Crazy

- ผิดที่รักคนใจร้าย - 《แผ่นดิน x ลูกพีช》 แผ่นดิน "เธอรู้ใช่ไหมผีเสื้อไม่ชอบให้ใครไล่จับมัน" ลูกพีช "พี่จำที่พีชเคยบอกได้ไหม วันไหนที่พีชพอแล้ว พีชจะหยุดทุกอย่างแล้วเป็นฝ่ายไปเอง ใช่ค่ะ..วันนี้พีชพอแล้ว" คำเตือน/Warning ดราม่าหนักหน่วง - คำหยาบ - ครอบครัว - แต่งงาน - มีฉากร่วมเพศ18+ - ข่มขืนแบบไม่สมยอม - ไม่นอกกายนอกใจ **พระเอกดีกับทุกคนยกเว้นนางเอก** เรื่องนี้ไม่มีการ 'นอกกาย นอกใจ' ดราม่าหนัก นินายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจิตนาการของผู้แต่ง ไม่มีเจตนาพาดพิงถึงสถานที่หรือบุลคลที่ไม่เกี่ยวข้องแต่อย่างใด นิยายไม่ได้อิงจากความเป็นจริงทั้งหมด โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน ไม่อนุญาตให้คัดลอดหรือดัดแปลงเนื้อหาทั้งสิ้น! หากพบเจอจะดำเนินคดีทางกฏหมายทันที Thanks for following me 🙏

หลุดเข้ามาอยู่ในร่าง นางร้าย ในนิยายที่ทำทุกวิถีทางจนได้แต่งงานกับ พระเอก แต่ถึงแม้นางร้ายจะได้แต่งงานกับพระเอกและได้ถือครองทะเบียนสมรสแต่นางร้ายกลับไม่ได้หัวใจของพระเอก ซ้ำยังเป็นผู้หญิงที่พระเอกเกลียดเข้าไส้ เพราะในหัวใจของพระเอกมีเพียง นางเอก เท่านั้น และจุดจบของนางร้ายคือความตาย แต่ในเมื่อนางร้ายไม่ใช่คนเดิมแล้ว ในเมื่อเป็นคนใหม่ก็จะขอเลือกทางเดินใหม่เพื่อหลีกหนีจุดจบของตัวเอง และจะขอหย่ากับพระเอกเพื่อเปิดทางให้พระเอกได้รักกับนางเอกอย่างไม่มีอุปสรรค หลังจากนั้นก็ทางใครทางมัน ----------------------- นิยายที่เกี่ยวข้อง (อ่านแยกได้) ❀ นางร้ายกลายเป็นคนใหม่แล้ว (รดา ลูกสาว ปฐพี) ❀ อาจารย์ปฐพี (ปฐพี พ่อของ รดา) ------------------------

Madison looks strange. Usually, she would dress up a little for those parties. However, this time she wears her pajama with cute animals. What's wrong?

เพราะเขาคือจุดมุ่งหมายในชีวิต เพราะเขาทำให้เธอเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดูดีเพื่อจะทำให้เขามองเธอสักครั้ง แต่เพราะเขามันเป็นผู้ร้ายและเธอเป็นสายของทางการทำให้เกมส์หลอกให้รักจึงเกิดขึ้น

"สิบปี... คือเวลาที่ ‘พราว’ พยายามฝังกลบรักแรกอันแสนเจ็บปวดไว้ในส่วนลึกของหัวใจ เธอใช้ชีวิตในฐานะภรรยาของ ‘ธาม’ สามีรูปหล่อผู้เพียบพร้อม แต่กลับเติมเต็มเธอได้เพียงเปลือกนอกและบทรักอันว่างเปล่า ชีวิตที่เหมือนจะลงตัวกลับสั่นคลอน เมื่อ ‘วิน’ รักแรกที่เคยทอดทิ้งเธอไปอย่างไร้เหตุผลเมื่อสิบปีก่อน หวนกลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้งในฐานะผู้บริหารหนุ่มไฟแรง ถ่านไฟเก่าที่ดับมอดไปนานกลับคุโชนขึ้นอย่างรุนแรงเกินห้ามใจ ท่ามกลาง ‘สถานะ...รักต้องซ่อน’ ที่ต่างมีเจ้าของ เมื่อแรงปรารถนามันแรงกล้ากว่าความถูกต้อง พวกเขาจึงเลือกก้าวสู่เส้นทางอันตราย สานต่อสัมพันธ์สวาทร้อนแรงอย่างลับๆ โดยไม่รู้เลยว่า ปมในอดีตที่ทำให้รักร้าว... กำลังรอวันเปิดเผย และอาจทำลายทุกสิ่งทุกอย่างลง..."

เธอตัดสินใจแต่งงานกับคนที่บิดาเลือกให้หลังจากเลิกรากับแฟนหนุ่มได้เพียงไม่กี่วัน แต่ใครจะไปรู้ว่าผู้ชายคนนั้นที่เธอจะต้องแต่งงานด้วยคือพี่ชายแท้ ๆ ของแฟนเก่าที่เลิกรากันไป

The novel consists of several mini-stories about therapy sessions at a therapy clinic named "Soulmate", but the letters "m-a-t-e" were broken in a storm. Each mini-story is narrated by both the psychologists and the patients, describe the patients' worldview, why they do what seems "mentally ill" to us. We often say that the patients' head is abnormal, that their way of thinking is so weird. But is there any possibility that it's because they received different (whether right or wrong) information, so they react differently? Is that just because we "normal people" haven't got enough understanding about this world? Throughout the story, we could see that therapy sessions are a two-way arrow. While the experts are affecting the patient, the patient is also influencing them,“When you look deeply into the darkness, the deep darkness is also looking into you". The story does not make any conclusion about who is right or which world is real, maybe all of them are real, maybe they are all virtual, or maybe, it all doesn't matter. Isn't the world where we live? Wherever you live, that's your world.

"BRENNENDER SCHMERZ": ​"Sie liebt ihn. Er benutzt sie. Und sie kann nicht aufhören." ​Die Saint Oswald University ist die Spielwiese der Reichen und Skrupellosen. Und Etienne Blackwell ist ihr unangefochtener König. Kalt, unwiderstehlich und gefährlich wie eine offene Flamme. Jede will ihn, doch er lässt niemanden nah genug heran, um ihn zu verbrennen. Bis Lilly Graves in sein Leben stolpert. ​Lilly weiß, dass Etienne Gift für sie ist. Sie hasst seine Arroganz, seine Kälte, seine grausamen Spielchen. Doch jede Berührung von ihm, jeder seiner dunklen Blicke zündet ein Feuer in ihr an, das sie zu verschlingen droht. Sie weiß, dass sie gehen sollte, bevor sie zerbricht. Aber wie kann sie sich von dem einzigen Mann lösen, der ihr das Gefühl gibt, wirklich lebendig zu sein? ​Es beginnt als ein Spiel, ein tödlicher Tanz zwischen Hass und Begierde. Etienne genießt es, Lilly an den Abgrund zu führen, um zu sehen, wie weit sie für ihn gehen würde. Er glaubt, er hätte die Kontrolle. Doch Lilly ist nicht wie die anderen. Sie ist stark, sie fordert ihn heraus und sie liebt ihn mit einer Intensität, die ihn verunsichert. ​Als eine dunkle Wahrheit aus Etiennes Vergangenheit ans Licht kommt, wird die brennende Leidenschaft zwischen ihnen zu einer Gefahr für sie beide. Werden sie gemeinsam verbrennen oder wird die Wahrheit sie endgültig zerstören?

Héléna est une femme qui fuit quelque chose - ou quelqu’un. Elle va rencontrer un homme qui va changer sa vie. Un autre, qu’elle pensait ne jamais revoir, refera surface. Son pouvoir est une menace pour certains, une chance pour d’autres. Les choix vont êtres difficiles. Les conséquences ? Incertaines. Parviendra-t-elle a regagner sa liberté ?

ดาราขาลงอย่างเธอ รับงานกินข้าวครั้งแรกก็ซวยต้องมาเจอกับอดีตที่เคยผิดพลาด แต่สำหรับเขาเธอเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของการแก้แค้น พราวฟ้า เขมิทัต หรือ พราว ดาราสาวที่น่าจับตาในฐานะนางเอกชื่อดังของช่อง แค่ระยะเวลาเพียงสองปี จากดาราสมทบก็ก้าวขึ้นสู่นางเอกเบอร์ต้นๆ ของประเทศ กลายเป็นดาวจรัสฟ้าเพียงไม่ถึงปีอยู่ๆ เธอก็กลายเป็นดาราขาลง เมื่อมีข่าวฉาวว่าเธอแย่งสามีลูกสาวเจ้าของช่อง และนั่นเท่ากับเป็นการปิดฉากดาราสาวแสนสวยที่กำลังรุ่งโรจน์ลงทันที และเพื่อความอยู่รอดทำให้เธอต้องรับงานกินข้าว ...และครั้งแรกที่รับงาน ก็ต้องเจอกับอดีตที่เคยผิดพลาดของตัวเองอย่าง ฟาริส โยธาทรัพย์สกุล มาเฟียหนุ่มลูกครึ่ง ภาพที่ทุกคนเคยเห็นและได้ยินคือนักธุรกิจหนุ่มไฟแรง โปรไฟล์ดี ใจบุญชอบช่วยเหลือสังคม แต่น้อยคนนักที่จะรู้เบื้องหลังของเขา และที่เขาเข้าหาเธอ ก็เพียงเพราะรักแรกของเขาอย่าง อลินา ลูกสาวเจ้าของช่องที่เคยมีข่าวกับเธอ - มีการใช้เซ็กทอยส์ นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นเพียงจินตนาการของผู้เขียน ไม่ได้มีส่วนพาดพิงถึงบุคคล สถานที่ หรืออาชีพใด