Family Novels & Stories

"Mainit ang ulo ko ngayon. Kailangan mong humingi ng tawad habang nakaluhod, naiintindihan mo ba?" "Tsk tsk, lumuhod? Sino ka ba sa tingin mo? Kilala mo ba ang Hugo family? Hindi mo pa ba naririnig ang Hugo family? Ang Hugo family ay isang second class na mayamang pamilya, isang makapangyarihang pamilya na mas mataas pa kesa sa Taylor family!"

Akala ko kasi, kahit hindi niya ako mahalin pabalik ay magiging masaya pa rin ako, pero niloloko ko lang pala ang sarili ko. Kinagabihan ay nagyaya ang parents ni Seb na magfamily dinner sa Mansion nila since matagal-tagal na rin daw na hindi sila nagkasama-samang kumain, at dahil boring naman daw kung sila-sila lang kaya naman ay inimbitahan kaming pumunta nina Mommy at Daddy sa family dinner na iyon.

Taimtim niyang dasal bago pumasok sa sariling kuwarto. Hindi naman sila mayaman, pero hindi rin mahirap. They belong to the middle class family. May kaunting kabuhayan ang pamilya nila kaya kahit papaano'y nabubuhay sila ng maayos. Ang Papa nila'y isang company manager, samantalang ang Mommy nila'y isang Indiana na nakilala raw ng Papa niya noong pinadala ito sa India ng kumpanyang pinagtatrabahuan para sa meeting. Isa itong mananahi sa tailoring shop. Ang kapatid niyang lalaki ay nasa Maynila na kagaya ng Papa nila na nagtratrabaho, ang kapatid niyang si Aryana ay maagang nag-asawa. At siya fresh graduate sa college ng nakilala si Albert, kaibigan ng Kuya Jun

All I want is their attention and love, which I've been seeking since we were kids. Sinamahan nila akong kumain dahil hindi pa raw sila kumakain ng dinner pagkatapos ng work nila sa furniture company namin. Dumiretso sila dito sa condo unit para bisitahin ako at bumili na lang ng take out food para dito na kumain. Two weeks maglalagi sa Fukuoka sina Mom at Dad para bantayan sa ospital si Obaasan kaya mas nadagdagan ang trabaho nila sa kompanya na walang assistance at guide nina Mom at Dad.

Magmula noong una kong nakita ang totoo ko pa lang pamilya.Understable na hindi nila ako nakasama sa paglaki kaya naman hindi dila close sa akin.Nang inuwi ako ng mga parents ko sa mismong tahanan nila ,awkward ang lahat ng pakikipag-usap sa kanila.Their house wasn't really that comfortable for me kaya naman nag-offer ako sa mga magulang ko na ako na nag magpapagawa ng bahay na iyon.We can say that within a year ay naging malaki na ang pagbabago ng buhay ng buong pamilya.Up and down na ang bahay ,sementado at maganda.May tindahan na si mama at nandito na lang din siya sa loob ng bahay nag-i-stay dahil hindi naman na niya kailangan na lumabas pa para maghanapbuhay.Si papa ay may pinapaupahan

“Me too, Cel. Finally, we can all breathe, enjoy life… together.” Sa ilalim ng malamlam na liwanag ng bonfire, ramdam nila ang init ng pagmamahalan, pamilya, at pagkakaibigan. Ang team ni Celestine, na parang isa ring pamilya, ay nakangiti, proud sa kanilang boss. Ang Mommy at Daddy ni Adrian, ang Lola ni Celestine, pati ang family ni Celestine, lahat ay buo at masaya.

Rafael Moretti ~•~ Ang Thanksgiving sa sambahayan ng pamilyang Moretti ay palaging dramatiko. Taon-taon, ang aming pamilya ay nagtitipon sa aming bahay. Ang talahanayan ay nakahanda para sa tatlumpu't anim na tao na may dalawampung kawani na kumikilos na parang hindi sila nakikita, lumilitaw lamang sa tuwing gusto nilang refulan ang isang baso o maglagay ng mas maraming pagkain o maglinis ng mga plato nang hindi man lang naghihintay na may magtanong sa kanila.

Instagramming, nanonood ng TV, kumakain, nagfa-fashion show mag-isa, at makikipag-chikahan sa mga kasambahay. Busy kasi si papa sa business namin sa sentro. May puwesto kami sa isang building doon. My father is holding a hardware enterprise. And my mom, on the other hand, is a restaurant manager. Paminsan-minsan lang sila naglalaan ng time for family outing, pero naiintindihan ko naman sila. After all, may oras pa rin naman sila sa akin. My family is not that dramatic. My parents are not the kind of people who only know to shove money then bye-bye.

] tinutukoy nito ang pamilya ni Papa. Ganun talaga ang family ni Papa na taon-taon na lamang nag ce-celebrate ng mga reunion o iba pang mga gatherings like birthday, anniversary, summer outing, Christmas at kong ano-ano pa kaya't napa natili na lang talaga ang magandang bond at closeness sa isa't-isa. "Kayo na lang ang pumunta doon ni Pa at tyaka marami pa akong gagawin na mga paper works na dapat kong tapusin sa school," pag dadahilan ko na lamang dahil ayaw ko naman na sumama.

sabat ko pa. " Kaya nga we need more people to help us. Yung iba kase ay nasa bakasyon at mamaya pa ang mga uwi " dagdag pa nito. " Yeah, kuya said that. It's ok, minsan lang nila makasama ang pamilya nila and also malalayo rin ang kani-kanilang bahay at probinsya " ani ko. Napatango naman ito tanda ng pagsang ayon sa sinabi ko.