Novel & Cerita Black Leg Sanji

Saktong pagbukas ko ng pinto ay siya namang pagkatok marahil ni Kailey sa aking pinto dahil sa kamay nitong nakataas na tila handa na sanang kalampagin ang dahon ng aking nito. Hindi nakaligtas sa aking paningin ang pagpasada nito ng tingin sa akin mula ulo pababa sa aking expose na mapuputing legs.. hindi ko ba nabanggit na may mahahaba akong legs? yes i have a long and milky white legged dahil sa tangkad kong 5'9" samantalang si Kailey naman ay nasa taas na 5'7" na pareho ring sa aking may kaputian.

Walang hiya talaga! "Wag yung buhok ko!" Inis yung sabi at inayos ang buhok ko. Huweee may bangs pala ako kung di niyo alam. Ngumiti lamang siya at tumabi sakin. Siya nasa left side ko at si Dylan naman nasa right side ko. At tulad ni Dylan, ganun din ang naging reaksyon ni Leb nang makita yung palabas. Tsk ano bang problema nila sa anime?

Ang imahe ng kanyang makintab na leggings ay sumisikat sa kanyang isipan—kung paano ito yumakap sa kanyang puwit, kung paano ang kanyang mga kamay ay dumulas sa ilalim nito—at ang sandaling ito ay parang pagpapatuloy kung saan sila tumigil. Ang kanang kamay ni Jasmine ay humahawak sa kanyang mukha, pinipigilan siya para sa isang nakakaakit na halik habang ang kanyang kaliwang kamay ay mabilis na bumababa sa pagitan ng kanyang mga binti, ang kanyang mga daliri ay bumabalik na basa at madulas. Pinutol niya ang halik, hinaplos ang kanyang mga daliri sa kanyang mga labi, at siya ay sabik na dinilaan ang mga ito. "Kumain ka ng meryenda," sabi niya, ang kanyang ngiti ay nakakaanyaya.

Nakaramdam ako ng panganib. Nakarinig naman ako ng mga butong naglagutokan at halos mapatili ako nang tumalon si Sushi at malakas na tinahol ang itim na usok. Nakita ko kung paanong umaatras ang usok na tila natakot ito kay Sushi. Nanlilisik ang mga mata ni Sushi, ang dating kulay gintong mga mata niya ay naging pula.

Boogsh! Sinuntok ko siya pero parang ang kamay ko ang nasaktan kaya sinipa ko siya. Pero hindi siya natinag parang balewala lang ang sipa ko sa kanya. Bigla na lang niyang hinuli ang mga kamay ko at mahigpit yung hinawakan kaya agad na gumalaw ang mga paa ko pero naboblock niya ang mga sipa ko sa pamamagitan ng left leg niya. Putang-ina! I wanna kill him!

“Hindi mo naman sinasadya.” Doon lang siya bahagyang napatingin sa akin, parang nagulat sa sinabi ko. Unti-unting tumahan si Calis sa mga bisig ko. Ilang sandali pa, yumakap ito sa leeg ko at napapikit. “Gusto ko lang naman po… mapasaya kayo,” mahinang sabi ni Lego. Natigilan ako sa narinig. Napatingin ako sa kanya, diretso sa mga mata niyang puno ng sincerity.

“Ayos lang ako.” Umupo ako sa dating pwesto ni Mr. Sanchez, hindi inaalis ang tingin ko kay Lilly. Ngayon, siya ang sentro ng lahat. Ang basang buhok niya, ang pulang pisngi na parang binugahan ng init mula sa paliligo, at ang suot niyang leggings at puting long-sleeved shirt na masyadong masikip. Hinahamon nito ang natitira kong kontrol. Ang bawat detalye ng kanyang katawan ay tila sinadya para gawing mas mahirap para sa akin na umiwas ng tingin.

Bagaman napakalaki ng mga universe, mayroon silang mga hangganan. Naglabas ng malakas na enerhiya si Santino. Ang kanyang mukha ay mabangis at nakakatakot, na ginagawa siyang parang isang walang kapantay na demonyo. Hindi niya binigyan ng pagkakataon si James. Lumitaw siya sa harap ni James sa isang iglap at itinaas ang kanyang kamay para magpakawala ng isang malakas na kapangyarihan. Tapos, tinapat niya yung kamay niya kay James.

Pasulyap sulyap ang laging gawa ko. Mas lalong sumasakit ang puson ko tuwing tinitignan ko ang maputi nyang legs. Above the knee kasi ang uniporme sa Sisaim University. Pinarisan din ng below the knee na black sock kaya mas bumabagay ito.

Nagkusa siyang magreklamo, "Brother, sa wakas ay nakabalik ka na. Dalawang araw na ang nakalipas, nagpadala si Mike Baylor ng ilang mabangis na hayop sa kabisera para guluhin tayo. Marami sa mga nasasakupan natin ang namatay. Nabali rin ang binti ni Salvatore. Nalason ako at nasugatan si Dragon. Boohoo... Kailangan mong ipaghiganti kami." Tinapik ni Jordan ang ulo ni Park Sora at tumingin kay Salvatore. Tanong niya, "Bakit may prosthetic leg? Sobrang baldado ba ang binti? Hindi na ba ito maaayos?" Ngumiti si Salvatore at sinabing, "Medyo mabagal ang paggaling. Sabi ng doktor ay aabutin ito ng kahit isang taon, kaya hiniling ko sa doktor na palitan ito ng prosthetic na binti nang direkta. Mag