Family Novels & Stories

Sapat na ‘yon para maramdaman ko kung gaano ako ka-welcome sa presensya nila. Habang pinagmamasdan ko ang paligid, mas lalo kong napansin ang dynamics ng pamilya nila. May mga batang naghahabulan sa damuhan, may mga matatanda na nagkukwentuhan habang may hawak na kape, at may mga magkakapatid na kahit nagtatawanan at nag-aasaran, halatang solid ang samahan.

Akala ko kasi, kahit hindi niya ako mahalin pabalik ay magiging masaya pa rin ako, pero niloloko ko lang pala ang sarili ko. Kinagabihan ay nagyaya ang parents ni Seb na magfamily dinner sa Mansion nila since matagal-tagal na rin daw na hindi sila nagkasama-samang kumain, at dahil boring naman daw kung sila-sila lang kaya naman ay inimbitahan kaming pumunta nina Mommy at Daddy sa family dinner na iyon.

Umiinit ang hininga ko dala sa umaapaw na sakit ng damdamin ko. "I respect my, Lolo. Pero sa ganitong usapan hindi ko mapipigilan ang loob ko. Auntie, ganyan ka na ba talaga kababa? Pati ang anak mo gagawin mong basurera?! Ang kapal ng mukha niyo para hilingin kay Lolo ang gusto niyo! Alam naman natin lahat na wala kayong ibang habol kundi ang kayamanan ng pamilya! Pati ba naman ang Lopez Family ay gusto niyo rin targetin?! Magiging prangka na ako ngayon sa inyo dahil mga wala kayong kwenta! Magsama-sama kayong lahat!"

"Ihatid mo ako para makita... ang aking apo, sige na? Anuman ang apelyido ng batang ito, apo ko siya, tama?" Taimtim na hinanap ni Sean ang pag-asa sa mga mata ng kanyang anak. Kamakailan lang nawala ang kanyang asawa, at dalawang araw pa lang ang nakakalipas mula nang pumanaw ang kanyang bunso. Bago pa doon, namatay na ang kanyang ama, at ang bangkay nito'y nasa loob pa ng bahay, hindi pa naililibing. Para kay Sean, maituturing na sa mga sandaling iyon, ang kanyang pamilya ay lugmok sa hirap. Sa loob ng maikling panahon, tanging ang kanyang matandang ina na lamang ang natitira sa malawak na Residencia Ford. Mahirap isipin ang ganitong uri ng kalungkutan at pag-iisa. Sa sandaling ito, mayroo

Magmula noong una kong nakita ang totoo ko pa lang pamilya.Understable na hindi nila ako nakasama sa paglaki kaya naman hindi dila close sa akin.Nang inuwi ako ng mga parents ko sa mismong tahanan nila ,awkward ang lahat ng pakikipag-usap sa kanila.Their house wasn't really that comfortable for me kaya naman nag-offer ako sa mga magulang ko na ako na nag magpapagawa ng bahay na iyon.We can say that within a year ay naging malaki na ang pagbabago ng buhay ng buong pamilya.Up and down na ang bahay ,sementado at maganda.May tindahan na si mama at nandito na lang din siya sa loob ng bahay nag-i-stay dahil hindi naman na niya kailangan na lumabas pa para maghanapbuhay.Si papa ay may pinapaupahan

tanong n'ya dito habang magkasalubong ang dalawang kilay. "Realization of how happy we are to have a family like this. I'm so happy and contented with our life right now. Although may kaonting gulo pari since you're still a mafia but it's more okay now than before. We're so happy, Anthony. We're so happy, daddy." napangiti si Anthony sa asawa n'ya.

Reign: Asukal de papa, pala ah! HAHAHAHAH. Naiiling na nag log out ako. Sinara ko na ang ipad bago sumandal sa upuan. Naka uwi na pala s'ya, mahigit isang taon rin s'yang nasa Japan. Siguro ay pinag bakasyon muna s'ya ng daddy n'ya. Winter's family is know for having a music company. Pero sa kanila, nag t-train sila ng mga kabataan para maging isang singer at dancer.

~~~~ Mattiana's pov Minsan ang buhay malungkot. Minsan naman din Masaya. Minsan yung ibang buhay ng iba mahirap pero kailangan maging matatag ang samahan ninyo. Just like us! Masaya kame kahit may konting tampuhan away pero nagbabati naman. Masaya kme ni Seokjin sa nabuo naming pamilya. " Ate kunin mo nga cheese? Please? " Saad ng anak kong lalake sa ate nya. Pangalan nya ay Louise.

Ang dami kasing nakakalat na laruan mga papel at kung anu-ano pa. Kilala niya ang Mommy at Abuela niya ayaw na ayaw nila pagmakalat ang paligid pero sa nakikita niya ngayon na masaya pang nakikipaglaro ang Mommy, Daddy at Abuela niya sa kambal at tila wala ng pakialam sa paligid. Nangingiting napailing nalang siya. Agad ding hinanap ng mga mata niya si Ziya at napahinto siya ng makita niya ito sa dinning table at inaayos ang mga pagkain.

Instagramming, nanonood ng TV, kumakain, nagfa-fashion show mag-isa, at makikipag-chikahan sa mga kasambahay. Busy kasi si papa sa business namin sa sentro. May puwesto kami sa isang building doon. My father is holding a hardware enterprise. And my mom, on the other hand, is a restaurant manager. Paminsan-minsan lang sila naglalaan ng time for family outing, pero naiintindihan ko naman sila. After all, may oras pa rin naman sila sa akin. My family is not that dramatic. My parents are not the kind of people who only know to shove money then bye-bye.