “Hindi naman ako mahilig sa History, Alguien. Kahit kay Rizal nga mababa ang grades ko no’ng college.” “But you have idea obviously at kanina ka pa maraming sinasabi.”

“H-hindi naman ako—” “Fake lang ‘to. Contractt girlfriend kita. At wag kang mag-alala, hindi ako mayaman. Kaya hindi ko kaialangan ng sosyal na babae.” “Okay,” sabi ni Riza, medyo nakahinga ng maluwag. “Ayoko sa mga mayayabang na mayaman.”

"Javi, ipakita mo sa akin." Bumuntong-hininga si Javi at iniabot ang papel. Habang binabasa ito ni Ria, ang kaniyang mukha ay unt-unting nawawalan ng kulay. Ang kapayapaang pinagsikapan nilang buuin ay tila isang bahay na gawa sa baraha na handa nang itumba ng isang malakas na ihip ng hangin. "Dante Elizalde..." bulong ni Ria. "Sino siya, Javi?"

Szarina Point of view Iniwan ko ang mga bata kina tatay. Lumuwas ako pabalik ng Rizal kung nasaan ang unang pinatayo ng ama ni papa na private hospital. Nagkaroon ng pagpupulong kinabukasan ng pumasok ako sa hospital ni papa, pinag-usapan kung ano ang mga dapat naming gagawin pagpunta namin don.

Makakabawi ako. Tulad ng inaasahan ko. Maliit lang ang score na nakuha ko sa biochemistry. Major pa naman! Nakakainis! Tapos bukas may quiz pa sa Life of Rizal. Aanhin namin ang buhay ni Rizal?! May maiiambag ba iyon sa pag nu-nursing namin? Walang kagana-gana akong lumabas ng classroom, pero nagulat ako nang may bulaklak na tumapat sa mukha ko.

Naramdaman ko ang lamig mula rito sapagkat hapon na. Hindi pa rin ako nakakalahati dahil may mga libro pa akong tinatapon sa sako na pinapatabi ko lang sa loob ng facility. At may iba rin na ayos pa naman kaso sira na ang front page at back page. Readable pa naman ang iba lalong-lalo na ang 'Noli Me Tangere' at 'El Filibusterismo' ng pambansang bayani ng ating bansa na si Dr. Jose Rizal.

Bigla siyang natigilan sa pangalang binanggit nito. "Simula noong naghiwalay ang mag asawang Sanchez at sumama si Senorita Zamantha sa mommy niya ay dalawang beses pa lamang siyang umuwi rito. Tapos iyong huling bakasyon pa nga niya ay hindi rin siya noon nagtagal," kwento ng guwardiya na napapailing pa. "Kunsabagay, bata pa lang si Senorita ay sa Maynila na siya naglalagi at kalaunan ay lumipad na rin ng Australia kasama ang Ma'am Amelia. Parang ayaw talaga tumira ng probinsiya," patuloy nito.

mahabang paliwanag nito. Hindi makapagsalita si Rica sa mga nanyayari, hindi nya alam kung tama nga ba ang pagpayag niya rito na maging personal secretary nito. Tama ba na tinanggap niya agad agad ang alok nito sa kanya, eh paano kung may gawin itong masama sa kanya, paano kung may binabalak ito laban sa kanya, ito ang mga tanong na gumugulo kay Rica.

she snapped at him. "At ano ang masama sa salitang binibini? Sabi nga ni Bonifacio, ang hindi magmahal sa sariling wika ay masahol pa ang amoy sa malansang isda. Pa-ingles-ingles ka pa, eh, sa Manila ka lang naman galing," pang-aasar niya pa. She rolled her eyes upwardly. "It was Rizal who said that, for goodness' sake!" He smiled inwardly. Siyempre, alam niya ang tungkol doon. Puro man siya kalokohan sa buhay ay hindi naman siya ganoon kabobo. It was just that, he loves irritating this lady.