Novel & Cerita Ama Ni Rizal

Alam na alam naming lahat na kami ang totoong may-ari nf Filipinas, alam ito ng mga kapwa kong Pilipino. Kinuyum ko ang aking mga kamao habang tinitignan ang nakakasuka niyang mukha. At nagpatuloy pa talaga siyang magsalita, "Es cierto, los indios son inútiles y tontos," (Totoo naman ah, inutil at bulok ang mga indiyo) sabi nito habang nakangisi.

Sa sulyapan palang ng dalawa ay para bang nagkakaintindihan sila. "Why are you looking for Nanay Selma's daughter, Riz?" may tonong pang-aasar na ani Rezoir. Kung sa iba siguro para bang seryoso ang dating sa kanilang tenga ang mga salita. But yeah, but because I know him enough. Alam kong inaasar na naman nito si Rizalde.

Ayaw kung makilala niya ang babaeng naging dahilan ng kabaliwan niya ng dalawang taon. Well, he deserve that! Good on him! Kung hindi sinabi sa akin ni Elizalde kahapon ng hapon ay hindi ko malalaman na nabaliw rin pala siya sa paghahanap sa isang babaeng hindi niya nakilala. Damn him! Nagustuhan niya ang mestisang version ko, at hindi ako nakilala ng totoo. Well too bad! Because that mestiza Rizalyn was no longer existed.

I don't really explain myself to anyone especially to those people who looked down on me, I hate explaining anything kaya hindi ko alam paano ako nakapagpaliwanag na hindi nauutal. Maybe it was my inner self's help. Isa is bold and brave but Maria isn't. She's naive and weak. Ang mama ko lang ang tumatawag sa akin ng Maria. My mom is fun of Rizal's work, she named me after Maria Clara the female lead of the famous novel, Noli Me Tangere of Dr. Jose Rizal. Hindi ko alam kung anong nagustuhan niya kay Maria Clara at pinangalan niya sa akin ang unang pangalan nito.

Hindi ito umamin sa kanya ng totoo. "Wala akong aaminin, okay? Bahala ka sa kung ano ang nakikita mo sa akin. Basta ang totoo ay hindi ko type si Rizza. Iyon lang talaga 'yon. May iba akong gusto, 'no? Hindi si Rizza 'yon, Dan," sagot ni Diego sa kanya.

miss ko na sila mama! Ano naman ang maipagmamalaki ko dito?e ang arte-arte ko!kailangan ko tuloy maging masipag para kahit papaano ay may maitulong ako kila aling Panyang! E kung hanapin ko kaya si Jose Rizal?Tutal hanggang ngayon ay kabisado ka pa naman ang talambuhay niya. Kung hanapin ko rin kaya sila Heneral Luna? Hindi! Si Jose Rizal muna! utuhin ko kaya siya na manghuhula ako? tas syempre side line ko nayun dito.Oo tama nga! hahanapin ko si Doctor Rizal!

tanong ni Gabriel kay Angie. "Si Jose Rizal ay naging bayani dahil sa kanyang mga isinulat na nagmulat sa mga Pilipino tungkol sa pang-aapi ng mga Espanyol. Ginamit niya ang kanyang talino at pagsusulat para ipaglaban ang kalayaan ng ating bansa," sagot ni Angie, habang hinahaplos ang buhok ni Gabriel. "Ang gagaling po nila, Mommy, Daddy. Salamat po sa tulong niyo," sabi ni Gabriel, habang patuloy na nagsusulat ng kanyang mga notes.

"Medyo naiinis lang ako sa buhay ko ngayon." "Alam ko na 'yang pinoproblema mo. Si Matthias naman, tama? Kung hinahanap mo s'ya. Nasa Rizal siya ngayon, binibisita ang lupain niya para patatayuan ng bagong mental facilities."

Hindi mabasa ni Jazz ang iniisip ni Malachi, kaya inulit niya ang sarili. “Hindi ako pwedeng pumunta sa Rizal. Pasensya na.” “Kailangan mong pumunta.” Nakunot ang noo ni Jazz at balak na sanang mag-resign agad—pero idinugtong ni Malachi, “Bumalik na si Enrique.” Natigilan si Jazz. “Sino ’yun?”

Masayang magpakabuti dito sa Probinsya. Tumigil kami sa tapat ng isang bahay. Yaris a kahoy at dalawang palapag, yung bubong yari sa dahon ng Anahaw. Parang yung bahay ni Dr. Jose Rizal sa Calamba. Ang ganda, halatang… “Maray ta naka abot tulos kamo.” Isang matandang babae ang palapit sa amin. Ngunit halatang mga malalakas pa, parang asawa ni Manong Ardo.