Gab Smolders Novels & Stories

Natawa siya dahil doon at kaagad na iniba ang usapan. Sa bawat araw na dumadaan ay mas lalo akong nahihirapan. I am waking up everyday to puke. I can't eat garlic. I don't want the smell of it. Ayaw ko ng amoy ng perfume, shampoo at kahit ng shower gel ko. It's making me frustrated.

Hindi ito ang palaging kasama ng Heneral sa tuwing pumupunta roon. Gen. Tamayo is a regular customer at the club. Naging regular mula ng magtrabaho siya doon and she was his favorite server since then. Nasa late forties na ito at sa pagkakaalam niya isang na itong byudo at may tatlong anak. Hindi naman nito ikinakaila ang pagkakagusto sa kanya. He is vocal about his feelings pero pinakatanggi-tanggi na niya iyon una pa lang.

THIRD PERSON’S POV PSSSSSSSS! Isang dambuhalang Smoke Grenade ang sumabog sa gitna ng Sector 7 bodega. Sa loob lang ng dalawang segundo, isang napakakapal, mabigat, at nakakabulag na puting usok ang mabilis na bumalot sa buong paligid. Ang malabo at madilaw na ilaw mula sa mataas na kisame ay tuluyang nilamon ng dilim.

“Ano’ng masama kung nandito siya sa Bogota? Malay mo naman at nagbabakasyon lang din.” Hindi na umimik si Galya at tuluyan nang sinindihan ang sigarilyo. She doesn’t always smoke, only when she is happy, stressed or upset. Pero ngayon relax lang siya. Sa katunayan ay masaya siya dahil naisagawa niya nang maayos ang misyon niya. It's just that…

Isang dipa lang ang pagitan nila kaya mas napagmasdan niya ang mga bilugang mata nito at matangos na ilong. “Yes, father ko yun. He’s checking on me,”sagot ni Seiri saka hinawi ang usok ng sigarilyo. “Ooops, I’m sorry. You don’t smoke?”pinitpit ni Gabby ang sigarilyo at tinapon sa basurahan. Ngumiti lang si Seiri saka umiling.

Naging seryoso at madilim ang mukha ni Gilbert habang pinapanood siyang mabilis na pumasok sa elebasyon; tila may mabigat at masamang damdaming bumara sa kanyang dibdib. Nagsindi siya ng sigarilyo; nang umepekto ang nikotina, pansamantalang kumalma at huminto ang magulong pag‑iisip ni Gilbert. Nang maglaho ang usok, napansin niyang puno na ng abo ang kanyang sapatos. Halos maubos na rin ang hawak niyang sigarilyo medyo mainit na ang pakiramdam sa kanyang mga daliri. Pinatay niya ito nang maigi at naglakad patungo sa elebasyon.

bulong ko habang gumapang. “I expected better,” narinig kong sabi ni Steelbite. Hindi siya sumisigaw. Normal lang ang boses niya na parang sinasabi lang niyang easy lang akong kalaban, pero ‘yung ang akala niya. Gumamit ako ng smoke bomb, hindi lethal, para lang mawala ako sa paningin. Nang kumalat ang usok, sabay takbo ako sa kabilang aisle. Isang ink bullet ulit ang sumablay. Isa, dalawa at umabot pa ng tatlo.

Nag-isip siya sandali bago nagtanong, "Hindi ka ba babalik ngayong gabi?" Saktong sasagot pa lang ay isinaksak ni Smore ang isang piraso ng tsokolate sa kanyang bibig, dahilan para mapangiwi siya sa sobrang tamis. Gayunpaman, hindi niya iniluwa ang tsokolate. “...Hindi na ako babalik... Sasabay ka sa akin sa Tremont Estate. Smore, itigil mo na ang pagpapakain sa akin; ito ay masyadong matamis. Hiniling ko sa iyo na huwag kumain ng marami, ngunit kumakain ka pa rin."

malamig nitong sambit. Biglang namutla ang police officer. “Stop him!” sigaw nito. Ngunit bago pa sila makahabol ay may isa na namang granadang inihagis ang assassin. Smoke bomb. PSSSHHHH! Agad napuno ng makapal na usok ang buong paligid. “Damn it!” sigaw ko habang mabilis na tumakbo pasulong. Pero paglabas ko sa usok ay wala na siya. Tanging basag na bintana lang ang naiwan at tumakas na ito.

tanong ni Gab at naupo sa kabilang sofa kaharap ng kinauupuan nya. "Ah.." hindi nya alam kung ano ang isasagot kay Gab. Paano ba nya sasabihin na binili sya ni Gavin. Pwede ba nyang sabihin yon? syempre hindi no. Ininom muna nya ang alak bago nya sasagutin si Gab. Agad na gumuhit sa lalamunan nya ang mapait na alak. Napangiwi sya at pilit na linunok ang alak na agad din tila uminit sa loob ng tiyan nya. Nais tuloy nyang pagsisihan ang pag-inom.