Short Story Tagalog Novels & Stories

Hindi pa ako nakakamove on kanina and now it's building up again! Tumindig ang balahibo ko sa aking batok at napapikit ng mariin habang kagat-kagat ang pang ibabang labi. Hindi gaya kanina na nakasuot siya ng kanyang pantalon ng maramdaman ko ang kanya, ngayon ay balat sa balat. Namilog ang mga mata ko. His manliness is kissing the tip of my folds!

"Say it, please..." "Mahal kita..." "Say you would never leave me..." "I won't... I won't leave you... Never." Suminghap ito na parang nakahinga ito ng maluwag dahil sa sinagot niya. Nalaoikit nitong idinikit ang noo sa noo niya. "You promised?" mabining anas nito na bahagyang tinutukso-tukso ang labi niya. "I... I promise..."

i asked Tumango tango siya at saka ako muling niyakap ng mahigpit,she even kiss my temple that cause me to shiver, my heart beats quickened and the butterflies in my stomach suddenly flies altogether in my insides.,hindi kaagad ako nakapagreact dahil sa biglaan niyang pagkulong sa akin sa kanyang mga bisig once again.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Bakit ngayon ay nasasaktan ako na marinig ito sa iba? “Ay hindi naman ako ang may sabi nun. Narinig ko lang. Ganun lang talaga dito sa probinsya. Maraming tsismosa. Hindi ako kasali dun” ani Aneng. Mukhang natakot yata kaya dali dali itong umalis. Napansin yata nito na hindi ko nagustuhan ang sinabi niya. Napatawa si mommy Agatha sa ikinilos ng kasambahay.

Isang malaking kasinungalingan, mali man ngunit kailangan kong gawin iyon. Nasa dugo ang pagiging isang manggagaway at hinding hindi ito basta dumarating sa isang tao. Isa itong sumpa, isang sumpa ng mga bituin, at ang tanging nagkakaroon lamang nito ay ang nag-iisang tribo sa isang isla kung saan pinaniniwalaang lumitaw pagkatapos ng isang malakas na lindol. Ang islang ipinangalan ng mga Kastila na "Isla del Fuego" o Umaapoy na Isla sa kadahilanang pagkarating nila roon ay napapalibutan ng apoy ang buong isla ngunit hindi lamang ito isang karaniwang pagpapaapoy lamang kundi ang mga nakita ng mga Kastila noon ay isang pamamaraang ritwal ng mga manggagaway.

Hindi naging madali ang umpisa ng kwento namin ni Ice, at sana ngayon na masaya na kami ay magtuloy tuloy na. Maraming salamat sa lahat ng walang sawang sumuporta at nagbasa sa aming storya, muli ako si Talliah Jae nagpaalam na hanggang dito nalang ang kwento namin ng isang lalaking hindi ko kilala sa una at ngayon ay kasama ko ng bubuo ng isang masayang pamilya. Paalam at salamat! __________________WAKAS___________________

Tinitignan nila kung mayroon bang kakaibang mangyayari, ngunit ang inaakala nilang bagyo, ay magiging dahilan pala ng pagkawasak ng kanilang bayan. Mula sa maitim na ulap, isang mala-demonyong nilalang ang biglang bumaba sa gitna ng bayan. May dala-dala itong isang malaking latigo. Umaapoy ito at sa kada wasiwas ng kanyang latigo, lumilikha ito ng malakas na pwersa na kayang sumira ng kabahayan. Matatanaw sa bintana ng bahay nila Cleos ang kanyang ama na tumatakbo pauwi. Nang makarating sa tapat ng kanilang bahay, isinigaw agad nito ang pangalan ng ina ni Cleos.

Sabi na lamang ni Kuya Andrew bago umalis sa pwesto niya na malapit sa'kin. "Halika na mahal na prinsesa, tayo'y kakain na ng tanghalian." Pangangasar sa'kin ni Kuya Andrei kaya nginusuan ko siya. Nag-stop over pala kami para kumain ng tanghalian. Hindi ko na rin alam kung anong lugar na ba ito. Ang iba kong pinsan ay bumaba na pala at si Kuya Andrei naman ay hinihintay ako.

Ngayon ko lang naramdaman na ibang-iba talaga ang Maynila sa Tarlac. “Good morning po, Ate.” bati ng isang batang naglalako ng sampaguita. Napangiti ako at binigyan siya ng limang piso. “Ingat ka palagi,” sabi ko bago ako sumakay sa jeep.