Light In The Darkness Novels & Stories

She open her eyes ngunit madilim na ang paligid at ang tanging liwanag nalang ay ang nanggagaling sa bintana na bahagyang nakalihis ang kurtina. Her eyes try to adjust in the darkness at hinarap niya ito. Lexus eyes were glowing at napaka ganda nitong tingnan. He was so close to her sobrang lapit na naaamoy na niya ang vodka sa hininga nito. "I was confused.." "Confused of what..?"

Kumibot ang aking labi at nanginginig ang buo kong katawan dahil sa halo halo kong emosyon na nararamdaman. Ramdam ko ang pag galaw niya pagkatapos ay binuksan ang ilaw dahilan para makita ko ang kanyang mukha. Kita ko ang galit sa kaniyang mga mata na kung saan ay hindi ko alam kung ano o 'di kaya'y saan ang pinang-gagalingan. "You really don't have any clue why I'm doing this? Hah! That's bullsh*t!" Galit na sigaw niya.

Siya lang ata ang nakita kong nagpopropose ng kontrata sa tabi ng gate. “This. . . This contract is too heavy, Amalia. This is kinda. . . Uhm, nevermind.“ wika niya; malamig pa rin ang boses. Pinaglihi ba siya sa yelo at snow? Bakit ang cold niya? “Ano ka ba, Sir! Sabihin mo na, para ka namang others!“ medyo napalakas ata ang pagkakasigaw ko noon dahil maging ang mga kapitbahay namin ay nakatingin na sa akin.

mapait ang bawat salita na lumabas sa kaniyang bibig. Huminto ang sasakyan sa basement parking lot ngunit walang lumabas sa kanila. Masiyadong lumamig ang paligid nang balingan siya ng walang-emosiyong mga mata ni Lorenzo. A hint of disappointment reflected on his cold face. “You’re showing your true colors now, huh.”

Unti-unti na kasing nawawala ang anesthesia na itinurok sa kanya kanina para matanggal ang bala sa balikat niya. Asha wear dark colored clothes at naka jacket pa para matakpan ang mga sugat at pasa niya sa katawan. Buti na lang at daplis lang ang natamo niya sa labanan sa misyon niyang iligtas ang mga babaeng nabiktima ng human trafficking para sa sexual exploitation at mayroon pang mga minor de edad.

Nagmamadaling sambit ko ng maramdaman kong tila hindi niya ako papatakasin sa mga nag-aabang na tanong niya. Balisa akong pumasok sa loob ng bahay at saka sumandal sa hamba ng pinto. Umiling ako at hinawakan ang labi, kapagkuwan ay may isang ngiti ang sumilay sa aking mukha. I bit my lowered lip. Okay, Zhanea. Pabigyan mo siya sa gusto niya at pagbibigyan ka rin niya sa gusto mo. Oh! XAHEL! Humanda ka lang talaga sa akin. The one thing you can never give up on is the hope that there is light at the end of the tunnel because once the light is gone, finding your way out of the darkness could be never-ending.

Kagaya na lamang ngayon, binibigyan niya ulit ako ng liwanag sa dumidilim kong daan. Nakahiga ako sa hospital bed habang walang tigil na tinutukan nang maigi ang mga bituin na nakikita ko sa labas ng bintana. They shine so brightly in the middle of darkness. At kahit maliliit lamang sila kumpara sa malawak na kadilimang bumabalot sa gabi, ang mumunting ningning ng bawat isa ay siyang dumaig sa naghaharing kadiliman sa kalawakan.

Napagod na siya kakasaway kaya hinahayan niya nalang ang maganda lang kasi kahyperan nila sa umaga ay mahimbing ang tulog nila sa gabi kaya sa awa ng diyos ay tuloy-tuloy na ang tulog niya dahil hindi na gumigising ang dalawa ng madaling araw. Nung lumabas na si Ziya at masigurong okay na lahat ng dadalhin at wala ng nakalimutan ay saka na siya lumabas at halos mag-apoy na ang mga mata niya sa inis nang madatnan na hindi pa rin nakakapaligo ang mga bata mga hubad lang ito habang nagtatatakbo sa buong sala habang si Cassius na half naked na rin ay nahabol sila.

It was indeed my first time at hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala. In addition to my fear of darkness, I also had this fear of heights. Hindi ko kayang tumagal sa kahit na anong mataas na lugar basta nakikita ko ‘yong ibaba. Pakiramdam ko, ano mang oras ay mahuhulog ako. “Diane, wake up! We’re here. Look,” sabi ni Liam na sinasabihan akong tumingin daw ako sa ibaba. Hindi naman talaga ako nakatulog eh. Gusto ko lang pumikit at ipaksiksikan ang sarili ko sa kanya para hindi ko maramdamang nasa mataas na lugar kaming dalawa.

Kaagad pagkatapos, ang mga itim na ulap ay nagsimulang maghiwa hiwalay, at ang isang maliit na liwanag ay sumilay sa Dark World. Parehong nanlaki ang mga mata nina James at Nico sa gulat. Nasa Dark World sila, na dapat ay nababalot ng kadiliman. Gayunpaman, ang liwanag na ngayon ang nagbibigay liwanag sa kanilang paligid. Agad namang nagtaas ng bantay ang dalawa. Sa pagkawala ng itim na ambon, unti unting naging malinaw sa kanila ang kanilang paligid.