Bantay Ng Computer Shop Novels & Stories

Nang wala siyang makita at maramdaman ay inalis niya ang isang libro at pinindot ang red button na naroroon. Bigla nalamang nahawi sa gitna ang shelf at agad na siyang pumasok doon. Hindi ka basta-basta makakapasok dahil mayroon pa doong computer na kailangang ma-scan ang iyong muka. Lumapit siya sa maliit na computer at mayroong red lines na nag scan sa kaniya. “Agent white agent, access granted.” Rinig niyang sabi ng computer at kusang bumukas ang gawa sa bakal na pintuan.

Hehe Dumiritso na'ko sa mall para makapag shopping na din nang mga pang secretarya na gamit. __________________ At the mall Andito ako ngayon sa my Boutique. Nag susukat ng mga skirt ng my mapansin akong pamilyar na pigura. At kilalang kilala ko yun. walang iba kundi ang nag iisang taong minahal ko at sinaktan ko sa huli. Bakit siya nandito sa Boutique ng mga babae?

"Jia naman, hindi pa nga nasasagot ang marami nating katanungan. Gumawa ka pa talaga ng isang bagay na posibleng pagsisihan mo!" "h-hindi ko sinasadya," "Nagpabembang ka sa matanda pa sa lolo mo tapos sasabihin mong hindi mo sinasadya?! Sasama ka sa akin ngayon." pinal na saad ni Jeyzel, ito na ang nagshutdown ng computer ni Jia at hindi na niya binigyan pa ito ng pagkakataong tumanggi. PAROKYA ng Bataraza.

Kasi ibig sabihin, tatawagan siya? Hindi niya alam kung anong mararamdaman. Pero sino ba naman ang tatanggi sa cellphone? “Salamat po,” mahina niyang sabi. “Don’t.” Jayden turned away. “Just use it.” Paglabas nila ng gadget store, akala niya tapos na. Pero mali siya. Pumasok sila sa isang shop na puro damit pambabae. Yung tipo ng store na hindi mo kayang lumapit kung walang laman ang wallet.

Tumango siya. Bigla siyang tumayo at nagsimulang ayusin ang ilang gamit sa sala. Napangiti ako nang bahagya. "Nagmamadali ka." "Boss, tulungan mo naman ako." Sabay kaming nagligpit ng ilang gamit. Ilang minuto lang ang lumipas nang tumunog ang doorbell. Huminga nang malalim si Lily bago binuksan ang p***o.

Naka-move on na siya. “Ang sabi ko, sinubukan ko lang mag-apply rito but I never expected to be accepted here.” Matamis siya nitong nginitian na para bang wala itong nagawang kasalanan noong sila pa. “Oh. Ah, paano nga pala 'yong computer shop mo?” tanong niya. May negosyo itong internet cafe. Doon sila unang nagkakilala. Customer siya nito noon dahil may ni-print siyang paper sa cafe ng lalaki. Hindi siya nahulog dito dahil nilibre siya nito. Nahulog siya dahil sa ganda ng ink ng printer nito.

Napatingin ako sa paligid, may nantitrip ba sa akin? “Would you like to get this, ma’am?” halos mapatalon ako nang magsalita ang sales lady sa harap ko. Ilang segundo pa akong napatitig rito bago nabalik sa sarili. Inilagay ko ang phone sa bag at hindi pinansin ang message na ‘iyon. “Yes, please,” sagot ko sa babae at inabala na ulit ang sarili sa pag-shopping. *** Ilang araw na simula nang natanggap ko ang message na iyon. Hindi ko iyon nireplyan. Pero hindi iyon nawala sa isip ko.

"Kanina kasi Hija, may pumunta rito na isang lalaki. Nagpakilala siya bilang kaibigan ni Ulysses. Sabi niya, may computer business daw siya at willing daw siya tumulong at mag - donate. " Natigilan si Raine. "Kompyuter?" Nasa kamay na niya ang pera. Ang kulang na lang ay supplier. Naghahanap kasi siya na isang shop na maaasahan at kayang makabigay ng de - kalidad na kompyuter na sakto lang ang presyo. Iyong pasok din ang software sa advance set up para hindi na mamomroblema ang paaralan na magpaayos kung sakali mang may masira. Madalas kasi kapag outdated na ang style ay mas hirap ng hanapan ng pisa kapag nasira. Bukod pa roon ay mahal din ang magpa - ayos.

Ini labas ng opisyal ang computer at may binuksan at hinarap sa kanila. "Iyan ang kuha ng lahat ng CCTV na narito at maging sa labas ng bahay. Maki- kita ang biglang pag sulpot ng lalaki gamit ang entrance na walang sinumang nag sita rito dahil abala ang lahat sa pag sasaya. Wala syang anumang suot maliban sa black shades na iyan. Kung pag ma- masdan rin naman sya ay natural lang ang kilos nya. Tapos sa may labas naman ng rest room. Narito at maki- kitang mabilis syang lumapit sa bata habang naka talikod sa kanya ang kasama ng bata at saka ito hinablot. Ang kapansin- pansin lang ay ang babae na ito na sina sabing ka- kilala ng bata." sabay turo sa imahe ng babaeng naka tayo sa may labas rin

“Tigilan niyo na nga ‘yang bangayan na ‘yan. Aga-aga.” Hindi naman na nagsalita pa si Tito Barok. Hanggang sa maihatid niya nga kami rito sa sementeryo. Nandito iyong jeep sa labasan. Hindi na bumaba si Tito at bumalik na siya sa kanto Masikip para makapila ulit kagaad. Pumasok na kami sa loob, maaga pa lang pero tirik na tirik na ang araw, grabeng makapaniksik ng init sa balat na parang nakakapanglusaw talaga. Patong-patong iyong mga nitso at meron mga bata sa mga itaas nito, maraming lalaki sa paligid, makalat, mabasura, madamo, maputik. Meron pa akong nakitang batang iniihian iyong isang nitso. Kilalang-kilala nga si Horsy dito at mukhang seryoso nga siya sa sinabi niyang nakakakuha siya