Uy, isa ‘yan sa paborito kong hamon kapag nag-eedit ako ng fanfic o blog post — ang mga dobleng gamit na nakakatamad basahin. Madalas ko itong hinaharap kapag naiisip kong kailangan ng mas maraming diin pero nauuwi lang sa pagkaulit. Ang una kong ginagawa ay i-read aloud ang pangungusap; kapag narinig kong parang paulit-ulit o mabagal, alam ko agad saan aalisin. Halimbawa: 'Bumalik siya pabalik sa bahay.' Doble ang ideya ng 'balik' at 'pabalik' — ayusin mo: 'Bumalik siya sa bahay.' Simple, malinaw.
Sunod, tinatanong ko sarili ko kung naghahatid ba ng dagdag na impormasyon ang bawat salita. Kung hindi, tinatanggal ko. Minsan ginagamit natin pareho ang panghalip at pangalan: 'Si Ana, siya ay nagsalita.' Pwede mong gawing 'Si Ana ay nagsalita' o 'Siya ay nagsalita,' depende sa kung sino ang mas mabigat sa konteksto. Mahilig din akong gumamit ng iba't ibang pandiwa para pagsamahin ang ideya: imbis na 'dumating siya at siya ay umupo,' mas maayos na 'dumating siya at umupo.'
Bilang dagdag na trick, nagse-save ako ng dalawang bersyon: isa na compact at isa na mas malikhain para sa emphasis. Kapag gusto mo talaga ng pag-uulit bilang estilong retorika, tiyaking may dahilan: pag-emphasize o ritmo. Pero kung hindi, wag hayaang pumayat ang linya dahil sa sobra-sobrang salita — mas epektibo ang malinaw at matalim na pangungusap.