Smooth Talker Novels & Stories

Tahimik lang akong nakikinig sa dalawa habang dahan-dahang s******p ang smoothie. "Mia, okay ka lang ba?" baling na naman ni Dorry sa akin. "Pasensya na ha, talagang na miss namin ang isa't-isa. 'Tsaka p'wede ka namang magsalita, puro sip sip ka lang d'yan sa smoothie mo!"

Wala kasi ito sa pinag usapan namin Napansin niya siguro na tuliro ako Dahan dahan niya inangat ang aking veil Unti unti niyang inilapit ang mukha sa akin kaya napapikit ako ng mariin Pero bago ko pa maramdaman ang labi niya "Relax Samantha, i'm not going to kiss, Hindi ko yun masisikmura" Bulong niya sa akin na ikinadilat ng mata ko He place his two thumbnail at my lips at yun ang hinalikan niya Sa madaling sabi, hindi kami naghalikan

Lahat ay hindi nag-lakas loob na huminga nang malalim, at lahat sila ay lumuhod. Inangat ni Garrick ang kanyang ulo at sumilip. Nang makita niya ang isang taong familiar, tumawa siya at sinabi, “Mr. Smith, ako ito, Garrick Berko. Naaalala mo ba na nagsabay tayo sa hapunan? Ngayon lang ako kumanta at uminom. Hindi ito isang seryosong bagay, tama ba? Bakit mo dinala ang napakaraming police?"

seryosong sagot ni Brook dito. She was impressed by how Brook talk about business and making a deal to a client. Masasabi n'yang he is a good talker kapag negosyo ang pag-uusapan. Magaling ito magpaikot-ikot ng topic but at the end of the conversation ito pa rin ang panalo dahil nalaro nito ng mabuti ang usapan. "A real businessman indeed," sa isip n'ya. Patuloy pa rin ang pag-uusap ang dalawa ng mabaling sa kan'ya ang tingin ni Mr. Smith. Nginitian s'ya nito at kinindatan.

Ang bawat paghinga ni Lorenzo ay parang pagsalang sa lason, ngunit ni isang saglit ay hindi siya nagpakita ng panghihina. “Yeah, Mr. Smith, it’s really nice to finally meet you,” sagot ni Lorenzo, malamig rin ang tinig. Tumikhim siya, pinipigil ang inis sa matinding baho sa paligid. “I was the most wanted druglord, but you—” tumigil siya sandali at tinitigan ang kalaban, “—you are the most influential drug lord..." Isang malalim na tawa ang kumawala kay Mr. Smith. Hindi iyon ordinaryong tawa, kundi mababa, nakakatindig-balahibo, parang may halong panlilibak at pananakot.

This is also outside of business, it's more of helping those who are in need. Dumating na 'yong in-order niyang dessert, kinain pa namin 'yon habang casual nang nag-uusap, naramdaman ko tuloy ang kakaibang saya na naging dulot nito. He was just a smooth talker, siya at siya pa rin, ang Louis na nakilala ko. Makulit pa rin siya at mapaglaro, umaakto kami ngayon na parang walang nangyari sa amin no'ng nakaraan namin.

he said. "Me either... I mean, it's just awkward that every move that I will do is calculated by him," I murmured. "Then, why did you still smiled at him?" ngunot-noo na tanong niya. Nagkita rin tuloy ang aking mga kilay ko dahil sa kaniyang tanong. "Of course, he is a visitor. A exorcist and also... he's handsome," wika ko pero binulong ko na lang ang huling salita na sinabi ko.