Dương Domic Sinh Năm

Une histoire d'amour entre deux jeunes qui ce sont aimés et finir par se marier. Les voilà marié et vivaient leurs vie de couple comme cela se doit. Mais hélas tout à changé quand la femme tomba enceinte de son premier enfant. Le mari voulait un garçon et non une fille. À l'accouchement le nouveau née était une petite fille. Le père a pris sa mal en patience mais il n'a pas puis se maîtriser au second accouchement. Il était obligé de se remarier et de fonder une nouvelle famille en abandonnant sa femme et puis ses filles. Pour lui seul les garçons comptaient à ses yeux. Les enfants garçons vont-ils réussi contrairement aux filles ? Lisez l'histoire pour en savoir davantage.

J'ai grandi aux côtés de l'alpha Griffith de la meute Avalora, et tout le monde disait que j'étais la femme la plus chanceuse de Merville. Pour moi, Griffith a refusé de conclure le lien sacré avec la compagne destinée que la Déesse de la Lune lui avait choisie. Il a proclamé au monde entier que j'étais son unique amour. Mais après que j'avais fait une fausse couche, j'ai surpris Griffith en train de parler à la guérisseuse : « Trouve une occasion pour droguer Luna, enlève-lui l'utérus, qu'elle ne puisse plus jamais tomber enceinte. » Puis, il a caressé le ventre d'une autre femme en disant : « Donne-lui les meilleurs remèdes pour protéger sa grossesse, je veux qu'elle donne naissance à l'enfant le plus fort et le plus intelligent. » Je connaissais cette femme : c'était Gisèle, la compagne que la Déesse de la Lune avait destinée à Griffith. J'ai entendu Griffith ajouter d'un ton grave à l'attention des autres : « Ne dites rien à Luna, prenez soin de sa santé de toutes vos forces, ou vous en paierez le prix. » Mon cœur était transpercé : je n'aurais jamais cru que l'homme qui m'aimait à la folie puisse me trahir. Plus tard, je suis partie sans dire un mot, leur laissant la voie libre. Et pourtant, il m'a dit qu'il avait perdu la capacité d'aimer.

Élianor est une jeune femme dont l'existence n'a été qu'une longue souffrance. En raison de son poids, elle fut toute sa vie la cible des railleries, autant dans le cercle de sa famille que dans celui de toute la ville. Les murs de l'école furent pour elle le théâtre d'un harcèlement quotidien et impitoyable. Son calvaire atteignit son paroxysme lors d'une humiliation publique, si cruelle et si violemment orchestrée qu'elle se retrouva couverte d'un opprobre indélébile aux yeux de tous. Brisée et rongée par la honte, elle n'eut d'autre choix que de fuir cette cité devenue un enfer. Son exil fut marqué par un drame supplémentaire : elle partit, portant en elle un enfant dont elle ignorait la paternité, fruit possible d'une ultime violence ou d'une relation désespérée. Cinq ans plus tard, Élianor fait son retour. La jeune fille timorée et meurtrie a disparu. À sa place se tient une femme d'une beauté à couper le souffle, mince et rayonnante, dotée d'une puissance et d'une autorité qui ne peuvent être contestées. Elle revient sur la terre de son ancien cauchemar avec une seule et unique obsession : se venger avec une froide méthodité de tous ceux qui l'ont brisée, et faire payer à la ville entière le prix de son indifférence et de sa cruauté.

Pada malam perayaan ulang tahun pernikahan kami yang pertama, aku tergeletak di atas karpet merah darah, hampir tak bernyawa. Suamiku, Mason, seorang bos mafia, justru merangkul teman masa kecilnya, Yani, sambil menikmati sampanye dan bercakap dengan gembira. Yani tahu aku alergi wijen. Jadi dia membuat setiap hidangan malam ini disiram saus wijen. Aku baru menggigit satu suap. Tenggorokanku langsung membengkak, paru-paruku seperti terbakar, dan ruam merah menjalar di kulitku. Di ambang sesak napas, aku mengerahkan seluruh tenagaku untuk meraih obat alergi di dalam sakuku. Tapi obat itu meleleh, lengket di telapak tanganku. Obatku ternyata telah ditukar menjadi kacang cokelat M&M! Melihat ekspresiku yang tak percaya, Yani tertawa. "Kejutan! Aku sengaja menyuruh Mason mengganti obatmu." "Kita semua tahu kamu cuma pura-pura alergi. Siapa sih yang cuma makan sedikit wijen saja langsung pingsan? Lebay banget." Aku terjatuh dari kursi, berbaring di lantai sambil susah payah bernapas. Di telingaku terdengar suara orang-orang lain yang sedang bertaruh berapa lama aku akan ‘berakting’ kali ini. "Mason… berikan obatku…" Aku memohon dengan suara parau. "Kumohon… aku benar-benar akan mati…" Dia menghela napas. "Drama banget. Kalian perempuan bisa nggak sih berhenti pakai kata ‘mati’ buat mengancam laki-laki? Apa aku belum cukup mencintaimu?" "Yani benar. Selama aku nggak peduli, kamu sendiri yang akan berhenti dengan akting murahan ini." Saat itu, hatiku terasa lebih sakit daripada tenggorokanku. Aku tak lagi menjelaskan apa pun. Dengan tangan gemetar, aku mengirim sinyal permintaan bantuan kepada keluargaku.

Dala ng matinding kahirapan, inutusan si Minggay ni Mama Linda na nakawin ang korona ng Mahal Na Birhen ng Villapureza upang may pambili sila ng makakain. Subalit, sa kalagitnaan ng tangkang pagnanakaw, nahuli siya ni Father Tonyo na siyang namamahala ng simbahan kung saan nakalagak ang istatwa ng Mahal Na Birhen at ang korona nito. Subalit sa hindi inaasahang pangyayari, sa halip na ipakulong, inalok pa ng pari na tumira si Minggay sa kanila. Pumayag naman si Minggay dahil sawa na siya sa hirap. Pagod na siyang maging palaging gutom. Ngunit ang hindi niya alam, ito pala ay may malagim na kapalit.

Ang mga magulang ko, ang pinakamayaman na magkasintahan sa bansa, ay sikat na mga pilantropo. Kailangan ko hingin ang permiso nila kung kailangan ko gumastos ng higit pa sa limang dolyar. Sa araw na nadiagnose ako ng terminal cancer, humingi ako ng 100 dolyar, pero sa halip na tulungan ako, sinigawan nila ako ng tatlong oras. “Anong klaseng sakit ang makukuha mo sa edad mo? Kung hihingi ka lang ng pera, galingan mo naman sa palusot mo.” “Alam mo ba na ang 100 dolyar ay kayang suportahan ang mga bata sa naghihirap na mga lugar ng matagal na panahon? Mas may sense pa kausap ang kapatid mo kaysa sa iyo.” Kinaladkad ko ang katawan ko na may sakit pabalik sa maliit na basement. Pero noong dumaan ako sa mall, nakita ko ang mga magulang ko, live sa malaking screen, gumagastos ng malaking yaman para lang rentahan ang Disneyland para sa kapatid ko. Ang isang daang dolyar ay hindi sapat para sa isang round ng chemotherapy. Gusto ko lang bumili ng bagong damit at lisanin ang mundo ng may dignidad.

My name is Caleb Greyson, I’m eighteen, unwanted by my parents, unwanted by God, abandoned by the only boy I ever loved—traded out like garbage for my mother’s sister.So if you’re looking for a happy love story, you will be disappointed.The university of Delaware would save me, or that’s what I thought, somewhere I could forget who I used to be.The old red buildings, beautiful towering trees, sunlight reflecting on ancient stones, everything looked perfect from the outside. Who knew pretty things could have sharp teeth?Now I’m trapped in a cracked room, with Lukas Carter, a closeted, arrogant and angry hockey player, deep in denial for a roommate.Then Tony, sweet, lonely Tony, who built his life around Lukas, gave up his whole future just to be close to Lukas. Standing in the same place for years, just waiting to be wanted.I didn’t want to get close, didn’t want to care. But we’re all slaves to loneliness. Now I’m drowning in secrets, addictions, and the wreckage of boys who only know ruin, need and the ugly parts of wanting too much from people who never promised anything.And Tyler Brown? I don’t want to talk about him.

Les misères d’une vie est le reflet parfait de notre société, les riches marginalisent les pauvres et la trahison et la jalousie viennent s’engouffrer dans cet brouhaha, la vie n’est pas toujours facile eh ben ...

Isang kasambahay na walang pake sa pag-ibig. Isang bilyonaryong sanay sa kontrol. At isang gabing ‘di nila inaasahan... na hahantong sa kasalan?! Si Roxane Hermenez ay simpleng babae: trabaho, uwi, tulog, ulit. Ang pangarap niya? Makaipon, makaalis sa pagiging katulong, at mabigyan ng maayos na buhay ang pamilya. Walang oras sa landi-landi lalo na’t ang amo niya ay si Dark Nathaniel Villamonte — mayaman, suplado, at ubod ng arte. Pero isang gabi, dahil sa kakaibang pagkakataon, isang basong alak, at isang sira ang elevator… may nangyari. At noong malaman ni Dark Nathaniel na may “posibleng bunga” ang gabing iyon, hindi siya nagtago— Siya pa ang nagpumilit magpakasal! “Hindi puwedeng wala akong responsibilidad. Puwede na ang kasal sa Huwes!” Ngayon, si Roxane ang natataranta. Sino ba’ng babae ang pinipikot ng sariling amo?! Pero teka… kung responsibilidad lang ang dahilan, bakit parang nagiging possessive, sweet, at seloso si Dark? May pag-ibig na ba talagang nabubuo? O baka naman… trip lang talaga siya ng bilyonaryo? Saan hahantong ang damdamin ni Roxane sa kanyang gwapong apo kung patuloy siyang susuyin nito kahit alam niyang may mga kontra barata sa ginagawang iyon ni Dark Nathaniel?!!!!

Si Bellerien, isang kasambahay na lihim na umiibig sa kanyang amo, si Damien—isang makisig at makapangyarihang lalaki—ay nakaranas ng gabing tuluyang nagbago ang kanyang buhay. Isang hindi inaasahang sandali, sa gitna ng kanyang manipis na pangtulog, ang nagtulak kay Damien sa tukso. Ang matagal nang nakatagong pagnanasa ay tuluyang sumiklab. Bagama’t una siyang nagpumiglas, hindi maikakaila ni Bellerien ang katotohanan—ang pagkakataong maranasan kung paano maging si Sofia, ang babaeng iniibig ni Damien, ay hindi niya matanggihan. Ngunit sa likod ng matinding pagnanasa, may kirot, pag-aalinlangan, at pagsuko. Para kay Bellerien, ang gabing iyon ay magiging isang matamis ngunit mapait na alaala na hindi niya malilimutan. Para naman kay Damien, isa itong kasalanang mananatiling multo sa kanyang konsensya.