Belo Betty

My sister ate the half plate of mango I had left on the table and broke out in hives from her allergy. My brother stormed over, pried my mouth open, and poured the mango juice straight down my throat. "You love mangoes so much, don't you? Today you'll get your fill." The juice flooded my lungs. I choked, fighting for air as my throat swelled in agony, begging him to save me. Instead, he turned and locked me in the basement. "Betty suffered because of you, so don't expect any comfort. Stay down here and reflect on what you've done. Growing up without any real guidance. No wonder you're so vicious." Two days later, my mom remembered me. "Ralph, that's enough. Let Catherine out. If she stays there much longer, she might start resenting Betty." My dad chimed in casually, "What's the big deal? Just buy her something nice to make up for it." My spirit clung to his back, floating along with them toward the basement. I'd like to see how they were going to compensate a dead girl.

In the fifth year of my spiritual practice, my phone suddenly exploded with messages. [Aria, why aren't you replying? Are you really that petty?] Puzzled, I opened Messenger, and froze. My cousin, who never seemed to measure up to me and always went out of her way to oppose me, was getting married, and she expected me to attend. "Sorry, I've been busy lately. I won't be able to make it," I replied politely. However, my courteous response only fueled their ridicule. "Stop pretending! You haven't kept in touch with your family for years. Are you too embarrassed because your life is such a mess?" "She won't even come to her own cousin's wedding? How heartless!" "Let me guess, the real reason she can't come is she can't afford a wedding gift." One cutting remark after another appeared, until Betty Stewart stepped in, feigning concern. "Come on, don't be so harsh on Aria. We're family, after all." "If she's really struggling, I could ask my husband to help her get a cleaning job." Then she sent me the digital invitation, the gold lettering gleaming. When I saw the groom's name, my pupils constricted in shock. Joseph Clark? Wasn't he the short-lived husband who had spent three years sucking up to me just to extend his life?

Minha sogra me odiava tanto porque eu não podia ter um filho para seu filho, embora meu marido e eu estivéssemos casados por seis anos. Ela quer desesperadamente que meu marido se divorcie de mim, então ela e minha melhor amiga armaram para que eu fosse fodida por um estranho. Quando meu marido soube disso, ele zombou de mim e se divorciou de mim. Enquanto arrastava dolorosamente minha bagagem para fora de sua casa, vi minha melhor amiga grávida carregando sua bagagem para dentro da casa de meu marido. Acontece que meu marido engravidou minha melhor amiga. Chorei sangue e deixei a cidade. Sete anos depois, tornei-me um cirurgião geral popular e agora tenho lindos trigêmeos ao meu lado. Mas fui enviado de volta à minha cidade porque minha habilidade médica era mais necessária. Por uma reviravolta do destino, casei-me com um belo soldado. Só depois que retomei o trabalho descobri que o soldado com quem acabei de me casar é o general cinco estrelas, líder de todas as unidades militares do país, além de ser de longe o homem mais rico do país. Sou apenas uma mãe solteira tentando criar uma vida melhor para meus três filhos, agora que me encontrei enredada em seu mundo frio e implacável, como vou sobreviver? E como vou explicar a ele que não sei como meus trigêmeos tinham a mesma semelhança com ele?

Nagluluksa si Amara Alcantanra sa burol ng kaniyang ina habang abala ang kanyang asawa sa pagdiriwang ng kaarawan ng unang babaeng minahal nito—punong-puno ng kasiyahan at engrande ang selebrasyon. Klarong-klaro ang lahat kay Amara. Kung hindi siya mahal ng lalaki, ayaw na rin niya dito. Iniwan niya ang kasunduan ng diborsyo sa ibabaw ng mesa at piniling ipalaglag ang dinadala, at lumakad palayo nang mag-isa. Limang taon ang lumipas. Sa isang marangyang subastahan, lumitaw ang chief auctioneer nakasuot ito ng isang hapit na makabagong Filipiniana na backless, may mataas na slit sa hita, at natatakpan ng puting belo ang kanyang mukha. Lahat ng mata ay kusang tumigil sa kanya. Napasimangot si Argus De Luca, bahagyang nanliliit ang mga mata. "Ang pangalan niya'y Reina?" Tumango ang kanyang assistant. "Yes, Sir. May nabalitaan rin akong minsan may nag-alok ng sampu-sampung milyon kapalit ng pagkakataong makita ang tunay niyang mukha pero tinanggihan niya." Sa wakas, natagpuan na ni Argus De Luca ang babaeng matagal na niyang hinahanap sa loob ng limang taon. Kinagabihan ay hinarang niya ito sa isang kanto. "Auctioneer Reina, hanggang ngayon ay tinatakbuhan mo pa rin ako o mas tamang sabihin kong Amara?" "Argus, hiwalay na tayo." "Hindi ko kailanman sinang-ayunan 'yon. Nasaan ang anak ko?" "Mukhang nakalimot ka, Argus… ikaw mismo ang dahilan kung bakit nalaglag ang bata, limang taon na ang nakalipas!" Ngunit ngumisi si Argus, at may inilantad sa harap niya. "Kung gayon, ipaliwanag mo ito." Triplets na limang taong gulang ang nakatayo sa harap nila.

Si Isabella “Bella” Alcaraz ay halos nabuhay sa likod ng anino ng kanyang “almost perfect” na nakatatandang kapatid, si Marisella—ang glamorosa, walang kapintasan at ubod ng bait na mukha ng Alcazar Luxe Events. Kilala ang kanilang pamilya pero sa likod ng lahat ng ito, unti-unting bumabagsak at nababaon sa hindi mabilang na utang. Pinili ng kanilang mga magulang na ipakasal si Marisella kay Leonardo “Leon” Veyra, ang makapangyarihan, walang awa at nakakatakot na CEO ng Veyra Global Holdings. Halos lahat ng negosyo mula finance, hotels at real estate ay saklaw ng kayamanan niya. Ngunit sa mismong araw ng kasal, naglaho na parang bula si Marisella. Para maprotektahan ang pangalan ng pamilya mula sa iskandalo, walang nagawa si Isabella kundi ang maglakad patungo sa altar kapalit ng kanyang kapatid. Natatago sa belo ng sutla at kasinungalingan, siya ang naging “substitute bride” ng isang lalaking kayang ibaon sa hukay ang pamilya niya sa isang salita lamang. Hindi madaling malinlang si Leon. Alam niyang ang babaeng nasa tabi niya ay hindi ang ipinangako sa kanya. Ngunit imbes na itigil ang seremonya, inako niya si Isabella bilang kanyang asawa. Sa mundo, isa itong perpektong kasal, isang fairy tale. Pero sa likod ng mga pinto, isa itong mapanganib na laro ng sekreto, kapangyarihan at obsession. Sa ilalim ng kasal na nabuo sa panlilinlang, kailangan tiisin ni Isabella ang malamig na galit, nag-iinit na pagnanasa at walang hanggang pagdududa ni Leon. Ngunit habang lumilipas ang mga araw, ang galit at pagdududa ay unti-unting lumalabo. Kasabay nito, patuloy na bumabalot ang pagkawala ni Marisella—runaway bride nga ba, o mas malalim pa? Sa bawat pangakong binibigkas, maaaring nakataya ang pamilya, kalayaan… at puso ni Isabella.

Sa araw ng libing ng kanyang ina, natabunan ng katahimikan ang mundo ni Amara Alvarez. Samantalang sa kabilang panig ng lungsod, ang lalaking tinawag niyang asawa ay nagdiriwang, isang marangyang birthday party, inihahandog hindi para sa kanya, kundi para sa unang babaeng minahal nito. Doon niya tuluyang naunawaan ang lahat. Hindi siya kailanman minahal. At ang isang relasyong walang pag-ibig ay wala ring saysay ipaglaban. Tahimik niyang iniwan ang mga papeles ng diborsyo. Tahimik niyang isinara ang buhay na ipinagkatiwala rito. At sa katahimikang iyon, ipinaalam din niya ang batang dinadala kasabay ng pagtalikod niya sa lahat ng dati niyang pinanghawakan. Lumisan si Amara mag-isa. Pagkaraan ng limang taon, sa isang marangyang auction, muling napatigil ang mundo. Ang punong auctioneer—nakasuot ng makintab na bestida at may puting belo sa mukha ay naging sentro ng atensyon. Kumipot ang mga mata ni Nardo Morales. May kung anong pamilyar sa tinig, sa tindig, at presensiya nito. “Ang pangalan niya… Amara?” “Opo,” sagot ng kanyang assistant. “May nag-alok ng milyon-milyon para makita ang kanyang mukha, pero tumanggi siya.” Sa sandaling iyon, parang may bumagsak na pader sa kanyang dibdib. Ang babaeng limang taon niyang hinanap at pinakawalan ay nasa harap na niya. Kinagabihan, sa isang madilim na interseksyon, hinarang niya ang dinaanan nito. “Auctioneer Mara,” malamig niyang wika, “hanggang kailan ka tatakas?” Huminto siya. Hindi man lang lumingon. “Mr. Morales,” matatag niyang sagot, “diborsyado na tayo.” “Hindi ako pumayag.” Bumigat ang tinig niya. “Nasaan ang anak ko?” Dahan-dahan siyang humarap. “Mr. Morales, tila kayo ang nakalimot. Limang taon na ang nakalipas mula nang nagpapalaglag ako.” Nanigas ang kanyang mukha. “Kung ganoon,” mariing sabi niya, “ano ito?” Sa harap ni Amara, tatlong batang limang taong gulang ang sabay-sabay na humakbang pasulong, nakahanay, magkakahawig ang mga mata, at malinaw na malinaw ang sagot sa tanong niya.