Gab Smolders Novels & Stories

My thumb hovered over the booking app sa phone ko, habang ang signal bars ay kumukurap-kurap na parang mamatay na mitsa. I just couldn’t stay. Sa tuwing tinitingnan ko si Damien, pakiramdam ko ay isa akong glass vase na nakalagay sa dulo ng mesa. Isang maling ihip lang ng hangin, isang aksidenteng sagi, at mababasag ako. Then, I heard the flick of a lighter. Ang masangsang na amoy ng sigarilyo ay humalo sa malamig na hangin ng gabi. I crinkled my nose, ang inis ko ay nagsilbing depensa. "Argh! I hate smokers," bulong ko sa sarili.

“Makakarating. At alam mo bang sinabi niyang hndi na siya pupusta sa underground fighting? Pinagalitan kasi siya ng nag-iisang anak niya kaya ayun, mapo-focus na lang sa pagiging Gobernador at balak pang magtayo ng mga Animal Shelter!” “Talaga? Mabuti naman!” masayang sabi niya. Mabuti naman at kahit marami siyang alalahanin ay may mga magagandang balita siyang natatanggap. “Stelle, baby. Kanina pa kita hinahanap,” lapit ng isang lalaki kay Stelle at niyakap ito. Bahagyang natigilan ngunit napangiti si Amber. “Gab?” si Gab ay isang camera man na nagtatrabaho sa istasyong pinagtatrabahuhan din nila ni Stelle.

utos ng Hari. “Naiintindihan.” Tumango si Gloom. Samantala, magalang na nakayuko si Ginoong Gabriel sa isang sala na may coal fire.

Ito ang kaluluwa ng isang normal na tao, at ang lahat ay medyo magkakaiba base sa kanilang mga kondisyon. Sa sandaling yun, ang presensya ni Wilbur ay lumapit sa spirit flame ni Sammy. Ang flame ay kasing laki lang ng isang palad, kumikilos ito ng konti. Kung susuriin ng malapit, may manipis na gray fog na umiikot sa paligid ng flame. Ito ang sumpa kay Sammy, at ang trabaho ni Wilbur ay ang kunin ang gray fog at sirain ito.

S noong 4th year college siya. Thao stood up and raise his fist for a fist bump which Gab casually ignored. He's not fond of those kind of greetings. Nilingon din si Gab ng isang lalaki na blonde ang buhok na nakaupo sa counter. Namumungay na ang kulay green na mga mata nito, halatang nakainom na. "Hey, Smith! 'Sup?" Ngumiti lang si Smith at nagthumbs up kay Gabriel. Lasing na nga ata.

senswal niyang bulong bago tumalikod. Pagsapit ng gabi ay agad niya iyong kinuwento kay Blaze. Tili ito nang tili mula sa kabilang linya. "My gosh, Sis! Patulan mo na para hindi na rin malamig ang gabi mo. Isipin mo na lang, bukod sa yaman at pera, pakunswelo de b*bo mo na lang sa sarili. May benefit din sa'yo iyan. Maggamitan na lang kayo. Kung ako 'yan, kanina pa lang ay singguban ko na siguro si Alcantara." Humagikhik ito.

Bawal din ang magdala ng phone kaya tiyak mahihirapan kami. Miski pansindi ng apoy ay bawal kaming magdala. Kailangan talaga naming gumawa ng apoy gamit ang kahoy. Iyong gaya ng napapanood ko. “I’ve never tried that before but I can,” ani Gab. “I’ve never been on a camp before but I’m confident we’ll survive this.”

Sumunod, narinig niya ang nakakaawa nitong mga hiyaw. Napaangat ang kanyang titig mula sa apoy papunta kay Gopher. Pagkatapos, ngumiti siya na para bang maluwag ang kanyang loob. Inilahad niya ang kanyang braso saka niya inihagis ang lighter kay Gopher. Nagkaroon ng malakas na putok at tuluyang nabalutan ng apoy ang buong katawan ni Gopher. Para bang ilang beses na nagkaroon ng pagsabog pagkatapos maihagis ng S.T. Dupont lighter.

Patuloy ang pagputok kaya tumakbo ako sa kabilang sulok and I jumped behind the sofa. I pulled the smoke bomb and disengage the lock. I throw it at their location and I can hear curses and running. I smirked. I can imagine what they are thinking. They thought it is a grenade since the physicality replicates the grenade but this won't explode but it will release a heavy smoke. Hindi rin ito tear gas pero pag hindi ka sanay, you will be having a hard time moving dahil parang heavy fog ang labas ng paligid.

Ang planong smoke screen ay tanging solusyon. Bumaba si Giovanni ng mabilis sa sahig at itinapon ang smoke grenade sa isang sulok ng pinto. Agad itong bumangga sa lupa at naglabas ng makapal na usok. PSSHHH! Ang usok ay mabilis na bumalot sa buong pasilyo, sinakop ang buong paligid, na para bang nagiging isang pader na hindi makita ng mga mata. Samantalang tumatakbo, tinulungan ni Mariella si Giovanni na makalapit sa pinto. Ang mga camera ay hindi makakakita sa kanila, at ang mga hakbang nila ay hindi maririnig sa gitna ng ingay ng pagsabog ng granada.