Crimson Moon Novels & Stories

Nakatingin siya sa bilog na buwan at ng maramdaman niya yata ako ay humarap siya sa akin. Lumapit na ako sa kanya at niyakap siya ng mahigpit kaya naramdaman ko na napanatag siya. "Bakit gising ka pa?" Malambing ko na tanong sa kanya. "Hindi ako inaantok." Bulong niya kaya lalo ko lang siya na niyakap. Habang magkayakap kami sa ilalim ng buwan ay narinig ko ang mga alulong ng mga lycan sa kabundukan, senyales na nagbabago sila ng anyo.

Unang beses kong makakita niyon at hindi ko maiwasang mag-isip kung ganoon ba talaga kalaki iyon! Pagkalabas ni Liam ng CR ay dali-dali akong pumasok sa loob nito at ni-lock ang pinto. Pakiramdam ko ay pulang-pula pa rin ang mukha ko at nakita ko naman iyon sa harap ng salamin sa itaas ng lababo.

Marahas na tumayo si Isaiah saka s'ya kwinelyuhan, sa galit na ipinakikita ng mga mata n'ya ay dapat lang na matakot na si Sin o kabahan man lang, but then again Crimson lost and forgot the meaning of that word a long time ago. "Sa oras na mapahamak ang anak ko, papatayin kita!" Galit na banta n'yang muling nagpatawa kay Crimson. He began acting scared and fragile. "Don't kill me, I'll be good." He plead with his sincere voice. Nanginginig ang mga kamay ni Isaiah nang binitawan n'ya ang kwelyo ng damit na suot nito saka s'ya tinalikuran.

Humilom na ang mga sugat at pasa ko sa aking katawan dahil matagal na rin magmula nang saktan ako ni Ezra. Tahimik akong sumunod sa lalaking tingin ko'y mag-aalis sa 'kin sa lugar na ito. He gave me a blindfold that's why I immediately used it and I started to cry when I finally realized that I will not see Ezra—the monster anymore. He can't hurt me and use me anymore.