Novel & Cerita Gab Smolders

S noong 4th year college siya. Thao stood up and raise his fist for a fist bump which Gab casually ignored. He's not fond of those kind of greetings. Nilingon din si Gab ng isang lalaki na blonde ang buhok na nakaupo sa counter. Namumungay na ang kulay green na mga mata nito, halatang nakainom na. "Hey, Smith! 'Sup?" Ngumiti lang si Smith at nagthumbs up kay Gabriel. Lasing na nga ata.

Bawal din ang magdala ng phone kaya tiyak mahihirapan kami. Miski pansindi ng apoy ay bawal kaming magdala. Kailangan talaga naming gumawa ng apoy gamit ang kahoy. Iyong gaya ng napapanood ko. “I’ve never tried that before but I can,” ani Gab. “I’ve never been on a camp before but I’m confident we’ll survive this.”

Ang planong smoke screen ay tanging solusyon. Bumaba si Giovanni ng mabilis sa sahig at itinapon ang smoke grenade sa isang sulok ng pinto. Agad itong bumangga sa lupa at naglabas ng makapal na usok. PSSHHH! Ang usok ay mabilis na bumalot sa buong pasilyo, sinakop ang buong paligid, na para bang nagiging isang pader na hindi makita ng mga mata. Samantalang tumatakbo, tinulungan ni Mariella si Giovanni na makalapit sa pinto. Ang mga camera ay hindi makakakita sa kanila, at ang mga hakbang nila ay hindi maririnig sa gitna ng ingay ng pagsabog ng granada.

senswal niyang bulong bago tumalikod. Pagsapit ng gabi ay agad niya iyong kinuwento kay Blaze. Tili ito nang tili mula sa kabilang linya. "My gosh, Sis! Patulan mo na para hindi na rin malamig ang gabi mo. Isipin mo na lang, bukod sa yaman at pera, pakunswelo de b*bo mo na lang sa sarili. May benefit din sa'yo iyan. Maggamitan na lang kayo. Kung ako 'yan, kanina pa lang ay singguban ko na siguro si Alcantara." Humagikhik ito.

Natawa siya dahil doon at kaagad na iniba ang usapan. Sa bawat araw na dumadaan ay mas lalo akong nahihirapan. I am waking up everyday to puke. I can't eat garlic. I don't want the smell of it. Ayaw ko ng amoy ng perfume, shampoo at kahit ng shower gel ko. It's making me frustrated.

Hindi ito ang palaging kasama ng Heneral sa tuwing pumupunta roon. Gen. Tamayo is a regular customer at the club. Naging regular mula ng magtrabaho siya doon and she was his favorite server since then. Nasa late forties na ito at sa pagkakaalam niya isang na itong byudo at may tatlong anak. Hindi naman nito ikinakaila ang pagkakagusto sa kanya. He is vocal about his feelings pero pinakatanggi-tanggi na niya iyon una pa lang.

“Ano’ng masama kung nandito siya sa Bogota? Malay mo naman at nagbabakasyon lang din.” Hindi na umimik si Galya at tuluyan nang sinindihan ang sigarilyo. She doesn’t always smoke, only when she is happy, stressed or upset. Pero ngayon relax lang siya. Sa katunayan ay masaya siya dahil naisagawa niya nang maayos ang misyon niya. It's just that…

Isang dipa lang ang pagitan nila kaya mas napagmasdan niya ang mga bilugang mata nito at matangos na ilong. “Yes, father ko yun. He’s checking on me,”sagot ni Seiri saka hinawi ang usok ng sigarilyo. “Ooops, I’m sorry. You don’t smoke?”pinitpit ni Gabby ang sigarilyo at tinapon sa basurahan. Ngumiti lang si Seiri saka umiling.

Bumaba ako ng sasakyan at agad na pumasok sa hotel. Pagdating ko sa elevator, pinindot ko ang floor namin at napasandal sa gilid nito. Huminga ako nang malalim. I need to calm down. Hindi ako puwedeng mag-panic. Hindi habang kasama ko si Via. Pagbukas ng elevator, agad akong naglakad papunta sa room. Pagbukas ko ng p***o, narinig ko agad ang cartoons na nagmumula sa television.

Muli siyang lumabas ng kotse. "May hinahanap ka?" bungad sa kanya ni Gabrielle habang nakahalukipkip. Inismiran niya ito at pinaningkitan ng mga mata. She cross her arms. "Nasaan ang cellphone at sigarilyo ko?" "Smoking is prohibited. I hate seeing you smoking. Speaking of your cellphone, I kept it." "And how do you think I supposed to run my business? Email? Okay ka lang? Ayaw mo nga akong pagamitin ng cellphone ko!" Her eyes squint again in anger.