Black Leg Sanji 소설 & 이야기

Binaril niya si Saga sa binti, shattering the kneecap with surgical precision. Isang nakakangilong hiyaw ng sakit ang pumuno sa audio feed. Saga collapsed to the floor, clutching his bleeding leg as he thrashed in agony. “Putang ina ka talaga, Laxus!” mura ni Saga, ang boses niya ay gumaralgal na dahil sa tindi ng sakit.

Nakaramdam ako ng panganib. Nakarinig naman ako ng mga butong naglagutokan at halos mapatili ako nang tumalon si Sushi at malakas na tinahol ang itim na usok. Nakita ko kung paanong umaatras ang usok na tila natakot ito kay Sushi. Nanlilisik ang mga mata ni Sushi, ang dating kulay gintong mga mata niya ay naging pula.

Boogsh! Sinuntok ko siya pero parang ang kamay ko ang nasaktan kaya sinipa ko siya. Pero hindi siya natinag parang balewala lang ang sipa ko sa kanya. Bigla na lang niyang hinuli ang mga kamay ko at mahigpit yung hinawakan kaya agad na gumalaw ang mga paa ko pero naboblock niya ang mga sipa ko sa pamamagitan ng left leg niya. Putang-ina! I wanna kill him!

Minsan sinusubo ang laruan, minsan naman pilit inaabot ang juice ni Lego. “Uy, bawal ’to sa’yo,” natatawang sabi ni Lego habang marahang inilalayo ang baso. Tumawa si Calis, parang tuwang-tuwa na inaasar siya. Napangiti ako habang pinagmamasdan sila. “Lego…” mahina kong tawag. “Hmm?” sagot niya, hindi inaalis ang tingin kay Calis.

Saktong pag upo sa sofa ay ang pagbaba naman ng senyorito sa hagdan. He is very manly in his denim jacket and dark pants. His hair was damp and his eyes...It was broading and dangerous along with the hard features of his bone structure. Nagkasalubong na naman ang makapal na kilay nito. Well, may bago ba? "Let's go," he said in monotone. Mabilis akong tumayo at sumunod sa kanya. He went straight inside a black Lamborghini that shouted money and fame.

“Ayos lang ako.” Umupo ako sa dating pwesto ni Mr. Sanchez, hindi inaalis ang tingin ko kay Lilly. Ngayon, siya ang sentro ng lahat. Ang basang buhok niya, ang pulang pisngi na parang binugahan ng init mula sa paliligo, at ang suot niyang leggings at puting long-sleeved shirt na masyadong masikip. Hinahamon nito ang natitira kong kontrol. Ang bawat detalye ng kanyang katawan ay tila sinadya para gawing mas mahirap para sa akin na umiwas ng tingin.

Gumagaling ang mga sugat sa katawan niya sa bilis na nakikita ng mga mata. Pagkatapos nito, dahan-dahan siyang tumayo at tinaas ang mukha niya para tignan ang Son of Heaven na nakatayo sa ere, sabay ngumisi sa kanya. Sabi niya, "Mukhang kailangan kong gumamit ng tunay na signature martial art skill." Nagsimulang magbago nang unti-unti ang balat niya at naging kulay tanso. Sa paligid ng katawan niya, lumitaw rin ang isang kulay tansong halo

Habang papalapit ako sa kanila ay bumibilis ang tibok ng puso ko sa hindi malamang kadahilanan. And then I was able to take a peek of the commotion. My world stopped when I saw him. He was wearing a whit shirt and a tattered pair of khaki shorts. Nasa likuran siya ni Apollo habang tila naninibago sa paligid. He doesn't seem to be his old sel but I know who he is --- standing before me is no other than Sancho Consunji himself.

Pasulyap sulyap ang laging gawa ko. Mas lalong sumasakit ang puson ko tuwing tinitignan ko ang maputi nyang legs. Above the knee kasi ang uniporme sa Sisaim University. Pinarisan din ng below the knee na black sock kaya mas bumabagay ito.

Nagkusa siyang magreklamo, "Brother, sa wakas ay nakabalik ka na. Dalawang araw na ang nakalipas, nagpadala si Mike Baylor ng ilang mabangis na hayop sa kabisera para guluhin tayo. Marami sa mga nasasakupan natin ang namatay. Nabali rin ang binti ni Salvatore. Nalason ako at nasugatan si Dragon. Boohoo... Kailangan mong ipaghiganti kami." Tinapik ni Jordan ang ulo ni Park Sora at tumingin kay Salvatore. Tanong niya, "Bakit may prosthetic leg? Sobrang baldado ba ang binti? Hindi na ba ito maaayos?" Ngumiti si Salvatore at sinabing, "Medyo mabagal ang paggaling. Sabi ng doktor ay aabutin ito ng kahit isang taon, kaya hiniling ko sa doktor na palitan ito ng prosthetic na binti nang direkta. Mag