Beowulf And The Dragon の小説・ストーリー

Superpower kung paano mandaya, mangurakot at magtanim ng takot sa mga mahihinang nilalang kagaya na lang ng mga tao. Yung mga ganyang tao kasi… Mga hayop na sila. Buwaya at tusong unggoy. “The great war between the two races have lasted for centuries. Bloods have been shed on both sides. The knot of hate is strong and unbreakable.” See. Magaling talaga yan si Grandma manahi ng kwento. Kaya di ako nagtataka na nangaling ako sa pamilya niya. “Dragons are powerful and protected by magic. One fully-grown dragon can easily eliminate a dozen werewolves.” Nakita kong napasuntok pa si Grandma at napasipa.

Sa sobrang mataas na katalinuhan nito, talagang idinikit nitong muli ang selyo sa ulo ng zombie na may sungay na dragon. Sa isang iglap, tumigil sa paggalaw ang zombie na may sungay na dragon. Ang natarantang puso ng golden-horned dragon ay agad na kumalma. Napaupo ito sa lupa at nakahinga ng maluwag. Napangiti si Jordan nang makita ang eksena sa malayo.

Roar! Dito na gumawa ng naglalakasang sigaw ang siyam na mahahaba at kulay scarlet na dragon na nakapagpayanig sa lupa. Mabilis na lumipad pababa ang mga dragon para atakihin ang hukbo ng kamatayan. Mabilis na winasak ng napakatinding puwersa ng mga dragon ang maraming mga sundalong nagmula sa hukbo ng kamatayan. Buwisit!

natulala naman ako sa kaniya, Nag ala dragon na ulit ito. "Yong nakaraan ang lakas pa ng loob niyang ipakilala kang fiance niya tskk!!" "Weew!! bumalik na naman ito sa pagka dragon. Teka nagseselos ba ito?" Hahakbang na sana ako papalayo sa kaniya,ngunit agad niya naman ulit hinawakan ang beywang ko at lalo niya akong nilapit sa kaniya upang magdikit kami lalo.

Biglang napasigaw si Walter nang makitang tumakas ang dragon, “Napakatalino, Gerald! Pero bakit mo pinakawalan ang dragon...?" “Nakuha naman na natin ang kanyang dugo, kaya mas mabuti nang pakawalan natin siya,” sagot ni Gerald habang inaabot ang dugo ng dragon kay Walter, nakuha niya ito nang palihim kanina. Halos wasak na ang lugar na ito, pero ang magagawa niya ay hayaang mabuhay ang dragon. Bukod pa dito, pwede nitong samahan ang bangkay ng yumaong senior.

Sa kasamaang-palad, hindi nagtagal bago ang ginintuang dragon ay nakalusot sa harang at lumipad patungo kay Edgar gamit ang kanyang malawak na bukas ang mga panga. Sa kabila ng pagkabigla, mabilis na nagkatawang-tao si Edgar ng isang itim na selyo sa himpapawid at pinahulog ito nang ulo sa dragon. Dahil nakalimbag na ngayon ang selyo sa dragon, hindi nagtagal ay nawala ang ginintuang kulay. Makalipas ang ilang segundo, pareho ang Naglaho sina Seal at Dragon sa manipis na hangin.