Sobrang tumutuklaw sa akin ang eksenang pinag-uusapan kapag napapanood ko ang pagtama ni Luffy sa ’Sabaody’ — yung sandaling sinuntok niya ang isang Celestial Dragon. Hindi lang iyon marahas sa aksyon; ramdam mo ang impulsive na puso niya: hindi niya pinapahalagahan ang mga patakaran, basta nakikita niya ang hindi makatarungan, kumikilos agad. Nakakabilib kasi kahit simple ang galaw—isang suntok lang—iba agad ang momentum ng kwento at ng karakter.
Bilang manonood na palaging nagbubusisi sa emosyon ng bida, tumatak sa akin ang kabuluhan ng eksena: ipinapakita nito na ang mapusok ay hindi palaging negatibo. Ginamit ni Luffy ang kanyang impulsivity para protektahan ang mahina, at dun umusbong ang respeto at takot sa paligid. Minsan naiisip ko, sana marami pang palabas ang magpakita ng ganitong layered na impulsiveness — hindi puro destruksyon, kundi may puso. Napapangiti ako kapag nare-rewind ko ’yung eksena dahil napakalakas ng statement nito.