Demonyo Novels & Stories

“ Hey talk. Kanina lang panay ang dada mo now hindi ka na umimik. Alam nyu kayong mga babae- ay hindi mga mahihirap pala. Kapag lalo kayo naghihirap panay ang dasal nyu tama ba ko? Ngayon God answer you Lyresh! You should be thankful and grateful.. hmmm..” In his dream. Ang lalaking to walang utak, walang pakiramdam, hindi siya tao. Oo nga pala demonyo siya. Naiinis ako sa kakitiran ng demonyong to. THANKFUL? GRATEFUL? Kanino sa kanya? Tang ina niya ULOL. Palibhasa hindi ata alam nito ang totoong happiness sa mundo. Kung sabagay demonyo nga kasi siya. Demons, doesn’t know what real love is or even

“Forlat (Sorry) “ Kapag sinabi ko pa naman, tinotoo ko. That is me. I’m a bitch, demon and all other terms of a bad person. I killed so many people but I don’t feel anything. Maybe the right term is… I’m happy to see dying people, pleasing me and killing them with my hands. Yeah. I’m HEARTLESS. And I’m a DEMON. Don’t mess with me if you don’t want to see the demon side of mine.

Mas masahol siya sa isang hayup na kayang pumatay sa loob ng isang minuto. Dahil kahit sino ay walang nakakaalam kung sino at ano siya..Muka mang mahina at inosente ay hindi mo aakalaing siya pala ang may kayang magpalasap ng salitang IMPYERNO! dahil sya ang Mafia Queen! Ang Tunay na Pinuno NG MGA DIMONYO!!!!! Xandra Pov:

"Bakit? Anong paraan ang ginamit mo?!" "Dahil ako mismo ay isang hari ng demonyo! Si Jordan ang aking clone!" Napaatras si Donovan Cross na may takot sa mukha. "Ano? Isa kang Demon King?! Ikaw... Alin ka?" Sa sandaling ito, nagreklamo rin ang misteryosong lalaki, "Ikaw brat, ano ang ibig mong sabihin na clone ka ng isang Demon King? Hulaan mo ba na Demon King na naman ako? Kung Demon King ako, hindi na mabilang na beses kang namatay!"

Aiden "Damn it" mura nya matapos mailayo ang sarili kay Carmella. Sinulyapan nya ito na nanatiling nakaupo sa upuang rattan. Nakasaboy ang mahabang buhok nito at ang iba'y tumatakip na sa magandang mukha nito. Ang mga mata nitong puno ng tanong habang nakatingin sa kanya, ang mga labi nito'y nakabuka pa at hindi nya masabi kung anong klaseng pagkokontrol ang ginawa nya para huwag itong hilahin sa upuan at idikit sa dingding at halikan ito hangga't gusto nya. Napapikit sya at tila hinahanap ang sarili dahil aaminin nyang nawala sya sa sarili ng mahalikan ang malalambot na labi ni Carmella na magmula ng mahalikan nya kahapon ay hindi na nawala sa isipan nya.

Nakatayo ilang dipa ang mula sa kinatatayuan ko. Walang emosyon ang mga mata pero para itong masungit na anghel na bumaba sa lupa. Bakit anghel? Ganito ba ang mukha ng mga anghel? Dapat demonyo ang itawag ko sa kanya dahil masama siyang tao. Pero ganito ba kagwapo ang demonyo? Masungit ang mukha pero wala namang sungay. Matangos ang ilong, makapal ang kilay, manipis ang labi. Para siyang artista. Parang bida ng mga teleseryeng pinapanood ni Ate Jing.

Birahan lang din silang kumilos na nag-iisa dahil palagi silang may grupong kasama , sa bawat grupo kailangan may isang demonyong may mas mataas na ranko keysa sa lahat. May apat na uri ang mga demons, unang-una ay ang pinakamababang uri o 'di kaya’y tawagin na Low Class, mahina ang kanilang pag-iisip at palaging hindi umaalis sa grupo. Ang pangalawang uri ay ang Middle Class Demons, sila ang mga demons na marunong gumamit ng mga sandata at may kakayahang maging isang leader sa maliit na grupo dahil sa kakayahang makapag-utos sa nakakababa sa kanila, ang kanilang mga kuko ay mayroong lason dahil sa dugo ng kapwa nitong demonyong

" Hindi tao si Archfiend Antigonus, isa siyang demonyo na mula sa impyerno. Sabi ni Archfiend Antigonus na may malademonyong ngiti, "Hindi ka ba malakas? Natatakot ka sa isang tableta? Ito ang tinatawag na Soul-sucking Pill!" Soul-Sucking Pill? Nagulat si Darryl at agad namawis ng malamig. Kahit na hindi niya alam kung ano ito, ang pangalan ang nagpataas sa mga balahibo niya.

He’ll do everything to avenge them. “D-Demonyo ka!” galit na sigaw ni Monique. Muli siyang hinampas ng latigo. “I am,” malamig na wika ni Damion. Napaismid ito habang matalim at walang awang tinitigan ang babaeng dumadaing sa sakit sa bawat hampas ng latigo. “And always remember this, Miss Ledesma—kung ‘yon ay mabubuhay ka pa—No. One. Dare. To. Mess. A. Demon.”

mahina man ay may diin pa ring sabi ko. “You pronounce my name wrong. Damon, hindi Damontiyo,” Is he stupid? Ang sabi ko Damonyito, hindi Damontiyo, ano bang pinagsasabi nito? Hindi ko siya sinagot at binalingan na lamang ng tingin si Ariana at ang kaibigan ni Damon, parehas lang silang naka-tingin saming dalawa habang may ngisi sa labi. Inirapan ko silang dalawa at ibinalik ang tingin kay Damon.