Crazy Diamond Requiem Novels & Stories

Tumama pa ito sa sapatos ng lalaki bago tuluyang bumukas. Gumulong sa semento ang pares ng mamahaling diamond earrings. Napahinto ang lahat. Natahimik ang paligid. Pagkatapos ay narinig nila ang malamig ngunit kalmadong tinig ni Kaizer. “Behave yourself,” sambit nito bago bahagyang tumingin kay Lexie. “Hindi tayo kumukuha ng basura,” dugtong nito.

“Ahmmmmm! Okay… Siguraduhin lang natin, Honey, na mahuhuli na natin ang lalaking nakamaskara bago pa niya muling madawit ang Diamond Stone! Na siyang gagawing promt sa auction!” Sa gulat, napahinto si Dark, napasinghap, at bahagyang napaawang ang bibig. Ramdam sa kanyang tinig ang pagkabigla nang tanungin niya: “Anong ibig mong sabihin… fake lang ang Diamond Stone?” Sandaling katahimikan ang bumalot sa pagitan nila—para bang huminto ang oras. Tanging tibok ng kanilang puso at ang malamig na hampas ng hangin mula sa malaking bintana ang maririnig.

nang masigurong may pupuntang tao dito ay pinatay ko na ang tawag. 'Diamonds, do you hear me?' hinawakan ko ang ear transmiter na ginagamit ko ngayon. Kesha made these so that it will be easy to communicate to each other. 'Loud and clear' narinig kong sabi ni Pink Diamond (Sofia Nicole Wolfe) sa kabilang linya. Nang pumunta ako sa sulok malapit sa kinaroroonan ng speakers, hindi nga ako nag kamali it's a C4 bomb. 'Diamonds it's a bomb but don't worry I can defuse this, C4 lang naman' ani ko, may isang lalaki na lumapit saakin, hindi na ako lumingon dahil alam ko naman na iyon ang mga tauhan ni mommy.

Hindi ko agad sinagot. Tiningnan ko ang paligid, sinigurong walang sumusunod. Pagkatapos ay hinila ko siya palayo, papunta sa isang abandonadong sasakyan. “Project Requiem,” sabi ko, habang binubuksan ang pinto. “It’s still running.” Eliara’s POV “Hindi puwedeng totoo ‘yan…” Pero habang nagsasalita ako, naramdaman ko ang panginginig ng lupa.

Isang kawalan para sa atin kung ipagpapalit natin ito bilang kapalit kay Darryl Darby. Bakas sa boses ni Blaise ang kawalan ng katiyakan. Ang Soul Requiem stone ay isa sa pinakamalakas na sandata ni Archfiend Antigonus. Mayroon itong halos sampung libong taon, at inaasahang ibibigay niya ito

pagyayabang ko at saka nag smirk. “Iyan ang gusto ko sayo, Pare, yan ang fighting spirit!” kantyaw ni Cheat sa akin. “Eh? tulog na si Ma’am Eleizha? nandito na tayo sa Coffee Shop eh,” saad naman ni Diamond. “Hindi na, i-diretso mo na ang sasakyan, uuwi na tayo. Eleizha needs some rest,” utos ko na kaagad namang sinunod nito dahil tulog na tulog na si Eleizha.

Upang siguraduhin na hindi siya nananaginip at talagang inalok siya ni Daniel ng kasal. She touched the diamonds on the ring and smiled sweetly. Most of the time, she feels like everything is really just a dream. A fantasy. May mga umaga pa rin na kinukurot niya ng pino ang sarili upang malaman na totoo ang lahat ng nangyayari sa buhay niya.

Halo halo ito, may sigaw, pagkalampag ng mga gamit. Lalakad na sana ako papalapit sa ingay nang marinig ko ang paghampas sa isang bagay sa hindi kalayuan sa akin. Lumingon ako pabalik kay Cypher at kita ko ang lamig na namumutawi sa mga mata niya habang nakadikit ang isang palad niya sa salamin. Taka ko siyang tinignan at lalo nanamang umingay ang mga sigawan sa kabilang dulo. Bago pa ako lumingon doon, hinampas nanaman nang malakas ni Cypher ang salamin na halos dumagundong sa buong hallway. Hindi ko alam kung ano ang ginagawa niya dahil hindi ko talaga siya mabasa. Nanatili lang ang lamig sa paningin niya.

Ang tubig ay umaagos sa mga dambuhalang pader nitong gawa sa purong puting dyamante, na nagre-reflect sa liwanag ng buwan at lumilikha ng isang nakakasilaw ngunit nakakatakot na tanawin. Sa unahan ng katedral, nakatayo ang munting batang babae na nagpakilala bilang si Diamond. Ang kanyang kulay-pilak na mga mata ay nakatitig nang diretso sa puson ni Serein. "Ate Serein, huwag ka nang matakot," ang tinig ni Diamond ay naging tila musika na dahan-dahang humahaplos sa utak ni Serein, sinusubukang patulugin ang kanyang sistema. "Ang baby sa loob mo... hindi siya masasaktan sa kaharian ni Mommy."

Dahan-dahan niyang iminulat ang kanyang mga mata. Isang diamond ring ang nakasuot na sa kanyang maputi at payat na palasingsingan, kumikislap sa mahinang liwanag ng silid. Isinuot na ni Craige ang singsing. “Sa ’yo ba ito?” mahina niyang tanong, tila hindi pa rin makapaniwala. “Natural,” sagot nito kaagad. “Binili ko ’yan. Matagal ko na itong inihanda. Matagal ko nang gustong isuot sa daliri mo.”