Novel & Cerita Jose De La Cruz

Why is he here? "Excuse me, Mr. Velasquez. I'm waiting for my client. Nagkamali ka ng table." Sabi ko at akmang tatawagain na yung waiter when he stop me. "I'm your client." Maikli ngunit may ddig sabi nito. Napakunot ang aking noo at tinaasan siya ng kilay. "My client's name is Mr. Gerald Montez, not Damian Kyle Velasquez!"

" Ahm, ako si Catalina. Catalina De La Vega. " " Catalina De La Vega, " ulit nito habang iniisip kung pamilyar ba sakaniya ang apelyido ng dalaga ngunit hindi. Ngayon lamang niya ito narinig kaya batid niya isang itong taga labas. Sumenyas ito sa mga kasambahay na agad namang sumunod sa kaniya kahit na walang salitang lumabas sa bibig nito. Kinuha ng mga ito kay Catalina ang tasa at tinapay na hawak-hawak niya.

initial lamang iyon kaya naman hindi ko na sana siya aalamin pa ngunit tila nabasa ni Kim kung ano ang tumatakbo sa isip ko kung kaya sinabi nito ang buong pangalan ng gumawa na hindi ko maitatangging kinagulat ko. "Freianne Cruz,, siya ang painter.." she proudly said.,her eyes were twinkling and sparkling with admiration at bakas na bakas ang pagiging proud niya sa kaibigan namin.,wala siya ngayon at may kliyente daw siyang kikitain kung kaya't tatlo lamang kami nila Zuchet ang pumunta dito sa site kung saan nasa pangalawang palapag na ang ginagawa ng mga contractors.

"Well naiintindihan ko ang nararamdaman mo, Prim. Pero ngayong may girlfriend naman pala siya, hindi niyo na pwedeng ipagpatuloy ang nasimulan niyo." "Sinasabi ko lang naman na nabitin ako pero wala akong plano na makipagtalik pa sa kaniya!" wika ko. "Ayoko namamg maging kerida 'no!" Tumango siya at malakas na bumuntong hininga. "Pero bakit niya naman pinatay si Jose Cruz?" "Hindi ko alam. . . Baka nasa sindikato ang matandang 'yon o silang dalawa."

NATHALIE’S POV Naiwan akong nakaupo dito sa living dahil umalis na si Rafa para maghatid ng niluto kong soup sa bahay nila mommy. Habang naghihintay ako sa pagbalik ng asawa ko ay binuksan ko ang tv dahil masyadong nakakabingi ang katahimikan. Hindi ko inaasahan ang bubungad sa akin na balita. “Kasalukuyang inaresto ang anak ni Mayor Cruz. Ang anak niya na si Jerome Cruz isang businessman at CEO ng Cruz Inc.” rinig ko na sabi sa balita.

Ramdam ko ang paghila ng tensyon sa hangin—pero iba ang tumusok sa dibdib ko nang makita kong medyo namula si Stefanie. “Thank you, Mr. Cruz,” mahinahong sagot niya, pero nahuli ko ang bahagyang pag-angat ng sulok ng labi niya—isang ngiti na hindi ko matandaan kung kailan huli kong nakita para sa akin. Nathan Cruz. Narinig ko na ang pangalan niya. Anak ng isang kilalang venture capitalist, notorious sa pagiging charming at sa pagkakaroon ng record na nililigawan ang mga babaeng kasama niya sa negosyo.

Nakilala niya kaagad ang taong ito---ang parehong taong siyang pakay niya roon. Isang matandang binabae o lalaking nakasuot ng damit pambabae ang tumambad kay Andracio. Siya ay walang iba kundi ang matandang binabae na may-ari ng Gintong Mariposa. Nasa gulang ito na limampung taon. Nakasuot ito ng magandang baro at saya na habi sa mamahaling sutla. Marami itong gayak at alahas na suot sa katawan. Kulot ang kanyang hanggang balikat na buhok na halos buhaghag ng kung titingnan. Payat ang pangangatawan niya at kulubutin na dala ng katandaan. Ngunit ang mas nakatawag pansin kay Andracio sa kanya ay ang makakapal na kolorete nito sa mukha na tila naging isang pintang larawan na. Ang matandang bi

tanong ni Elaine, nakaramdam ng kaba. "Sa aming paghahanap, natuklasan po namin na si Leo Cruz ay anak ng isang babaeng may malalim na koneksyon kay Don Rogelio noong kabataan niya," paliwanag ni Detective Reyes. "Ang kanyang ina ay si Isabel Cruz, isang dating sekretarya ni Don Rogelio na nagkaroon ng relasyon sa kanya mahigit tatlumpung taon na ang nakalipas. Mayroong mga ulat na nagkaroon sila ng isang anak, ngunit hindi ito kailanman kinilala ni Don Rogelio."

Ang kanyang mga mata ay kulay abo—ang orihinal na pinagmulan ng sumpa ng mga Cruz. "Lolo?" bulong ni Julian, ang kanyang baril ay dahan-dahang ibinababa dahil sa matinding gulat. "Hindi maaari..." ubo ni Mateo, ang kanyang pagiging kampante ay biglang naglaho. "Patay ka na. Nakita kitang inilibing sa Vatican, tatlumpung taon na ang nakakaraan. Ako mismo ang nagsara ng kabaong mo, Constantine Cruz."

Naiiling nalamang akong napatingin sa litrato ng bawat lider ng organosí at ang mukha ko mismo ang nasa pinaka dulo. "Is that you?" tanong ni Aragon ng tinuro niya gamit ang kutsilyong hawak kung nasaan nakasabit ang litrato ko. "Yeah," tipid kong sagot at tumingin sa ibang direksyon pero narinig ko kaagad si Seirvun na biglang nag story telling. "Mendoza's the last leader who retired on his young age because of his lover"