Fei Rune Novels & Stories

Inaasar na ni Feng ang kaibigang japanese-sri lankan-russian. Hindi nagpatinang ti Cain. Nginitian lang niya ang kaniyang kaibigan. "No feelings." Wala naman talagang naramdaman si Cain noong nawala ang kaniyang asawa sa loob ng 22 araw dahil naging blanko ang kaniyang isipan. Sa madaling salita, nawala siya sa katinuan. Tumalon si Feng mula sa kawayan. Sinugod niya si Cain. "Liar." Tila lumipad sa ere ang Chinese.

Ang tukso ni Wilbur. Nagbuntong hininga si Faye at nakipag usap siya kay Faye ng ilang sandali. Nang mapansin na may mga bagay pa rin na dapat gawin si Wilbur, umalis na si Faye. Pagkatapos, gumawa siya ng isang carving knife sa kamay niya at inukot niya ang mga runes sa limang gold spirit pillar. Umilaw ang carving knife sa bawat ukit. Pagkatapos, may naiwan na mga rune sa gold spirit pillars.

"Bakit kayo mahihiya sa animal na lalaking ito na pinaglalaruan lang tayo—" "Nakikita mo ba 'to?" sabat bigla ni Gio at biglang inangat ang food knife kaya lahat napatingin sa hawak niya at pare-pareho napalunok. "Isang maling salita, t*tarak 'to kung kanino ko gustong i t a r a k," saad niyang kalmado lang pero kasing lamig ng yelo ang boses. Kaya si Fei natigilan at naitikom ang bibig kasabay ng pagangatog ng mga binti at mariin na lang na napipilikit at umiyak.

CHAPTER 36 THIRD PERSON "Mu Fei, tignan mo!" Masayang wika ni Prinsipe Zhang Yong at pinakita kay Jiao Gui Ren ang sinulat niyang mga letra. [Mu Fei = Mother-Consort / Mother-Concubine. They cannot be simply referred to as mother because socially, the mother of all imperial sons is the empress.] Nakangiti itong kinuha ni Jiao Gui Ren at tinignan. "Mukhang gumagaling ka na sa pagsusulat. Mas malinaw na ang mga letra kaysa sa dati."

Napakaganda nito. "We missed you, mommy! Lalo na si daddy," ani ng batang babae at nagsimulang sumungaw ang mga luha sa mga mata nito. Agad na inalo iyon ni Fei. Damn! Imposible namang kamukha niya ang ina nito. Anak ng tokwa naman, oo. Weakness pa naman niya ang umiiyak na bata. "I'll apologize, dear. P—pero hindi ako ang mommy mo. I am Fei Cheng, a midwife here," paliwanag ni Fei sa bata.

Sa sandaling ito, dumating sila sa pasukan ng kuweba. “Alex!” Napatingin ang lahat kay Alex at naghintay na isaaktibo niya ito. Ang isang sinaunang runic seal ay matagal nang itinayo at hawak sa kanyang kamay. Tumingin siya sa umaalon na Forerunners at sinabi, “Pagkatapos ng araw na ito, ang Mount Fuji ay magiging kasaysayan!” Swoosh! Pinitik niya ang daliri niya.

Gusto niya sanang ipakita sa dalaga ang yumayabong nitong mga petals ng sabay-sabay. At isa pa ay hindi niya rin kasi talaga masyadong gusto ang lalaking ito. Pero hindi na ito pinansin ni Ruan. Kahit tumaas rin ang kilay niya sa pagpitas nito ng bulaklak para sa kapatid. “Alam mo na ba ang buong nangyari?” “Hindi lahat, pero nahulaan ko na. Si Feia ay tulad lang ng nanay niya. Walang utak. Masyadong mababaw kung mag-isip.” umiiling-iling na sabi niya.

Akmang kakawala pa ulit s’ya kay Fei upang sugurin si Ruther kaya agad ibinuka ni Ruther and kan’yang braso para protektahan akong nasa likod n’ya. “Carreon…” mahinang tawag ni Fei na parang nagmamakaawa. Sa wakas nagsalita na s’ya. Mariin pa rin ang pagkakapikit ni Fei at napansin ko ang kamao n’ya na halos kusot na ang hospital dress ni Carreon dahil sa pagkakakapit n’ya.

Ibinagsak niya lang naman sa aking harapan ang sandamakmak na libro na tungkol sa runes, history ng mga elemento at kung anu-ano pang mga abubot pangontra sa mga nilalang na makakasalamuha namin sa mga susunod naming activity. Naalala ko na kung anong klaseng lengwahe ang nakasulat sa papel na inihagis ni Arius. Futhark ang tawag sa runic alphabet na iyon. Sinasabing sinaunang bersyon iyon ng Greek Alphabet at sinasabing madalas itong makikita sa mga sementeryo noon. Ang kaso dahil sa dami ng binasa ko kanina ay talagang sumasakit ang ulo ko sa kakaisip.

Fighting lang! Sabay kami ni Fei na bumaba mula sa kotse nito. Dumiretso na kami sa entrance ng DFI at kapwa kami binati ng ilang guards at ilang mga employees ko. Tanging tango lang ang naging tungon ko, samantalang ang maldita kong kaibigan ay walang response, ni ang pagngiti ay hindi nito magawa. Unang tingin pa lang ay mukhang mataray si Fei, ngunit ang totoo, mabait talaga ito. "Fei naman, matuto ka namang ngumiti sa mga taong nasasalubong mo," sita ko rito.