Novel & Cerita Fairy Tail

Enzo's Point of view I'm in a fancy tailor shop today with my friend Treyton.Napagpasyahan kong magpagawa ng bagong suit,para sa event na pupuntahan ko mamaya. "Mmm-"Rinig ko mula sa Sastre dahilan upang mapatingin ako sa kaniyang repleksiyon sa malaking salamin sa aming harapan.

Wtf? Unang kita ko pa lang sa kaniya kanina may kakaiba na akong nararamdaman. Inis, nakakainis siya. No one dared to treat me and to give me such coldness before. I am Tori Cooper. Nakakainis lang na nasa ibang bansa ako at kailangan kong pagtakpan ang tunay kong pagkatao. “No one stole your wallet.” Hindi ko alam kung natatawa ba siya o hindi nang sabihin ‘yon.

Ito ang haharapin niya upang kahit paano ay makagawa siya ng antok. "Maganda raw 'yan, ano na nga title?" Tanong ni Lori na lumabas ng sariling silid. "Minsan i-try mo mag komiks," wika pa nito. At saka inihagis ang ilang pirasong komiks sa tabi ng kinauupuan niya. "Mamaya, bago ako matulog, eto munang Destiny, na nauna kung hawakan," wika niya nang sulyapan ang mga komiks sa kanyang tabi.

Nakita ko na umiilaw ang tubig ng swimming pool. “Alam kong marami kang tanong tungkol sa atin,” parang boses ito ng lola ko. “Opo, marami po talaga.” “Sige, ano ba ang mga tanong mo. Itanong mo na sa akin lahat ngayon.” “Ano tayo at bakit parang hindi tayo normal na mga tao?” “Tao pa rin tayo. Sadyang may dugo lang tayo na galing sa mga lahi ng mga flower fairy. Sa angkan lang natin gumagana ang mga magic spell na galing sa book magic na ‘yan.

I wanted to get pissed because of the last thing Manong said but confusion and fear prevailed over me because of the first thing he said. ‘Which one is just starting out? And wait, I didn't tell him my name. ' And why, how did that happen. In just one snap, his eyes changed immediately. I can't help but think that the vendor was under mind controlling earlier. But it's very impossible, were already in 20th century.For sure, ghosts, evil spirits, fairies, and magics are no longer exist.Wait, does it really exist?

Nanlaki ang mata niya nang may dumaang maliit na tao sa bintana, may pakpak ito na katulad sa tutubi at kumaway sa kanya nang makita siyang nakatingin. "Fairy ba yun?" tanong ni Zaira kaya napatingin sila Liam sa tinitignan niya. "Oo, isa yang wind fairy, sila ang nangangalaga at lumilinis sa hangin. Napansin siguro nila yung usok ng sasakyan kaya nagsilapitan sila," tugon ni Liam.

The petals danced around it, and as it opened, the petals turned to sparkling dusts. My eyes widened the moment I saw a fairy-no, she is no fairy. Her long black hair decorated with flowers, her flowing red silky dress kissed with golden dusts, and her jade-colored eyes says it all. She is no other than Floria, the Goddess of Nature and the ruler of the Kingdom of Fatum. She is an epitome of an everlasting youth and beauty!

“Baby, this is Tito Yael. You will call him Tito, okay?” “Okay, mama.” She smiled and turned to Yael. “Hello, Tito!” Kumaway pa siya rito. Kahit sinong makaksaksi sa ginawang ‘yon ni Fairy ay paniguradong matutunaw. Nakita ko ang pagguhit ng ngiti sa labi ng aking nakababatang kapatid. “Hello, Fairy! You have a nice name,” nakangiti niyang wika. “Thank you!” the little girl beamed at him.

“Since you’re a monster, we’re on the same side, aren’t we? Let me introduce myself.” As she spoke, she reached out and touched my cheek. Her cold fingers, paired with the chilling aura radiating from her, sent a shiver through me. Her presence was a storm, ready to consume everything in its path. “I am Tiera Urahica Freya the Fifth, the current Demon Lord of the Tower of Doom,” she declared, her voice brimming with confidence and authority.

Halatang nagulat si Seiri samantalang namangha naman si Polly. “Tama na nga yan, Iksum. Tinatakot mo sila,” nakatingin si Matuk sa mga mata ni Seiri na nagulat. “No, hindi ako natakot. Totoo pala ang nasa fairy tale!”bulalas ni Polly. “Ano’ng fairy tale?” tanong ni Iksum kay Polly. “Isang aklat na tungkol sa kwento ninyong mga engkantado. Ah, hindi pala kayo dahil engkantao kayo,” sagot ni Polly sabay kabig kay Seiri.