Black Leg Sanji Mga Nobela at Kwento

kinikilig at halos mangisay na 'to. I smell his scent.. it's now attacking my nostril.. And it's too manly of him seeing his long hair in a messy bun. Nakapagpalit na rin siya ng damit. He's wearing a black sando, and a khaki short. I can almost hear my gasped! Damn that muscles! Veins on his forearm are showing.. I can't take my eyes on him! Mas lalo yata siyang gumwapo sa paningin ko ng maligo ito..

Syempre ay pilit akong pumipiglas sa halik niya kaya sa inis ko ay kinagat ko labi nito pero akala ko'y ikakalas niya na ang halik nito pero lalo lang lumala. Agad niya akong hiniga hawak dalawang kamay ko. Nalasahan ko ang kaniyang mga dugo at lasang kawalang pwee! Para akong nakikipaghalikan sa bakal na nangangalawang sa bakuran ng mga farmers eh jusme! B-But... n-no this can't be happening for the three times- Naramdaman ko ang mainit na luhang lumagay sa aking pisngi at alam kong napansin ni Sensui ang luhang namumuo sa aking mata.

Saad ko, tinanguan naman ako ng walang salamin na guy, at agad ko namang hinawakan ang ulo ni Nori at hinimas-himas ito. "Ang nakuha ko naman ay nagngangalang "Lone, The Moon Calf" ito oh "APPEAR!" Saad naman ng merong salaming lalake, doon naman lumabas ang isang nilalang na may malalaking mata, may kulay grey na kulay ng katawan at mahabang leeg, ngunit maliit lang ito na siguro ay kasing height lang ng tuhod ko, Omo! Ang cute niya. "Maari ko ba siyang kargahin?" Tanong ko na tinanguan naman ni nakasalaming lalake.

Nagulantang ang lahat nang kasama namin sa loob ng cafeteria nang biglang may sumigaw matapos sipain pabukas ang pinto nito. "It's Sunny." "He's the top five martial artist in the Academy, right?" "I heard that Sanjo was humiliated by one of his classmates earlier. Guess he's here to retaliate?" "It makes sense since Sanjo is his brother." Matapos marinig ang mga pinag-uusapan ng mga kasamahan namin sa cafeteria ay pinukol ako ni Kelly ng kinakabahang tingin.

Simple lang ang suot nito, plain black shirt, gray sweatshort and black sandal slippers. Maglalakad na sana siya nang harangan siya nito pero dahil nabigla siya sa pagharang ng kamay nito ay hindi siya agad nakahinto. Tumama ang dibdib niya sa maugat na kamay nito. Literal na natigilan siya at natulala, ramdam na ramdam niya iyon sa dibdib niya. "Damnit," bulong nito na narinig niya.

Iyong dalawang bastos na kasama ng may hawak na samurai ay sumisigaw sa sakit habang hindi makapaniwalang nakatingin sa mga kamay nilang may hawak na mga mahabang baril na nasa sahig na nakahiga habang malakas na sumisirit ang dugo sa mga putol nilang braso. Iyong isa ay sinaksak ni Marcianna sa dibdib at malakas na sinipa paalis sa samurai niya. Iyong isang lalaki naman na putol ang mga kamay ay hawak sa leeg ng isang matangkad at malaking lalaki na ang tanging suot ay pulang long sleeves na naka-rolled up sa braso. Ilang segundo pa lang ay nakarinig kami ng crack sa leeg noong lalaking hawak niya. Pagtingin ko ay durog na durog na pala ang leeg nito gamit lang ang kaliwa nitong kamay.

Kita ko ang bahagya niyang pagngisi pero mabilis rin iyong nawala at napalitan ng malapad na ngiting abot hanggang mga mata niya. "I am Sintaku San, nice to meet you. I'm a businessman," he said before extending his hans for a shake hand. Tiningnan ko ang kamay niya at kahit nagtataka ay dahan-dahan ko iyong tinanggap. He's wearing at black suit and he looks expensive. Pero nandito siya ngayon sa isang convenience store na para sa mga hindi sobrang yaman. "Yeah, I got to go," sabi ko at muli sana siyang iiwan pero humarang siya sa dadaanan ko.

Nakahiga ang dalawa sa buhangin habang nasa background ang asul na malawak na karagatan. Nakatagilid si Andres habang nakadagan ang kalahating katawan nito sa balingkinitan na katawan ni Serenity, nakatitig ito sa kanyang kambal na puno ng paghanga at pagmamahal. Kitang-kita sa larawan ang matipunong katawan ni Andres. Kumikinang ang tan-tone skin nito sa sinag ng araw. Each of Andre's muscles was perfect in shape and it was in the right place, tunay na isa itong Adonis.

Binaril niya si Saga sa binti, shattering the kneecap with surgical precision. Isang nakakangilong hiyaw ng sakit ang pumuno sa audio feed. Saga collapsed to the floor, clutching his bleeding leg as he thrashed in agony. “Putang ina ka talaga, Laxus!” mura ni Saga, ang boses niya ay gumaralgal na dahil sa tindi ng sakit.

Matangkad naman ako pero hindi pa rin ‘yon sapat kaya bahagya akong nakatingala sa kaniya. He also has this black hair that looks very soft, thick eyebrows that made him more looked serious, his sharp jawline that currently clenching, his perfect pointed nose, his naturally red lips that look soft, and of course, that captivating silver eyes that look familiar. He is just wearing simple black jeans, a white plain shirt, and brown ankle boots.