Ama Ni Rizal 소설 & 이야기

sagot ng matanda si shey naman ang nagsalita. nakita ko nga po pala si monina sa rizal kagabi mr. dela fuentes. " ah really, sabi nya nga ay may bonding sila ng mga friends nya sa rizal, nagkita pala kayo "

Sinabi ko na iyan sakaniya bago palang s'ya mag simulang humarot o makipag harutan. Pag-aaral ang nais kong inaatupag niya at hindi ang pag jo-jowa, na hindi ma-gets ni Bria dahil iba na nga daw pala ang kabataan ngayon. Totoo naman may point ang impokrita kong kapatid. Iba ang kabataan noon sa kabataan ngayon, at kung kaya lang bumangon ni Jose Rizal sa hukay? Katakot takot na sermon ang aabutin nila.

I went there for work and I had no reason to speak about anything personal. I made a little bit of coffee for Riz at binalikan siya sa kuwarto. We didn’t bother to get dressed last night at natulog kaming balot lamang ng kumot. Naupo ako sa gilid ng kama at saglit siyang pinagmasdan. Sa bawat araw na dumaraan, lalo siyang gumaganda. Some women complain na lumalaki ang ilong, nangingitim o pumapangit sila, pero hindi si Riz. She takes it one day at a time.

Bakit parang nagmistulang araw ng mga patay? Yeah right, I’m dead. “GET in the car!” sigaw ni Gian sa kaniya na nagpabalik sa kaniyang huwisyo. Iba na ang boses na gamit nito. Iba sa boses na nakagawian niyang marinig dati kapag nag-le-lecture ito sa kanila. Gian Saldivar is one of their instructors. Life and Works of Rizal pa nga ang subject nito sa kanila dati pero ‘yon nga lang, ang alam ng lahat ay bakla ito. Hanggang sa…

Kanina pa kadi siya naiinis dito. "Last nato," ani pa nito. "Ano ang pinag kaiba ni Rizal sayo." Tanong ulit nito. "Ano?" Walang gana niyang sagot at binalik ang tingin sa ina at kapatid. "Si Rizal nasa peso, ikaw nasa puso ko!" Naiilang na tumingin siya dito na nakataas ang gilid ng labi. May pasindot sindot pa ito sa tagiliran niya para matawa siya, pero wala talaga.

Screen. "He have a JR initials---" "JOSE RIZAL!" Agad kong sabi pagkarinig na pagkarinig 'non, "Hoho! Tama ako, diba? Jose Rizal ang sagot---" "Wrong." EEEEHHHHHH!? Hindi si Jose Rizal ang culprit!? Eh, sino!? "Jervanni Rucrese?" Sabi ko na nagpa-kunot sa noo ni Vava. Nag-peace sign lang ako sa kanya. Hehe.

Pupunuin ko pa ng nakakatakot na doll house, manikin, at clowns ang kwarto niya. I smirked. Hanggang sa huli, puro pa rin kalokohan ang naiisip ko. I really did deserve to die. I, Raizel Benitez-Cruz, will die at the age of eighteen. Ni hindi man lang muna ipaabot sa birthday ko. Ilang buwan na lang din naman. At least, I experienced that hot one night, though I forgot the details. ISANG MALAKAS na sigaw ang gumising sa akin. Mariin kong ipinikit ang mata sa sakit na dulot ng sigaw na iyon. Pagtingin ko sa gilid ko, may speaker pa na gamit ang mga demόnyό.

The Buzzzzz". Mahina s'yang natawa sa kaibigan. Nakikita n'yang ibang-iba na ito ngayon. Ang dating malungkutin na Riza at tahimik ay isang maingay at masayahing babae na ngayon. "Iba talaga ang nagagawa ng dilig," pasaring n'ya rito. Nangamatis ulit ang mukha ni Rizalyn na s'yang ikinatawa n'ya ng malakas.

"Ngayon ko lamang pinagmasdan muli ang iyong mukha. Tunay nga'ng ikaw ay napakagandang dilag." Umiwas ako ng tingin. Damang-dama ko rin na namumula ang pisngi ko. "Naniniwala na akong mga bolero ang mga ka-timeline ni Rizal." "Sa tingin mo ba'y hindi totoo ang aking sinambit kanina?" "Oo. Palagi ka kayang naiinis sa akin.” Kumuha ako ng maliit na bata at ibinato iyon sa lawa. “Kaya imposibleng magandahan ka sa akin."

Sukat doon ay natandaan na niya ito. "Ah, so, ikaw pala iyon! Naku, ang tagal na nga talaga no'n," naalala na rin niya. Natawa nga siya kasabay ng pagkislap ng pag-asang may makakasama siyang makakauwi ng Rizal. Sana ay ilibre rin siya kagaya ng ginawa niya rito dati. Sa tantiya kasi niya ay kulang ang kaniyang pamasaheng sa totoo lang ay hindi niya maramdaman ang bigat sa kaniyang bulsa.