Demonyo Novels & Stories

chapter 19 damon pov napatiimbagang ako ng mabasa ko ang mensahe sa akin ni silver. hayop. isa syang hayop . demonyo!mapapatay ko sya kapag may nagawa syang hindi maganda sa babaeng pinakamamahal ko . i'll swear ,kahit kapatid ko pa sya ,hindi ko sya mapapatawad. d*mn it!mahigpit na napahawak ako sa manibela ng sasakyan ko habang tinatahak ang lugar kung saan naroon ang mahal ko.

Reklamo nito ng batukan ito ni Alex. "Hanggang ngayon nakakalimutin ka pa rin? Aba, Amy! Ang tanda mo na! Saka saan ka nakakita ng Demon ang pangalan? Baka Damon!" Si Alex. Nanigas ang katawan niya ng marinig ang pangalan na matagal na n'yang hindi naririnig. Napailing nalang siya.

nanlulumo, para bang nilalamon ito ng kalungkutan Tangina calcifer sabihin mo na agad para tapos na! "Essay, isa akong demonyo." Yan! nasabi ko na din! "Ano?" "Isa akong demonyo" Tumawa siya ng malakas akala niya siguro nagjojoke ako Tangina naman kasi paano nga naman niya malalaman na seryoso ako kung nakapikit yung mata ko

Nandoon si Demon. Ang Demon na kilala niyang gwapo, masungit, at suplado, ngayon ay walang galaw, nakahilata, namumutla, at tila unti-unting inuunahan ng lamig ang kanyang balat. May mga pasa sa noo, sugat sa braso, at bahid ng tuyong dugo sa buhok.

“Gusto ko lang naman makita si Barch—“ “Hindi na ang pangalang ‘yan ang gamit niya, dahil sa pagmamahal sayo ng anghel na ‘yun na hindi mo nagawang ipaglaban, siya na ngayon si Endemion, isang demonyo na mas lalong hindi matatanggap ni Hades na iyong ama, Malinoé.”pahayag na putol ni Zeldris dito ikinalungkot ng ekspresyon ng mga mata nito na agad na ikinawala nito sa paningin ni Zeldris.

Ang lalaking naka itim na damit ay pinangalanang Devouring Demon. Siya ay hindi eksaktong isang buhay na nilalang at mas tumpak na inilarawan bilang isang nilalang na sumaksak sa hangganan sa pagitan ng buhay at kamatayan.

Ang katawan ni Ruby na nagpapalabas ng amoy ng pampalasa ay napakalinis ng kaluluwa ng taong may anyong demonyo. Nararapat na tawagin si Hevan na demonyo dahil hindi niya alam ang salitang kapayapaan at pagpapatawad sa kanyang mga kaaway. Sinumang maglakas-loob na saktan siya, ang impiyerno ang pinakamabuting lugar para sa kanila. Kaya walang sinumang naglakas-loob na gumawa ng gulo sa kanya, ngunit hindi ito nalalapat kay Ruby.

“Ito po ang menu namin—” “You look familiar… have we met before?” biglang tanong ni Mr. Moretti. Nakakunot ang noo nito habang naghihintay sa sagot ni Cressia. “Baka nakapunta ka na dito, love, kaya mo siya pamilyar,” sabat ng babaeng kasama ni Mr. Moretti. Nakaupo ito katabi ng inuupuan sa kasama. Diin ang pagkabigkas nito sa salitang love, halata ang selos nito. Dumako ang paningin ni Cressia saa babae. “Anyway, I am Divine Frost, Damon Moretti’s fiancé. Tatawagin ka nalang ulit namin kung may order na kami, just waiter…” matapobre nitong dagdag na sabi.

Ngayong ito na mismo ang naghahanap sa kaniya, may puso pa rin naman siya upang pagbigyan ito. “No, Ynzo! Ako mismo ang kailangan ng demonyong iyon at sisiguruhin kong maililigtas ko si Mom sa mga kamay niya!” mariing bigkas ni Veron na ikinatigil ni Ynzo. “Hinding-hindi ako makapapayag na mawalan muli ng ina, Hubby. I will kill that demon whatever it takes. At hinding-hindi ko mapapatawad ang sarili ko kung sakali mang may mangyaring masama sa mommy mo. Kaya please lang, payagan mo na ’kong umalis.”

Sabi niya at tinanggal ang kamay niya sa baba niya. Makikita ang matitigas na ugat sa kanyang leeg at sa kanyang noo, "Ako si Harry Vernon! Ang demonyo ng Darkwood! Ang pinakamakapangyarihang tao sa Asya! Nawasak ko ang bawat kaluluwang lumaban sa akin noong nakaraan. Hinayaan ko silang magmakaawa. kamatayan." "Ikaw! Mas malaki ang parusa mo."