Novel & Cerita Fantasy World Tagaytay

Hera Nandito kami ni Dylan sa isang lugar sa Tagaytay kung saan kitang-kita mo ang siyudad. Nag-aagaw na ang dilim kaya naman napakaganda na ng kulay ng langit. It looks like a grayish canvass splattered with orange hues, and it is so soothing in the eyes. “Amore ang ganda naman dito!” namamanghang sabi ko habang nakatingala ako sa langit

“C’mon, just don’t think about it. We’re here to enjoy, okay?” His lips parted. He glanced at me once more before slowly nodding, finally submitting into it. He kissed my hand, which melted my heart before he focused on driving. Nang makarating kami sa Tagaytay, halos malaglag ang panga ko sa ganda ng bahay niya roon. It was overlooking the beauty of Taal, and I could smell the fresh air from here! “Oh my God, this is paradise!” I exclaimed nang bumaba ako kaagad ng sasakyan habang nagbababa pa rin si Chester ng mga gamit.

butil ng pawis ang namuo sa kanyang noo, nanlamig ang kanyang mga kamay, tahimik na nagmakaawa sa kanyang bituin na paboran siya dahil ito na lamang ang kanyang pag-asa. "Faye Smith?" Tawag ng isang magandang babaeng nasa katanghaliang-gulang na nakatingin sa paligid, ngunit nagbigay ng magandang ngiti nang makita si Faye na naglalakad palapit sa kanya. "Oo' ."Pumasok ka para sa iyong pakikipanayam" Dahan-dahan siyang pumasok sa kwarto, napalunok si Faye nang may anim na pares ng mata ang dumapo sa kanya habang binubuksan niya ang pinto.

[Ang Pagguho ng mga Alyansa] Ang hangin sa Tagaytay ay tila tumigil sa pag-ihip, binihag ng tensyong namamayani sa pagitan ng tatlong taong nakatayo sa gilid ng bangin. Ang apoy mula sa sumabog na mansion ay nagbibigay ng isang kahel na anino sa mukha ni Liam Miller. Sa kanyang tabi, ang bata ay nananatiling tahimik, ang mga mata nito ay kasing-lamig ng marmol, walang anumang emosyon na makikita sa isang normal na pitong taong gulang.

Ang kaharian na iyon ay tinatawag na Dreamland o mundo ng mga Panaginip. Sa ngayon, kailangan niyang iligtas si Jade mula sa kamay ni Prinsepe Zenon. Tiyak niyang sa oras na ito, wala nang maalala si Jade tungkol sa kanyang sarili at sa mundong ng mga tao. Ang sinumang mortal na makapasok sa mundo ng mga panaginip ay hindi na nakakaalala, maliban na lamang kung may kapangyarihan na kagaya niya ang makapag-aalis ng sumpa.

Matapos ang ilang pagteleport, nakarating si James at Yevpraksiya sa lungsod na malapit sa World Pavillion. Ang lungsod na ito ay tinatawag na World City. Isa itong matao na lungsod kung saan itinaguyod ang World Pavillion. Kahit ang pinakamahinang nilalang dito ay nasa Divine Rank, si James na isang Sage Rank cultivator ay pumukaw ng atensyon ng marami sa kalye. Naguluhan sila kung paano nakapasok ang isang Sage Rank cultivator. Isa lang ang posibilidad—maaaring disipulo si James ng isang makapangyarihang sect.

Ang city ay kilala bilang Phantom City, at ito ay isang city na ginawa para sa mga multo at espiritu. Mula sa kinatatayuan nila, nakita nina Gerald at Ray na lahat ng bagay sa city ay mukhang ancient... Nakita rin ng dalawa ang ilang multo na nagbebenta na nagkalat sa tila isang palengke sa lungsod. Alam na nila ngayon na ganito ang itsura ng spirit world, kaya nagpasya ang dalawa na magmadali at maglakad patungo sa entrance ng city..

"Saan naman kami pupunta?" "May bahay si Belle sa Tagaytay. Nasa loob iyon ng subdivision, at walang basta-basta makakapasok doon kung hindi homeowner. Walang nakakaalam sa bahay na ‘yon. Doon muna kayo," suwestyon niya.

Pinagbuksan niya ako ng pinto, at inalalayan akong bumaba. “We have to walk to the deepest part of the forest first.” he informed me, and I rolled my eyes at him. “Ano ‘to, dinala mo ako dito para mag-exercise?” “It’s just a five-minute walk. You’re not going to sweat even a drop, my princess.” sabi niya nang nakangisi. Siyempre, malamig din kaya dito sa Tagaytay. O Tagaytay pa ba ‘to? Feeling ko, Batangas na.

Maliban sa mga taong nag-eenjoy sa tanawin ng Tagaytay, marami ring souvenir shops sa paligid tulad ng mga keychain, wooden bag, shirts, at marami pang iba. “Ang ganda, grabe…” namamanghang usal ni Sloane. Nakatitig lamang si Saint sa kaniyang asawa at sumang-ayon sa kaniyang isip. ‘Maganda nga. Napakaganda.’ Napapailing na lang ang lalaki sa kaniyang naiisip. “Do you want me to take a photo of you?” alok ni Saint. “Huh?” baling ni Sloane. “Huwag na… ang daming tao, nakakahiya…”