Butterfly Moonlight

"Finders keepers," Deangelo growled, his voice all sharp edges. "I found her first, commoners, she belongs to me. The only reason she's still breathing is because I saved her from that fucking fire." Romano snorted, pushing his way further inside. "You think you can just claim her like that? She's not a damn trophy, Scorpion." Fernando gave a series of hand gestures in sign language. Deangelo translated, "You may have found her, but that does not make her yours. We have a stake here, Papi." Vincenzo's voice cut like a knife through the tension. "This isn't some playground game. She's a person, not a prize to be fought over?" As their voices rose, they suddenly fell silent, snapping their eyes to Rosita. She was rushing towards the door. DeAngelo's eyes narrowed as he took a step towards her. "Little peasant, don't even think about it." **** Rosita's life has been anything but ordinary. Homeschooled and sheltered by her overprotective father after a near-fatal stalking incident, she dreams of escaping to college and pursuing her passion for music. But her father's plans to enroll her in an online university leave her feeling trapped and desperate. On the day, she finally decides to away, a fire overtakes their home, trapping her in her room. Just when she thinks all hope is lost, her metal door is broken down—not by her father, but by Deangelo Luis Valladares, the most-feared mafia drug lord in the whole of Mexico. With an intriguing, sinister smile, he extends his hand to Rosita through the smoke-filled room. Will Rosita take his hand and let him save her, or will she be taken by force? Can a breathtaking beauty like Rosita survive in a world ruled by mafia dons who live like kings and control Mexico City?

I Alpha Ryan Black Bishop rejected you, Bella Adams as my mate and Luna" The last hope of Bella died after hearing this. His words stabbed her heart like a sharp knife, cutting her heart into tiny pieces. She looked at him for the last time. His commanding glare and disgust in his eyes showed clearly that it was over. Bella bent down her head. 'I, Bella Adams accept your rejection" She whispered then turned away. Tears rolled down on her cheek. She started taking slow steps.

When Bailey Carter walked in on her boyfriend tangled in bed with someone else, she swore she was done with love, and with hockey players. Now, she is back in Michigan, working nights just to pay her grandmother’s hospital bills, trying to stitch her life back together one piece at a time. Then he walks in.Orion Hayes—the arrogant, infuriating captain of Michigan’s hockey team, and her ex’s biggest rival. He is cocky, ruthless and too damn gorgeous for his own good. When he saves her at a club being bullied, he offers her a deal she can’t refuse—pretend to be his girlfriend to get his family off his back, and he’ll make sure her grandmother gets the best care money can buy. But what starts as a fake relationship soon blurs into something dangerously real. Under the swagger and smirk, Orion isn’t who she thought he was.And the more he pulls her into his world, the harder it gets to remember why she should stay away. Her heart’s already been broken by one hockey player.Falling for another, especially her ex’s rival, might just be the biggest mistake of her life.

Mirabel watched her whole family go up in flames because of a power-drunk tyrant werewolf king who thought Lycans shouldn’t exist. The Lycans have become extinct and the existing ones are hiding in fear and Mirabel’s sole purpose was to get justice for her people. When the werewolf prince fell in love with her, she knew it was time to play her cards right. Her only goal is to burn down the royal wolf's structure and bring back the extinct lycans. A perfectly curated plan and Mirabel is ready to execute. Everything seems easy until some figurines from the past won't let her rest, cold betrayals from her own people and to top it all, she was starting to fall for the prince too.

น้ำค้างพบผู้ชายคนหนึ่งในตอนที่เธอเหงาและต้องการใครสักคน เธอไม่เคยลืมเขา หากโชคชะตามีจริงขอให้เราได้พบกันอีกครั้ง one night คืนหนึ่งเราเคยพบกัน “ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนน้ำนะคะ น้ำจะไม่ลืมหนึ่งคืนที่เราพบกัน ลาก่อนค่ะ” หากโชคชะตามีจริง ขอให้เราได้พบกันอีกครั้ง one night คืนหนึ่งเราเคยพบกัน

I don't inform Hunter Nabb when I'm bitten by a rabid dog in the late stages of my pregnancy. Instead, I call the police. Why? Because he got into an accident when he hurried to me in my past life. It killed his junior. He was depressed for a day but quickly bounced back. He cared for me until I recovered. I thought the rumors of amorosity between him and his junior was just a figment of my imagination. However, the day I gave birth, he locked me in a cage, allowing a rabid dog to attack me and the baby. He looked down at me imperiously, his tone cold and ruthless. "You can trick everyone, but not me. Would a dog have bitten you if you hadn't provoked it? Do you know you killed Willow with your dirty tricks? She was pregnant with my child when she died!" When I open my eyes again, I'm taken back to when the rabid dog bites me.

ถูกคนรักหักหลัง ครอบครัวถูกสังหารทั้งตระกูล ในมือนางจึงเหลือเพียงความแค้นจะให้นางปล่อยวางได้อย่างไร นางมิอาจปล่อยวางความแค้นลงได้ ส่วนเขาก็มิอาจปล่อยนางให้จากไปได้เช่นกัน คนหนึ่งคิดว่าอีกฝ่ายลุ่มหลงสตรีตามประสาบุรุษทั่วไปอีกไม่ช้าคงแปรเปลี่ยน แม้ลึก ๆในใจก็หวังให้เขาดีกับนางเช่นนี้ หลงใหลนางเช่นนี้ตลอดไป ทุกครั้งที่รู้สึกว่าเขามั่นคงและจริงใจต่อนาง ความหวาดระแวงที่จะถูกหักหลังก็ฉุดรั้งกลับมาอยู่ที่เดิม คิดว่าเขาเหมือนบุรุษทั่วไป นางมิเพียงแต่หลอกหลวงความรู้สึกหยางซวี่เหวิน ในขณะเดียวกันหลอกความรู้สึกตนเองไปด้วย ส่วนอีกคนคิดว่าอีกฝ่ายยืมมือตนเองเพื่อความแค้น แต่ก็เต็มใจที่จะช่วย แม้สักวันเมื่อความแค้นหมดลงนางอาจจะทิ้งเขาไป ปกครองเมือง ยืนเหนือบุรุษมากมายจะฉุดรั้งสตรีนางหนึ่งเอามิได้เชียวหรือ

“สตรี… ก็ชิงอำนาจได้ไม่แพ้บุรุษ” รักใด จะมีรักใดในโลก เทียบได้กับรักของมารดาต่อลูกเล่า รักของบุรุษที่มีต่อสตรี เมื่อเขาก้าวพ้นประตูเรือน ใจอาจลอยไปหาสตรีอื่นได้ทุกเมื่อ แต่รักของแม่…คือรักที่ฝังลึกในสายโลหิต อีกหนึ่งชีวิตที่ถือกำเนิดจากเรือนกายของนางย่อมไม่มีสิ่งใดมาเทียบเทียมได้เลย

Eleanore, dengan segala keterbatasan yang dimiliki, mencoba untuk bertahan dan melanjutkan kehidupannya yang telah dihancurkan oleh Tora; sosok yang semula ia kira bisa berjalan bersamanya. Sosok yang telah memberinya kegelapan eternal dan mencuri satu-satunya hal berharga yang ia miliki, yakni hati. Sayangnya Tora tidak berpikiran sama dengannya. Sosok yang ia cintai dengan sepenuh hati itu dengan santainya melangkah pergi dari kehidupannya. Meninggalkan kenangan dan rasa sakit yang sukar disembuhkan. Di saat ia tengah bertahan dalam kegelapan hidupnya, pemuda itu datang kembali dan menawarkan obat untuk lukanya. Akankah kali ini Eleanore dapat menerima pria itu kembali? Ataukah sekali lagi, Tora hanya singgah dan pergi lagi?

นางเคยเป็นดั่งดอกบัวขาว บริสุทธิ์ผุดผ่องมองแล้วสบายตา แต่เขาและน้องสาวต่างมารดาของนางกลับมาแต้มหมึกดำลงบนบัวขาวดอกนี้ คุณหนูเยว่เหลียน นางเปรียบดั่งดอกบัวขาว งดงามใสสะอาดบริสุทธิ์ผุดผ่อง รอยยิ้มของนางกระจ่างใส ไม่ว่าผู้ใดอยู่ใกล้นางก็สบายใจ ฮูหยินตระกูลเยว่และตระกูลตงเป็นสหายรักกันเติบโตเคียงข้างกันมาตั้งแต่เยาว์วัย เมื่อเยว่ฮูหยินคลอดบุตรสาวออกมา จึงถูกจับหมั้นหมายกับคุณชายรองของตระกูลตงทันที แต่เยว่ฮูหยินก็บุญน้อยเสียเหลือเกิน ไม่สามารถเฝ้ามองบุตรสาวผู้งดงามเติบใหญ่ได้ เยว่ฮูหยินจมน้ำเสียชีวิตเมื่อเยว่เหลียนอายุเพียงห้าปี