Novel & Cerita Ang Matalik Kong Kaibigan

Tanong pa niya. "Um, sa isang kaibigan sa isang matalik kong kaibigan since childhood," ani ko pa sabay ngumiti. "Kaya pala pagdating natin dito ay walang ibang ka tao-tao at tayo-tayo lang ang nandirito," sabi pa niya. "Kunti lang kasi ang nakakaalam sa lugar na ito," "Teka lang asan na pala 'yung matalik mong kaibigan?"

sumisinghot-singhot niyang tugon sa kaibigan. “Ganoon talaga besty ang buhay, kapag mas nakaangat ka, kakainggitan ka ng karamihan. Kapag nasa baba ka naman, hahamakin ka, kaya hindi mo na rin talaga alam kung paano at saan ka lulugar. De bale, hayaan mo na ang mga kamag-anak ninyong mga inggitera, narito naman ako, handa kang kupkupin. And for sure, papayag naman ‘yon sina mommy at daddy na rito ka manuluyan,” sagot ng kaibigan niya.

" Matalik iitang kaibigan, maiintindihan ni Khrus yun" " Hindi ka lalake kaya di mo maiintindihan ang mararamdaman namin Ming. Kung si Khrus ang matalik mong kaibigan at nanliligaw ako sayo tapos makikita kong subrang close kayo sa isa't isa, kahit sabihin nating matalik kayong magkaibigan, magseselos parin ako" Nang inangat ko ang tingin ko sa kaniya ay nagtama ang tingin namin.

After no'n, napagdesisyunan na namin mag-ikot-ikot. Iba talaga ang pakiramdam kapag nakakatulong ka lalo na kung ito ay para sa 'yong kaibigan. Masasabi kong totoo talaga ang mga kaibigan ko, hindi lang kami magkakasama pagdating sa saya, tulong-tulong talaga para maiangat ang bawat isa.

Diba? "No, may mga kaibigan den namang na ganitong klase na kaibigan. Yung nag iinisan, nang-aasar minsan, yong kasama mo kapag masaya o malungkot ka man. Yung maasahan mo, mapagkakatiwalaan at higit sa lahat handang damayan ka." "Okay, ikaw na ang tama ako na yung mali!"

Pagkalapit ko kina Kieron, natatawa na naiiling ito habang nakatingin sa akin. "Kayo'y dalawa'y turing ko na sa inyo ay matalik na kaibigan, ramdam ko sa inyo na mahal niyo pa rin ang mga kaibigan ko sadyang tinatalo lang kayo ng pagkamuhi niyo sa aking mga kaibigan." Aniya sa amin habang umiiling-iling pa.

Amber Pov "Nikky!!!" masayang tumakbo ako papalapit sa lalaking nakaupo sa upuan sa loob ng isang restaurant at naghihintay sa akin. Siya si Nikky, isa sa dalawa kong matalik na kaibigan. Nikky, Mildy and I are friends since first year high school. Kahit na pareho silang mayaman ni Mildy at ako'y mahirap lamang ay hindi iyon naging hadlang para mabuo ang aming pagkakaibigan. Ngunit two years ago, nag-migrate sa ibang bansa ang pamilya ni Nikky kaya wala siyang choice kundi ang sumama sa family niya. At magmula noon ay hindi pa siya nagbabakasyon sa bansa kaya naman tuwang-tuwa ako nang makita ko siya.

maktol ng kaibigan, pabulong lang ang salita nito dahil halatang patago ang pagsagot sa kanya. "Baka naman kasi masyado ka nanaman na-di-distract!" irritable niyang sita. Kilala niya ang kaibigan at alam niya kung gaano ito kadaling mawala sa sarili. "Ma-mamaya na lang, nandiyan na siya," tarantang saad nito.

This is all my fault! "Ginagalit mo ako ng sobra." Hindi niya natatak ang kanyang paa, ngunit ang boses niya ay, blunt, yelo, at diin. "Ang mga kaibigan ay maaaring maging magkasintahan, alam mo. Ang mga kaibigan ay maaaring umibig at magkaroon ng baliw na pagnanasa, kinky sex, at ang lahat ay maaari pa ring maging okay between them. Ano ang kinakatakot mo?" saad niya.

"Bestfriend, i need you. May kilala kabang magaling manghack?" "Huwag mo akong isinasali sa katarantaduhan mo. Magdusa ka!" Reply sa akin ni Esther. "Gusto mo na ba akong makulong? Sabagay, mas sasaya ka na siguro kung makukulong na ako lalo na kung di mo ako tutulungan. Itinuring pa naman sana kitang matalik kong kaibigan pero hindi pala kita maasahan sa lahat ng oras. Sige, ingat ka na lang lagi. Pasensya na sa istorbo." Reply ko with emoji na umiiyak.