Filipino Horror Novelas e Histórias

The moon shines fully, illuminating the darkness outside and providing a glint of light to Svetlana’s eyes as she stared up at it while she sat on a bench with Ahrio next to her. “There’s a legend in Southeast Asian countries that whenever it’s the full moon, ghosts, monsters and other scary supernatural beings appear and roam the world of the living. Do you know that?” Ikniwento ni Svetlana ang isa sa mga nakakatakot na kwentong narinig niya mula sa kanyang pagkabata.

Napilitan siyang pasukin na lang ang mga ito, mabuti na nga lang at hindi naman masyadong nakasara ang pinto ’pagkat hapon pa lang naman. Nang makapasok, pumanaog na siya sa may hagdan at pinuntahan ang tinig na naririnig. Pagkarating sa pangalawang silid; malapit sa hagdan, namataan niya agad ang kaguluhan. Nakita niya sa gitna ang batang nakaluhod habang humahagulgol. Base sa tantiya niya ito ang nakatatandang Sanchez sa magkakapatid. Agad din niyang napansin ang nagkalat na mga kagamitan, maging ang damit na nababahiran ng masaganang likido mula sa batang si Cora na wala ng buhay. Kalong ito ng pangalawa sa magkakapatid. Puno na rin ng dugo ang damit nito.

Hinawakan niya ang aking magkabilang pisngi. "Months later, we will come back to Philippines. At alam ko na ibang-iba ng Dianna Gomez ang makikita nila, dahil tiyak na mas matatag na ang puso mo." Tumango ako at saka dinampian niya ako ng halik sa aking noo. But then everything seems to be turn out differently...

CASSY "Ohhhh! Shit! Malapit na ako! Ohhhh!" imporma niya sa akin na malapit na siya na may kasamang ungol. Patuloy pa rin siya sa paggalaw sa loob ko. Basang-basa na ako. Naliligo na nga kaming dalawa sa pinaghalong pawis namin. Yakap-yakap ko pa rin nga siya.

Sumimsim siya ulit ng alak sa baso pagkatapos ay hinawakan ng malayang kamay ni Marco ang kamay ng dalaga. "Pakasalan mo ako, Poleen. Be my wife and live with me in the Philippines." He stated while looking to the skies. Pinisil niya ang kamay nito, hiling sa isip na sana'y pumayag ang dalaga sa kanyang gusto.

The combination of white, beige, and gold gives her the feeling that she’s part of a fairytale movie. Agad siyang umupo sa napakalambot na kama at inihulog ang kalahati ng kaniyang sarili. “This is my last day here in the Philippines.” She bit her lower lip and closed her eyes. Pinipigilan na tumulo ang luha na gustong kumuwala. Mariin siyang pumikit at umiling. Tulala sa kawalan habang inaalala ang araw na kasama niya si Clinton.

Binulong ko nalang ang huli kong sinabi ngunit nagulat ako nang tumawa ito. What the fuck? Don't tell me... "Huwag po. I'm so takot naman," My eyes widened. No fucking way. Tumawa ang lalaki nang makita ang gulat kong ekspresyon. "Oh, don't be surprised. I'm a pure Filipino, babe. Hindi halata, no? Oh, yes! It's because I'm handsome. Overloading handsomeness." Nag-pogi sign pa ito na mas lalo kong ikinangiwi.

Bago sya tuluyang pumasok ay muli nya akong tiningnan at nginitian. Naka tingin lang ako sakanya hanggang sa pumasok na sya sa loob ng chopper, pag sarado non at ang unti unti nitong pag angat sa ere hanggang sa tuluyan na nga itong lumipad at mawala sa paningin namin. DALAWANG LINGGO na ang nakakalipas simula ng umalis ng Pilipinas si night. Sa loob ng isang linggo ay hindi sya pumapalyang tawag sa akin at kamustahin ako.

bulong pa nito nang marinig ang hindi sinasadyang ungol ng pagtutol na kumawala sa mga labi niya. Mabilis na nag-init ang mukha ni Lana sa sinabing iyon ni Andrew. Sa totoo lang, hindi siya makapaniwala sa sobrang bilis ng mga pangyayari. Parang kahapon lang iyon napanaginipan niya si Andrew na hinahalikan siya. At ngayon, nangyari na nga. Dito sa mala-paraisong isla ng Palawan. At ang halik nito. Katulad ng kung papaanong paraan siya hinalikan ng lalaki sa panaginip niya. Pati narin ang klase ng pakiramdam na ibinigay nito sa kanya.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.