Novel & Cerita Demonyo

Demonyo. "Alam mo bang ang hustisya ay para lang sa mayaman." Ngumiti ito ng mapakla at tumingin ng deretso sa mga mata ko, his eyes were full of anger and pain. "Alam mo bang para lang tayong mga piyesa ng chess na nilalaro nila," dagdag niya. Mahiwaga. Wala akong naiintindihan sa mga sinasabi niya. "DEMONYO! DEMONYO KAYONG LAHAT!" Nagulat ako nang bigla siyang sumigaw at parang wala sa sariling tumawa ng malakas. It looks like he lost his sanity.

Nasa likuran niya ang dalawang kaibigan niya na kapwa wala ng mga malay. Umatras ako sa nasaksihan, anong klaseng demonyo ang sumapi sa taong ito. Wala siyang awa! Wala siyang awa! Sa harapan pa namin niya ginawa ang kademonyuhan niya. Mamatay kana, Vandeon. Hayop ka!

Mukhang trip din akong asarin ni Nay Cristy ngayon. "Good morning." Masamang tingin ang ibinaling ko kay Damonyo na kakapasok lang sa kusina. Kasalanan niya kasi itong lahat eh. Mukha itong inosenteng demonyo. Super straight yung mukha niya na akala mo hindi ito makabasag pinggan. May awra siya na huwag mo siyang babanggain... pero sa kabila ng ipinapakita niya sa panlabas nito, may nakatagong landi, at pagkamanyak sa loob niya. Ugh!

"Demonyo." Dahan-dahan siyang humarap kay Emilio. Ang kanyang mga matang walang kaibuturan at walang emosyon ay sapat na upang mapayuko sa takot at kaba ang kanyang kanang-kamay. "Tama sila, Emilio," pag-amin ni Argus na may kasamang malamig na ngiti. "Isa nga akong demonyo."

Tumingala siya at lumanghap ng hangin na animo'y isang droga na hinahanap-hanap ng kaniyang hininga ang amoy ng babae. Sa wakas! Makagaganti na rin siya! Bumukas ang kaniyang mga mata at tumuon sa dalaga na mas bata lang ng dalawang taon sa kaniya. "Chi sei?" (Sino ka?) Nginisihan niya ito, ngising nakita niya lang noon sa mga labi ng demonyong ama nito at ngayon ay suot-suot na niya. "I'm Lionzo Mancini, and I will be both your heaven and hell."

Ngayong ito na mismo ang naghahanap sa kaniya, may puso pa rin naman siya upang pagbigyan ito. “No, Ynzo! Ako mismo ang kailangan ng demonyong iyon at sisiguruhin kong maililigtas ko si Mom sa mga kamay niya!” mariing bigkas ni Veron na ikinatigil ni Ynzo. “Hinding-hindi ako makapapayag na mawalan muli ng ina, Hubby. I will kill that demon whatever it takes. At hinding-hindi ko mapapatawad ang sarili ko kung sakali mang may mangyaring masama sa mommy mo. Kaya please lang, payagan mo na ’kong umalis.”

Shempre para sa kaniya, hindi pwede iyon kasi kung patayan, mas brutal siyang gumanti, buhay ng kapatid niya ang pinagbabantaan ng babaeng ito. "Subukan mo lang, kapag may ginawa ka, hindi lang si Polar ang pupuntiryahin ko. Baka nakalimutan mong démónyo ako," ani naman ni Wei. Saksi siya kung paano ito kademonyo, of course, basta Moretti, halimaw. Tumawa nang nakakaasar ang babae, lumiyad-liyad pa, "Hindi oobra sa akin ang pagiging démónyo mo, Knox. Sanay na ako diyan, kabisado na kita."

Unti unting pinapatay ng isang demonyong may pangalang Dionysus. ​Wala akong ibang choice. Lumuhod ako sa malamig na semento, hinawakan nang mahigpit ang toothbrush, at tinitigan ang napakalalim na tubig ng pool. Kung gusto ni Dionysus Goodman na baliin ang buong pagkatao ko, kailangan niyang galingan. Pero paano ko uumpisahan ang parusa niya kung hindi man lang ako marunong lumangoy?

saad nito. Dahil sa kanyang sinambit na hindi na niya alam if anong kayang gawin niya ay tila natakot ako para sa aking sarili. Oo, mayaman na tao si Damon, gaya ni Kuya Mon, kayang manipulahin nito ang lahat, what if kunin niya ang lahat sa akin? ©Baddie_Cutie8

Napatingin ako kay Hace na napatingin din sa gawi ko. "May reklamo ka?" 'Yun ang narinig kong sinabi nito. Huminga ako ng malalim at inihanda ang sarili sa pagod na tiyak na dadanasin ko sa kamay ng mga taong walang ibang magawa kun'di ang mang-api. 'Para sayo Hace. Kakayanin ko. Kahit ga'nu kapa ka demonyo, hinding-hindi ako magsasawang mahalin ka, habang buhay.'