Filipino Horror Novels & Stories

LEX ARTHUR One year before. "Dusk Fright features monstrosities of Filipino folklore, one of these is the Tiyanak, a class of limbo-bound, human-consuming, hell babies. And of course, the aswang, the flesh-eating creatures,” pagpapaliwanag ko. Buong pagmamalaki akong nakaharap sa ilang mga bisita namin dito sa conference hall. They were all sitting on the cushioned chair while I lounged on my carriage — I mean, my wheelchair.

mapang-inis n'yang saad. Ayoko ng gulo kaya hinayaan ko na lang s'ya. Kinuha ko ang phone ko na biglang nag vibrate at inaasahan ko na si Kaycee ang nag-text, pero isang document file ang natanggap ko. Agad kong binuksan at napatayo na lang ako sa litratong nakita ko. Humigpit ang hawak ko sa phone ko na isang lalaking nakahiga sa sahig na puno nv dugo ang katawan at si...

Halos matanggalan na ako ng balat sa paghagod ng bimpo kung saang parte ang dinumihan niya, napuno rin ako ng hickeys dahil sa pagkagat niya. "Napakawalang hiya mo! Isa ka talagang demonyo! Pinapangako ko, kahit anong mangyari hindi kita mapapatawad! Hindi kita tatanggapin kung darating man ang panahon na nagsisisi ka na sa mga ginawa mo!" PHILIP'S POV Kinagabihan

Kung hindi siya nagkakamali ay magkasing tangkad at laki ng katawan ito at si Phill; this guy was also mestizo, pero hindi katulad ng kay Phillian na halatang purong Caucasian. Isa lang ang sigurado siya... Tulad ni Phil ay tila rin ito may dugong banyaga... o purong banyaga? And he also called Felicia Zodiac 'Ma'! Kapatid ni Phillian? Pero bakit hindi sila magkamukha? "Can we come in?" ani Felicia, ang ngiti sa mga labi'y hindi mapuknat-puknat, at ang mga mata'y tila mga diyamanteng nagniningning.

Ang mga zombies ay nag-eexist. Ginagawa ng mga tauhan ng gobyerno pati na rin ng pulisya at mga militar ang lahat upang mailigtas ang mga Pilipino. Ganun din sa ibang bansa. Halos lahat ng tao ay natatakot sa posibleng mangyari at higit sa lahat, Hindi sila sigurado kung makakaligtas pa ba kami sa panganib na dulot ng mga zombies na ito. "Walang hihiwalay anak. Walang maiiwan" matigas na saad ni Papa dahil halos hindi na din mapakali si Mama sa pag-aasikaso ng mga gamit namin.

Maximus Ferrero had claimed me as his, leaving his mark in many ways Masakit ang bawat pulgada ng katawan ko at halos tila ako zombie na tinakasan ng kaluluwa sa kasalukuyan, nakadapa habang nakayakap sa isang makapal na unan para sa kaunting ginhawa. Damn it! So, this was the punishment he mentioned last night.

"Drag that woman out my sight and beat her to death!" "Trying to hurt my wife in front of me? Don't you want your life anymore, Mr. Miller?" matigas ang boses na wika ni Phil kay Delfin. Bigla namang napaatras ang huli sa takot kay Phil. Ang lakas ng loob nitong mag-utos ng tao na bugbugin ako sa harapan ni Phil gayong duwag naman pala siya. Titig palang ni Phil ay napapaatras na siya.

Isang tipid na ngiti ang kaagad na sumilay sa mga labi nito. "Yeah, I heard a thing about it, General Gallego. Why?" interesadong tanong ni Cougar sa kaharap. Well, para sa kagaya niyang halos isang dekada nang umiikot ang buhay sa pagiginng secret agent, hindi na bago sa kanyang pandinig ang pangalan ng organisasyong binanggit ni former Deputy Director Galllego. Octagon was an untouchable mafia organization here in the Philippines. Marami na ang sumubok na buwagin ito pero walang kahit isang nagtagumpay. Drugs, smuggling, white slavery, robbery—name it and they have it. Hawak nito ang halos seventy-five percent ng black market sa buong Pilipinas.

Philippines 1930 BUMABABA SILA ASULA at Wave sa ibabaw ng rooftop ng resort. Hindi niya alam kung bakit siya dinala rito ng misteryosong lalaki pero wala na siyang pakialam. Gusto niya ngayong makapag-isip nang maayos. At mukhang alam iyon ng lalaki dahil dinala siya rito.

nagpatuloy nga ang pagbiyahe namin hanggang may madaanan kaming maliit na tindahan sa daan. Sandali akong bumama at agad din namang bumalik sa sasakyan, walang isip isip ay nilagok ko ang laman ng boteng iyon, halos mapangalahati ko nga ang laman noon dahil na din sa labis na uhaw. Bigla ang pagkabog ng dibdib ko ng makaramdam ko ng pagkahilo matapos ang ilang minuto. "Shoot mukhang makikidnap ako ng mga Abu Sayyaf." iyong ang nasa isip ko ng mga oras na iyon without really thinking na nasa Luzon nga pala ako at wala sa Mindanao.