Bantay Ng Computer Shop Novels & Stories

sabi ng nasiinis na dalagiang bantay. Galit na galit na lumabas ng computer shop si Lucille at nagderederetso sa tindahan at bumili ng Mojito saka mabilis na umuwi at doon sa maliit na silid itinuloy ang pagwawala.

I questioned. Natigilan naman ito sa aking sinabi. Pinasadahan nyapa ako ng mapanghusgang tingin, napayakap naman ako sa sarili tinakpan ang mga dumi sa aking katawan. Maingat ko din tinago ang sugat at pamamaga ng dalawang kamay ko. “Ano! anong kala mo dito, computer shop? Hindi pwede Miss!” Pagalit na turan nito.

Sayang din ang pagkain na kakainin ko ngayon hindi pa naman ako gutom na gutom. PAGGISING ko ay agad akong lumabas at nag tanong kay Nanay Nenita kung mayroon bang computer shop sa lugar na ito at agad naman niyang itunuro iyon sa akin, nagpasalamat ako at agad na nagtungo roon.

Sa kasamaang-palad, agad itong nagdulot ng pinsala; hindi na muling umandar ang kompyuter matapos itong mabasa. Agad niyang inangat si Liam palayo sa laptop, tiniyak na ligtas ang bata at hindi nasaktan. Huminto sandali upang huminga, bago bumalik sa kompyuter at sinubukang punasan ang natapon na gatas. Ngunit sa kanyang pagkabigla, lumabas ang asul na screen sa monitor, malinaw na nasira ang laptop. Hindi na nagdalawang-isip si Andrea; agad siyang tumawag kay Alejandro, umaasang may alam ito o makakahanap ng eksperto sa teknolohiya na makakatulong upang maibalik ang kompyuter. “Ang teknikal na pundasyong pinaghirapan kong itayo ay hindi para sa iyo na ayusin ang kompyuter; hanapin mo ang ta

palusot na sinabi naman ni Winston sabay mahinang tumawa ito habang patalikod at balak lumabas na ng Villa “ Sa unang kanto master may isang Computer Shop na malapit dun” sigaw ni Omar kay Winston, “Sige salamat” sagot ni Winston Lawrence at nagpatuloy siyang nag lakad papalayo. “ito na yung kanto, Ang sabi ni Omar, malapit lang dito yung Computer Shop,” bulong ni Winston sa kaniyang sarili habang nag papalingon lingon ito para hanapin ang Computer Shop

MAYUMI Dinala nga ako ng mayabang na bilyonaryong ito sa administration office ng mall, at kasalukuyan akong nakaupo sa isang mamahaling leather sofa habang pinatatahan si Baste. Ang maliit na bata ay nakasiksik pa rin sa tabi ko, masayang kumakain ng strawberry ice cream na binili ng tatay niya para lang tumigil ito sa pag-iyak.

"May importante pala akong sasabihin sa iyo!" Pagkaraan ng limang minuto, dinala siya ng bata sa isang shop na bumibili at nagbebenta ng mga segunda-manong cellphone at maliliit na appliances. Nagtataka man ay tahimik lang na sumunod si Laide. "Nandito ang laptop ni Gabriel!" wika ng bata saka humarap kay Laide. "Dito?" Kunot-noong tanong ni Laide.

sagot ko habang nililibot ang tingin sa paligid. Wala ka kasing makikitang buildings o kahit anong tinadahan na pwedeng pag bilhan ng pagkain dito sa lugar na 'to. Puro kahoy ang nasa tabi ng kalye tapos do'n sa may repair shop katabi no'n ay computer shop. Wala man lang tiyangge na magpapag bilhan ng biscuit at softdrinks. "Parang may alam akong malapit dito." aniya at bigla namang nagliwanag ang mukha ko pagkatapos.

Umiling-iling pa ako, tila hindi makapaniwala habang nanatiling nakatakip ang halos kalahati ng katawan ko sa screen ng computer. Natigil lang ako nang tumayo sa likod ko ang server ng computer shop. "Ah, Miss. Five minutes na lang ang natitira sa oras mo. Magsasara na rin kami kaya hindi kami magpapa-extend," aniya at umalis na. Binalikan ko agad ang screen ng computer saka binura na ang picture na iyon sa chatbox ko. Umayos ako ng upo at binasa ang isa pa niyang chat.

May epekto talaga ganda ko sa kanya, I love it! Huminto ang sasakyan sa tapat ng isang high-end na shop sa Makati. Pagbaba namin, agad na lumapit ang staff na parang nakakita ng royalty. Habang busy si Sir Lucas sa pakikipag-usap tungkol sa limited inks, ako naman ay kunwari ay nag-o-observe kahit wala akong ideya sa mga nakikita ko sa shop. Parang pare-parehas lang sila sa paningin ko.