Crush Mo Ba Ako

Si Xerxes Santillan III o mas kilala bilang Tres ay isang magaling na CEO sa mismong family business nila. Kilala ang kanilang kompaniya sa bansa at halos lahat sa kaniya ay perpekto. Mabait, guwapo at supportive. Maliban do'n, maganda ang kaniyang buhay, at may maganda ring singer na girlfriend. Ngunit sa kabila ng perpekto niyang buhay ay hindi pa rin niya mapapayag ang babaeng minamahal sa isang kasal. Parati na lang siyang naghihintay at sumusuporta sa mga pangarap nito. "Babe, please give me one more chance. I'll make sure na after nitong crusade performance ko sa Italy, ay magpapakasal na tayo." sabi nito sa kaniya sa ika-apat na proposal niya kay Lian. Tinakbuhan lang naman siya nito at walang sabi na umalis patungong airport. "Pero ang sabi mo, after ng concert mo sa Paris ay sasagutin mo na ako." giit niya, pero hindi niya pinaalam na galit siya at dismayado. "I'm sorry, babe. Babawi ako sa'yo after, okay?" Kung kailan nakahanda na ang lahat ay saka naman ito aalis bigla. Mahal niya ito, kaya kahit anong pilit niya, kung mahal din nito ang pangarap nito, ay wala siyang ibang magagawa kundi ang mahalin rin ang pangarap nito. Sa kaparehong araw, namamalayan na lang ni Travis na kasal na siya at nagising sa isang kama na may kayakapan na ibang babae at walang saplot. Ano kaya ang magiging love story ni Travis, gayo'ng nagtaksil na siya sa kaniyang nobya?

Isang puwesto na lang ang natira sa lifeboat nang lumubog ang yate, ako ang pinili ni Hendrix Zuckerman. Nailigtas ako, pero hindi ko kasing palad si Yana Bridgeton. Hindi na niya nahintay ang ikalawang lifeboat nang malunod siya sa karagatan, tuluyan na ring nawala ang kaniyang katawan. Nagkunwari si Hendrix na wala siyang pakialam habang ipinagpapatuloy niya ang aming kasal nang naaayon sa aming plano. Sa limang taon naming pagsasama pagkatapos naming ikasal, inginudngod niya ako sa dumi habang sinisisi niya ako sa pagkamatay ni Yana. At nang manghingi ako ng divorde dahil hindi ko na ito kaya pang tiisin, napagdesisyunan niyang mamatay kasama ko. Nang muli kong imulat ang aking mga mata, bumalik ako sa araw kung kailan nangyari ang aksidente sa yate. Pero sa pagkakataong ito, napagdesisyunan ko na bigyan ng tiyansang mabuhay ang taong pinakamamahal niya.

"All the beautiful memories, just turned into a beautiful nightmares." Breaking up with the guy you love the most is the hardest part of being in love. Letting go as if it’s only the choice you need to choose. Letting go even though you want to hold that person as tightly as you can just to make that person stay besides you. I really want to hold back, I want to fight for us, but how can I do that? Kung ang taong inaasahan mong lalaban din para sa iyo ay sumuko na nang tuluyan? Paano mo pa siya hahawakan kung siya na mismo ang kusang bumibitaw? Sometimes, when you love someone, you want and wishes them the best and happiness, but then sometimes, what's best for them is not you — you're not part of it. We love each other, but we choose to let go each other, it's not because we're coward and afraid to face it, but because that's the only thing we can do to save 'us'. WHERE YOU CAN'T STAY FOREVER.

Dr. Athena Zaragoza has a secret—matagal na niyang minamahal si Wade Hollander. Kahit noong araw na nagkamali sila at nauwi sa isang kasal na papel lang ang basehan, hindi siya umasa. Lalo na nang umalis si Wade kinabukasan para mag-abroad at bumalik lang makalipas ang dalawang taon. Pagbalik niya sa Pilipinas, malinaw kay Athena ang lahat—wala siyang lugar sa puso ng asawa niya. Kailangan lang ni Wade ng isang asawa na hindi istorbo. Marunong sumunod. At iyon ang ginampanan niya. Hindi siya lumampas. Hindi siya umasa. Isang perpektong asawa… sa paningin ng iba. Akala ng lahat, si Wade ay kalmado, kontrolado, at hindi nadadala ng emosyon. At si Athena? Isang arrangement lang. Pero isang gabi, nagbago ang lahat. Nang makita ni Wade ang mga liham na sinulat ni Athena—mga salitang punong-puno ng pagmamahal para sa isang lalaki—parang may pumutok sa loob niya. Nawalan siya ng kontrol. Nagdilim ang paningin. At sa unang pagkakataon, bumitaw siya sa malamig niyang imahe. “Athena, tumingin ka sa akin,” mariin niyang sabi, nanginginig ang boses sa galit at selos. “Hindi ka pwedeng magmahal ng iba. Athena… asawa mo ako. Ako lang dapat ang mamahalin mo!”

"Hanggang saan ang kaya mong ibigay, upang tulungan kita?" tanong ni Jeremiah, habang nakaupo sa kanyang CEO's chair. Isa isang hinubad ni Chantal ang kanyang kasuotan, saka lumapit sa harapan ng lalaki, "you can have.. me.." Kahinaan ni Jeremiah ang samyo ni Chantal. At sa paglapit ng babae, hindi niya kayang pigilan ang sarili. "Wag mo akong sisisihin, kung may mga araw na hindi ka makakalakad.. Hiningi mo ito, pagbibigyan kita. Anong position ba ang gusto mo?" Napalunok si Chantal. Hindi siya makapaniwalang tatanungin siya ng diretso ni Jeremiah ng ganoon kabulgar. "Ha.. ah-- ka- cowgirl--" "Silly.." bigla siyang hinila ni Jeremiah pakandong, "position dito sa kumpanya ko, para matulungan kita.. but if you insisted.." bigla itong tumayo, saka pinadapa si Chantal sa mesa, "Let's start.. with the office style.." Kapalit ng kanyang katawan, humingi siya ng tulong kay Jeremiah na mapabagsak ang dating boyfriend na si Jansen dahil sa pananakit nito sa kanya. Subalit hanggang saan tatagal si Chantal? Kakayanin kaya niya ang mga hihilingin ni Jeremiah.. Gayong sa kanyang paningin, ay isa itong s*x add*ct? Oh tuluyan na siyang mahuhulog dito? Si Jeremiah kaya? maaamin niya kaya na hindi lang ang katawan ni Chantal ang habol niya, kundi pati puso ng dalaga?

Mula nang mabutnis ako, hindi na ako ginalaw ng asawa ko. Gayunpaman, nakakahiya man, lalo lang naging sensitibo ang katawan ko. Tuwing gabi, naghahanap ako ng pisikal na koneksyon, hindi ko mapigilan ang isip ko na magpantasya ng kung anu-ano, iyon ay hanggang sa may lalaking naka maskara na pumasok sa bahay ko.

Pagkalipas ng tatlong taon ay nagbalik siya, at narinig ko siyang pinag-uusapan ang tungkol sa dovorce. Wala siyang sinabi kahit na matapos niyang makuha ang aking pagkabirhen bago siya umalis. Sobrang sakit ng naramdaman ko. Hindi niya ako binigyan ng pagkakataong maging mabuting asawa para sa kanya, pero gusto niya pa rin akong hiwalayan. Hindi dahil mahal ko siya, kundi dahil inakala kong naging tapat ako sa kanya habang siya naman ay nagpakasaya kasama ang kanyang kalaguyo. Ngunit nagawa pa niyang magreklamo na parang ako ang sumakal sa kanya. Galit na galit ako. Sisiguraduhin kong mahihirapan sila ng kanyang kalaguyo na makumbinsi ako sa diborsyo. Pero bakit parang iba ang ikinikilos niya? Bakit nakakaramdam ako ng pagkasabik sa tuwing magkakadikit kami?

Noah's Pov: "Ready ka na, iho?" tanong sa'kin ni mama nang makababa ako sa hagdanan ng bahay namin. "Uh..huh!" sagot ko agad. Isasama niya daw ako sa party ng kaibigan niya at ipapakilala ako sa mga kaibigan nito na matagal niya nang gustong gawin. Bihira lang kasi ako dito sa Pilipinas. Madalas ay pinagbabakasyon lang ako ni papa kaya ako narito sa Pilipinas. Kadarating pa lang namin sa party when i saw this girl, she had a very adorable and innocent look. I was only ten pero pakiramdam ko ay bumilis ang tibok ng puso ko pagkakita ko pa lamang sa kan'ya. "Karina Villafuerte," tawag ng isang batang babaeng nagbeso sa kan'ya. She had a distinctive and unique appearance even at a young age with her genuine smile and a playfull expression, which i found endearing. She's wearing a white long gown with a big ribbon on the back of her gown. She's like a princess with that flower crown on her hair. Nagpatiim-bagang ako nang makitang ngumiti siya sa batang lalakeng lumapit sa kan'ya. Tss! mas gwapo ako d'yan! I was about to walk away nang makaisip ng paraan para mapansin niya ako. Mabilis akong naglakad papunta sa likod niya. Patay malisya kong inapakan ang nakalaylay niyang gown na ikinalingon niya bigla. Damn! Did i hear a ripping sound? Lagot na! ang balak ko lang ay apakan ang gown niya para mapansin niya ako. Pero hindi ko gustong mapunit iyon. "Oh my God! What did you do?" halos mamutla ako sa tanong niya. Oh, great! You really did a great job! You've got her attention: now what? Akala ko ay hahampasin ako nito ngunit bigla na lang itong naupo sa harap ko at tahimik na umiyak.

Addie has a crush to one of his brother's childhood friend, Zim. He is an achiever, the reason that Addie admires him the most. One night, she dared herself to admit her feelings for the guy. But Zim just laughed, leaving her a thought that he took her confession as a joke. She made herself embarassed the next day, which made her decision to avoid Zim in all possible ways as she can. Zim began to notice Addie avoiding him. He didn't know why he hates being avoided by that girl. Zim made his way to make up with her. He made it clear that he didn't want to see Addie flirting with another guy but him alone. They start dating each other as a couple, the day after. After years of abandoning her with his brother, his father returned in their place together with his new family. She discovered that their biological mother has died when she was born. The mother they had known since they were kids was actually her mother's twin. Zim didn't leave Addie at her worst. He stays by her side until they become successful together. Addie believe they had the perfect relationship. However, something happened that was far beyond her expectations. He met Zim's mother accidentally while they were dining in a restaurant. Contrary to her expectations, the man denied her in front of herself and his mother. Addie suffer so much pain causes by the man she loved the most. Zim tried to explain his reason and want them back, but Addie refuse to believe them. Zim had left no choice but to approach Addie's father and beg to marry his daughter, despite their strained relationship.

Sabi nila, isa raw sa magagandang araw sa buhay ng isang babae ay ang maikasal sa lalakeng mahal niya. Pero hindi ako. Dahil iniwan ako ng lalakeng nangako sa akin na sasamahan ako habang buhay sa mismong seremonya ng aming kasal. Iniwan niya akong nag-iisa sa altar at mas pinili ang nakababata kong kapatid. Hindi lahat ng kasal ay masaya. Isinumpa ko ang araw  na iyon at nangako sa sariling maghihiganti. Pero paano pa ako makapaghihiganti kung namatay ako mismo sa araw na iyon?