Romans & histoires Sanji And Nami

Lumapit siya kay River at marahang tinulak si Olivia, nagulat si Olivia nang itulak siya ni Nami! "Hey! My crush!" masayang sambit niya kay River. "Hi Nami," nakangiting saad ni River at ginulo ang buhok ni Nami. "I didn't expect to see you here! Akala ko ay nasa Japan ka pa rin! I find you kaya!" She grinned. "Namiss kita!" asik ni Nami at niyakap si River. Nagulat si River at ganon na rin ang matalim na mata ni Olivia habang nakatingin kay Nami.

mariing saad ni Nami sa kanyang sarili na punong-puno ng determinasyon nang sandaling iyon. Ihahakbang na sana ni Nami ang kanyang paa ng may dalawang malalaking lalaki ang biglang sumulpot sa kanyang harapan dahilan para mapatingala siya para matitigan ang mga ito. “Who are you two? What do you want from me?” Sunod-sunod at walang kagatol-gatol na tanong ni Nami sa dalawang lalaking nasa kanyang harapan na tinitignan ang litratong hawak nito at ang kanyang mukha.

“Alam ko. I just… I can’t stand being invisible to you. If I have to fight for your attention, I’ll do it. Even like this.” Binuka ni Nami ang maliit na bibig at unti-unting sinubo ang mahabang ari ni Luigi. Mangiyak siya lalo dahil tila nabubulunan siya. Dahan-dahan niyang ginalaw ang ulo pataas at pababa. Tumulo ang kanyang laway dahil sa laki ng kanyang subo. “Fuck! Masyado kang mapilit. Wag mong pagsisihian ito,” agad na sinapo ni Luigi ang dibdib ni Nami habang sinusubo pa rin ng babae ang sandata niya.

"A-anyway! Iyon nga, Kuya was so miserable when you left. Muntik na nga siyang hindi makata—" "Natalia Mirylle!" sigaw ni Sunny. "Akala ko ba gusto mong kumain? Andito na 'yong pizza na pinadeliver mo!" Nilakihan ni Sunny ng mata si Nami. Looks like she's stopping her from saying something. Nami looked at Santri. Nilingon ko rin ang katabi ko na seryoso ang tingin sa pinsan. Nami cleared her throat. Pilit siyang ngumiti sa akin at nagpaalam na kakain muna. I know that they're hiding something from me and I know that it's about Santri. Iyong nangyari sa kanya simula noong umalis ako.

saad ko at napakamot nalang ng ulo, hindi ko alam kung anong sasabihin ko dahil hindi ko naman talaga alam kung bakit bigla ko nalang siyang niligtas. “Nasaktan ka ba?” “No. I’m fine ako dapat nagtatanong sayo niyan,” “Okay lang ako. Uhm, how can I thank you?” “Uhm, dinner would be… nice?” “Sure.” “I'm Sanjo, by the way,” pakilala ko at nakipag shake-hands sa kanya. “Manika.”

aniya Souma-san. Tumango naman ako bilang tanda ng pagsang-ayon sa kanyang sinabi. “Totoo po ang lahat ng sinabi mo, Souma-san. Nawawala ang pagod ko sa tuwing nakikita ko sila pagkauwi ko galing trabaho. Inaako ni Aki-san ang pag-aalaga sa dalawa kaya naman kailangan ko ring tulungan siya.” “Bakit may ‘-san’ pa rin ang tawag mo sa partner mo? Hindi pa rin ba kayo mates?” biglang sabat ng isa pa naming katrabaho na si Touya, isang Beta at isa siya sa waiters namin.

Inaya ko na si mang Mario na sumama sa amin pero tumanggi ito. “Pasensya napo.” nahihiya kong sabi. “Ayos lang, makakapagpahinga naman ako.” anito at ngumiti. Ipagte-take-out ko na lang siya para hindi nakakahiya. Nagpaalam na ako at saka lumabas ng sasakyan. Nadatnan ko nang makaupo sa loob ang tatlo. “Akala ko iindianin mo na naman kami.” salubong sa akin ni Santi, katabi niya si Nica.

"Oo nga, hindi naman kami takot sa kanya. " Sabay na napahagikhik ang dalawa. Nak' ng! pinagkaisahan pa ako nitong dalawa oh. Humakbang si Kanji papalapit sa tabi ko. "Kanji" Inalok ni Kanji ang kanyang kamay sa dalawa kong kaibigan. Nikki ang Mhina introduce theirselves too. Pinapanuod ko lang silang tatlo habang nakikipag kamay sa isat isa.

It was like she was his anchor. The rest of the guys—Yuta, Tetsu, Seiji, Sato were sprawled on the couches, talking and laughing like everything was just normal again. When they saw us, their conversation paused, and all eyes turned in our direction. "Yo," Seiji greeted us with a raised eyebrow, clearly amused by the scene unfolding. "Saan punta niyo? May mission bang hindi kami kasama?" Sato leaned forward, his eyes glinting with curiosity. "Yeah, where are you two going?"

Nag-angat siya ng tingin nang basta pumasok kaibigan niya, gaya ng lagi nitong ginagawa. “Anong ginagawa mo rito, Sanji?” Ito ang pinakamatalik niyang kaibigan at pinakamatalino niya ring karibal. Kung siya’y seryoso at tahimik, si Sanji naman ay happy go lucky lang. Ngayon, curious ang ekspresyon nito kaysa sa karaniwang mapang-asar. “Alam mo namang may tenga ang lupa at may pakpak ang balita,” ani Sanji, nakaupo na sa leather chair sa tapat niya. “Nabalitaan kong your delicate wife just performed a medical miracle in your dining hall. I got curious.”