Novel & Cerita Gamot Sa Almoranas

Ang mga mata nito na kulay tila mga mamahaling pulang bato na kumikinang, kasing pula ng dugo na ngayon ay matalim na nakatitig kay Amoroso. "Isang maligayang pagkikita, mahal na kapatid..." malalim na bati ni Agamemnon at ngumiti ito kay Amoroso. Ngunit ang ngiting iyon ay puno ng sarkasmo. "Sa muli natin pagkikita pagkatapos ng ilang libong taon, ito ba ang iyong isasalubong sa akin, mahal kong kapatid? Hanggang ngayon ba ay hindi niyo pa rin nakakalimutan ang nakaraan? Your hospitality still is a failure in deed."

Minsan ay hindi niya maunawaan si Mateo, minsan ay loko-loko na nakakairitang nilalang ngunit sa isang iglap ay maglalabas ng mga salitang talagang tatarak sa konsiyensiya at damdamin. “Bilang kaparusahan, si Alma ay naging puno ng Narra na umusbong sa gitna ng kaparangan. Dahil sa inggit, ibinigay sa kan'ya lahat ng pansin at sustansiyang makukuha niya bilang isang puno. Walang ibang punong magiging kaagaw o katunggali, tanging siya lang ang nakatayo at malagong yumayabong. Samantala, sina Airam at Alain ay naging ordinaryong mga tao. Nakiramdam at namatay na tulad ng mga tao.”

Humagalpak naman si Alaric ng mapait na tawa, ang tingin niya’y parang isang halimaw na sugatan. “Do you even know what kind of hell you’ve walked into, Amariz?” “Yeah. seguro sa kaibuturan ng impyerno, dahil yung gagong satanas ay nandito” mapang uyam na sabi niya, sinamaan naman siya ng tingin ni Alaric. “Bakit mo sa akin ito ginagawa, bakit mo ako binigyan ng ganong trabaho, bakit!” galit na sigaw ni amariz, dahil ubos na ang pasensya niya simula pa kanina.