Demonyo の小説・ストーリー

Dinig na dinig ko na ang malakas na kabog ng dibdib ko. Matagal bago siya sumagot. "Marami sila pero may matindi siyang kaaway... itong tao na hindi hihinto hangga't di nagagawa ang gusto niya. Walang iba kundi si Theo." "Theo? Sino naman ang demonyong iyan?"

Si Damien, o mas kilalang Demon, ang lalaking ‘to ang madalas noon pinag-uusapan ng daddy niya at kaibigan nito. Matikas ito ay halos kapareho ni Alexander. Maging ang paraan ng pagtitig, ang malamig na aura, parang may dalang unos kung pagmamasdan. “Alex, you’re here. Akala ko hindi pupunta at wala kang balak ipakilala ang asawa mo.” “Why would I? Na-bored ako sa bahay, Demon. As respect to your brother, sinama ko na ang asawa ko.”

Because she was married to LIFE Dragunovv I. "My old friend, it's nice seeing you again. I'm furious that you're here! I'm outrage that you managed to went out in that thing!" Mala-demonyo niyang sabi habang naka-hawak sa balikat ni Sir Devon. A demon. That's all what I can say. The creepy smile plastered in his lips tells his viciousness. A formidable enemy. The very first LIFE Dragunovv is after our eyes. Alive. Aloisia is RIGHT! HE'S ALIVE!

Inabot ko kaagad ang ticket namin ni Daem saka nag punta ba sa sakayan ng Eroplano. I'm sorry , Damon. ---- CASSEOPEIAA How to Pronounce My Characters Name?👇🏻 Daem=Deym Artiara Leigh= Artiyara Ley Damon Jaylord= Deymon jeylord Theophilus Jairo= Teyopaylés Jayro Thealliliene Jhaira = Teyalilyen Jayra Bemajireh= Bemajayreh Jeninaih= Jeninayih

Nakatingin ito sa kanya. Napaatras siya. Hindi siya makapaniwala. Ang lalaking ‘yon, para siyang isang demonyo. Ang anyo at ang ekspresyon ng mukha nito, hindi siya ang lalaking nakilala niya. Kitang-kita niya ang labis na galit sa mga mata nito. “K-kiel”. Mahinang usal niya sa pangalan nito. Hindi siya si Kiel. Isa siyang demonyo.

Kulang pa nga 'yon sa kanya. Tinignan siya nito at nginisihan ng malademonyo. "Well that's my third name." Lumapit ito sa kanya at agad siyang hinapit sa bewang na agad niyang ikinainis. "Bitiwan mo ako." Pero hindi ito nakinig sa kanya bagkus ay hinalikan lang siya nito sa leeg patungo sa tainga niya saka bumulong. "I'm Kade Von Demon Aragon. Always remember that." At bahagya pa nitong kinagat ang tainga na ikinagulat at ikinainis niya ng sobra.

Hindi ako makapaniwala na magagawa niya ito sa akin. Ramdam ko ang pagtulo ng luha sa mata ko habang nakatingin kami sa isa't isa at tanging galit lang ang nakikita ko sa mga mata niya. "Bagay lang sayo ang mamatay, ang mga demonyong kagaya mo ay dapat na patayin! By the way, happy 18th birthday sana makita mo si Satanas sa impyerno!" Ngumiti siya sakin na para bang masaya siyang nakikita akong ganito.

Kasabay niyon ay ang pagtalon niya mula sa dulo ng sementadong railings. Natawa ako sa tinuran niyang 'yon. "Okay ka lang ba, Klausus? Hindi ko ibubuwis ang aking buhay para lamang sa mga taong hindi ko naman kakilala. Idinidiin niyo sa akin ang mga sinasabi niyong 'unnamed souls', bakit, ako ba ang ama nila? Kauri ko ba sila? They were all humans? Not demons, so would you cut that crap? And leave us for peace? You know, I'm living my life to the fullest, and you were all ruining it." My manly voice lured out to the open space of the building. Then, I flipped my fingers, and the air come rushing so hard, dust and some tiny wraps of goods flying all over the place.

Ni sa panaginip ay hindi niya nakita ang sariling darating ang araw na malalagay siya sa literal na impyerno. May mga alagad ng d emonyo at ang s atanas ay si Donatello. Diring-diri si Jonelyn sa sarili ngunit wala siyang magawa. Nakakulong siya sa maliit, malamig at maduming seldang iyon matapos paulit-ulit na ginahasa ng demonyong si Donatello.

Ang nag-iisang anak na lalaki ni Asmodeus ang demon of lust. Tumingin si Lorenzo sa mga taong sumasamba sa kanya at sinimulang bigkasin ang isang dasal. “Factum Verbum affixus spiritius domini lapidibus. Ergo parces omnium demonum.Matrisejus praccepti gelorum traquente.” As he raised a knife. “Lorenzo, please maawa ka. Huwag mo akong patayin,” pagmamakaawa ng babae. Tumingin sa kanyang mga mata si Lorenzo at ngumiti lamang ito.