Arshi Os 18

"ขอร้องล่ะค่ะพี่ อย่าดันเข้ามาอีกเลย ฉันจะขาดใจตายอยู่แล้วนะ" ท่ามกลางคอนเสิร์ตที่ผู้คนเบียดเสียดจนแทบไม่มีที่ว่างให้หายใจ ชายคนหนึ่งที่ยืนซ้อนอยู่ข้างหลังฉันพยายามเบียดกระแทกสะโพกเข้าหาบั้นท้ายของฉันอย่างต่อเนื่อง ที่เลวร้ายกว่านั้นคือ วันนี้ฉันดันเลือกใส่กระโปรงสั้นกุดอวดเรียวขา โดยที่มีเพียงกางเกงในจีสตริงตัวจิ๋วปกปิดไว้เพียงน้อยนิดเท่านั้น แต่แล้วชายคนนั้นกลับอุกอาจถึงขั้นเลิกชายกระโปรงของฉันขึ้น แล้วกดแนบส่วนแข็งขืนเข้ากับร่องก้นของฉันโดยตรงอย่างไร้ยางอาย บรรยากาศในงานเริ่มร้อนแรงและเร้าอารมณ์ขึ้นทุกขณะ ฝูงชนด้านหน้าเบียดโถมเข้ามาจนฉันเสียหลักถอยหลังไป ทันใดนั้น ร่างกายของฉันก็พลันเกร็งกระตุกด้วยความเสียวซ่าน ดูเหมือนบางสิ่งบางอย่างจะสไลด์เข้าไปข้างในเสียแล้ว...

Aku adalah seorang petani yang menderita kecanduan seksual berat. Penyakit ini sering kambuh dan sangat mengganggu proses panen saat musim panen. Dengan putus asa, aku mengikuti suamiku mencari pengobatan dari dokter desa yang baru datang. Tetapi, cara pengobatannya membuatku sangat terkejut.

"Be a good girl and raise your hips now. The supportive treatment isn't working anymore. I need to personally help you with it." I'm a campus belle with a carnal addiction. After practically draining my boyfriend dry with my urges, he's worried that I might cheat on him when my addiction flares up, so he tells me to get my condition treated at the campus infirmary. But little do I know that the doctor's method of treating is very unique. He even takes off his pants and nudges his hardened member against me…

"Peter, should I go faster?" I was on my knees on the yoga mat, leaning forward, my hips moving in sharp, rapid motions. Meanwhile, my hands just kept working my chest, squeezing and rubbing. Behind me, the rest of the class just watched, their eyes fixed on the way my body moved. "Not bad. Keep that pace. Now let's move on to some hands-on practice." As soon as the instructor said that, he pulled off his pants and positioned himself beneath me.

"Ah… Slow down… My husband hasn't even ended the call yet…" I slump on the floor with my butt raised high. As I listen to my husband's instructions, I continue to shift positions every now and then. Meanwhile, the gym trainer has one hand latching onto my hip while smacking my butt heavily with the other. Under my husband's instructions, he thrusts forward heavily…

No one knew that I was a sex addict until the company's team building exercise. I had forgotten to bring my medicine along for that night and was assigned to a tent with a male colleague. I was in tears as I climaxed right before his eyes, and now that there was no turning back, my impulses spiralled further away from control…

„Herr Doktor, sind Sie bald fertig? Ich halte das nicht mehr lange aus.“ In der Universitätsambulanz lag ich auf der Untersuchungsliege, den Blick vollständig vom Vorhang verdeckt. Das Instrument schob sich noch ein paar Zentimeter tiefer vor, und so sehr ich mich auch beherrschen wollte, ein gebrochener Laut entrang sich mir. „Nein!“ Der Arzt jedoch schwieg und bediente nur seine Geräte weiter, hob meine Beine dabei noch ein Stück höher.

"Please, stop pushing. I can't take this anymore." The concert venue is packed tight. A man behind me keeps pressing into my backside. I'm wearing a mini skirt today with a thong underneath, and it only makes the situation worse. He lifts my skirt and presses himself against my hips. As the atmosphere heats up, someone in front of me slams into me, and I stumble back a step. My body stiffens as I feel like something just slid inside me.

"A... Ayah Mertua, ja... jangan gini, ini... ini sangat memalukan." Ayah mertua menahanku di depan jendela besar, dia mengangkat salah satu kakiku dengan satu tangan, sementara tangan lainnya menekan dan meremas payudaraku dengan kuat. "Apa yang memalukan? Lihat orang-orang di bawah sana, betapa mengasyikkannya ini."

Aku menarik sabuk pengamanku erat-erat, memegang sandaran kursi penumpang dengan satu tangan dan dipeluk erat oleh pria di belakangku sementara aku sedikit menangis tersentak. Tubuhnya yang tinggi memeluk erat tubuhku yang ringkih, tangannya yang membelai pinggangku membuat tangisan dan napasku semakin sesak. Akhirnya aku tidak tahan dan memohon, “Jangan, jangan di sini, ya?” “Jadi ke rumahmu? Hmm?” Suaranya begitu dekat hingga tubuhku langsung melemas saat mendengarnya, aku memalingkan kepalaku, tidak berani menatapnya dan hanya berkata, “Baiklah.”