Gusto kong simulan sa isang prangka at maingat na tono: maraming kilalang nobela ang tumatalakay sa relasyong ipinagbabawal, at hindi lahat ng ito ay madaling basahin dahil sa mga moral at emosyonal na komplikasyon.
Halimbawa, 'Lolita' ni Vladimir Nabokov ay marahil ang pinakakontrobersyal — kwento ito ng pag-ibig na may malalang abuso at pamimilit, kaya dapat basahin nang may malay at paghahanda. Mayroon ding 'Notes on a Scandal' ni Zoë Heller na nagpapakita ng teacher-student na relasyon at ng mga delusyon at panlilinlang na naglalabas ng pinakamadilim na bahagi ng pagkatao. Sa klasikong dako naman, 'Anna Karenina' ni Leo Tolstoy at 'Madame Bovary' ni Gustave Flaubert ay naglalarawan ng mga relasyon na ipinagbabawal ng lipunan ng kanilang panahon — hindi dahil sa ilegalidad per se, kundi dahil labag sa moral at sosyal na mga batas ng konteksto.
Hindi dapat kalimutan ang mga nobelang tumatalakay sa mga relasyong tinawag noon na imperkonseptoal o bawal ayon sa kultura, tulad ng 'Brideshead Revisited' o 'Maurice' na naglalarawan ng mga pagmamahalan na pinaiiral ang homophobic stigma ng nakaraan. Mahalaga ang konteksto: iba ang ipinagbabawal dahil sa edad, iba dahil sa katayuan, at iba dahil sa kultura o batas, kaya nagkakaiba-iba rin ang paraan ng pagtalakay ng mga nobelang ito.