Novel & Cerita Crazy Little Thing Called Love Thai

KARMA: Kill Me or Love Me Chapter 2: The Wait in the Morning As the twin suns of Lunira rose once more, casting golden rays through the dense canopy of the forest, I prepared for another morning in the repetitive cycle of my existence. My home, a towering tree with a carved chamber inside, was draped in vines that glowed faintly in the dark and flowers that shimmered like stars against the earth. This forest, alive with the sounds of nature—from the crystalline chirps of birds with glass-like wings to the deep, distant rumble of unseen beasts—was the only world I’d known for the past five years. Early in the morning, as was my custom, I stepped out of my tree to gather fruit from the surroun

Bahagya pa siyang namula ng maalala niya kung anong nangyari sa kanilang dalawa sa Batangas. “What do you want, Love?” that call sign, para bang napakasarap pakinggan, napakalamig sa tenga at gusto niya pang ulit-ulitin na marinig mula kay Aiden. Tumikhim siya saka umayos ng tingin sa menu, kung ano-ano na lang ang iniisip niya.

I smiled automatically when I read Chas name popped out. Love : Anong ginagawa mo, Love? Busy ka ba? I can't stop smiling while typing. Me : Busy thinking of you :) O freaking geez! I'm crazy. Love : Huwag mo akong pakiligin baka bigla akong sumigaw dito, Love. Hahahaha Me : You're still in your class? Love : Opo. Last subject, bago ako pumunta sayo. :) "O freaking geez!" I screamed

“Ayos lang ‘yan. Alis na tayo kasi parehas tayong lalamigin sa ginagawa natin.” Ngumiti naman ito sa akin at saka tumango. Nag simula naman na siyang paandarin ang kaniyang sasakyan at ako naman ay binuksan ang kaniyang radyo. Let Her Go by Passenger ang bumasag sa katahimikan namin dito sa loob ng sasakyan. Well, you see her when you fall asleep But never to touch and never to keep 'Cause you loved her too much, and you dived too deep

Napa-iwas agad si manong driver ng tingin at pinalitan na lang yung tugtog. This thing, called love, I just can't handle it, This thing, called love, I must, get round to it, I ain't ready, Crazy little thing called love. Pag makakababa sila mamaya, talagang may sapak ang driver na 'to kay Dawn. Napatingin na lang si Dawn sa gawi nito at nagkataon na nagkatinginan ang dalawa. Napangiti na lang sila sa isa't-isa, nawi-wirduhan lang ang taxi driver sa kanilang dalawa.

Pero bakit naman kaya anong in-emote ng asawa ko. “Oh, bakit gan'yan ang reaksyon mo? Ang tahimik ha. Ang alam ko matagal pa ang mahal na araw para maging biyernes santo.” Ayon at least mahina siyang tumawa. “Silly.” Namiss lang kita, baby. Bumuntonghininga kaya hindi ko maiwasang kumunot ang noo. “Hey! Anong problema mo?” “Sobrang mamimiss kita dahli aalis ako bukas patungong Thailand.”

saad ko at ngumiwi naman siya. “Ang boring niyong mag-asawa! Tumibok ng mabilis ang puso mo? Hindi pa ’yan love, hiningal ka lang dahil sa agawan scenario ninyo, tsh!” Tinalikuran ako nito at bumalik sa pagkakahiga. Habang tahimik akong nagrerelax dito ay biglang tumunog ang telepono ko kaya agad ko naman itong sinagot, tumatawag si mommy. Baka namimiss na niya ako.

"N-no! No! Please! I love you. I love you so much Dwight, mahal. Maiintindihan mo rin ako dahil mahal na mahal kita." "Fuck that word understand! fuck the l-love—" bago ito sumuka ng dugo kaya buong puso siyang nagmamakaawa sa ama na ipagamot si Dwight sa lalong madaling panahon. Sariwa pa sa mga kamay niya ang pulang likido na nagkalat roon. Pumasok sa silid niya si Nanny Rosie para palisin ang mga iyon pero siya na ang tumanggi.

Your Wife, Ara ***** Dearest Daniel, Aalis na ako, pupunta ako ng Malaysia at susubukan kong makipagsapalaran doon. ikaw kasi, iniwan mo ako. Alam mo ba kapag malungkot ako may mga pagkakataon na gusto ko nang isuko ang lahat? Pero naiisip ko kapag ginawa ko iyon hindi rin tayo magkikita, kasi sigurado ako na nasa heaven ka.

Umiiling ako habang bumubuhos ang masaganang luha. "Love me again please... mahal pa rin kita.. at kailanman hindi kita kinalimutan.. at hanggang ngayon patuloy ka pa ring minamahal.. pagbigyan mo naman ako kahit saglit.. kahit saglit lang.. love please..." Akmang hahawakan siya sa braso pero natigil ako dahil hindi ko pa man siya nahahawakan tila makukuryente na siya at kaagad na umiwas sa binabalak.. "You don't have to beg.. don't do this Florencia.. huwag mo naman akong pahirapan.. "