Novel & Cerita Hugot Kay Crush

"YUCK! Mukha kang galisin! Do you honestly think na ganyan ang taste ko? Napakalayo mo sa standard ko, kaya huwag kang ambisyosa!" Humalakhak ako nang mahina, ang sarap talaga niyang asarin. "Eh, sa amin sa probinsya, kapag nagagalit lagi ang isang tao sa isa pang tao na opposite sex kahit wala namang mabigat na dahilan, ibig sabihin lang niyon ay may lihim siyang gusto. Kaya malakas ang pakiramdam ko na crush mo ako, ayaw mo lang aminin dahil nahihiya ka."

Mayabang niyang sabi. Napa ngiwi ako at natawa ng tudo dahil do'n sa sinabi niya. "HAHAHA! sira ka ba? isipin mo nga, bakit naman ako magkaka Crush sayo? Kadiri ka." "Natural lang naman na magkaka Crush ka sakin kasi gwapo ako." "Ang yabang! Sa totoo lang 'di kita type 'no!" sabi ko at tinalikuran siya.

Ano ba’ng nangyayari sa kan’ya? “Ang taas naman ng kompyansa mo. Ito’ng nararamdaman ko ano lang ‘to, yung ano, parang crush,” nauutal niyang sabi. Kinagat niya ang ibabang labi sa salitang nabanggit. Anong crush? Gusto niya na lang talaga bumalik sa kwarto at magpanggap na tulog. Narinig niya ang mahinang pagtawa ni Calvin, mas lalo tuloy siyang nakaramdam ng hiya.

Hirit pa nya. "Hindi pwede! Mamaya magka-crush ka pa sa asawa ko eh." Dati kasi noong nag aaral pa kami ay madalas ang crush ko crush din nya. Hindi naman big deal sa amin yun. Basta alam lang namin ang limitasyon para hindi pagmulan ng hindi pagkakaintindihan. Kaya nga imbes na sa bahay dapat kami magkikita ngayon ay pinasya kong dito na lang sa labas. Mahirap na magka-crush pa sya kay Ivy. Crush na nga ni Allan, dadagdag pa sya. "Eh ano naman, crush lang naman." May himig birong sabi nya.

Bumuntong hininga na lang ako dahil hindi yata ako mananalo sakanya. Nagsimula na kaming kumain ng tahimik. Hindi ko maiwasang mapatingin sa kagwapuhan niya habang kumakain. Ang gwapo niya talaga, kaya crush na crush ko siya noon eh. Kinagat ko ang kutsara habang nakatingin sakaniya.

sagot niya kahit deep inside hindi niya maiwasan ang makaramdam ng amusement na may kahalong inis para sa binata. Kung alam mo lang na ikaw ang crush ko? Hay naku hindi ka magsasalita ng ganiyan! Ang kabilang bahagi ng isipan ng dalaga.

Napahagikgik na lamang siya at tila may naalalang nagpapakilig sa kaniya. "O, mukhang masaya ka ngayon, a?! Dulot ba iyan ng kilig? About kay Crush? Share naman d’yan," pambubuska ni Jubelle na halatang excited ng malaman ang ikukwento ng kaibigan.. "Oo, bes! Si crush nga! Ganito kasi iyon…" aniya sabay lahad sa pangyayari. ---

Hinampas ko siya sa kanyang balikat na napakalakas. "Aray!" "Gago ka. Kabado na nga ako dito manunumpa ka pa ng ganyan? Tse! Ma kick out ka sana!." "Ha! Kapag na kick out ako, mamimiss mo ako. Aminin mo man o hindi alam kong crush mo ako." Diri ko siyang tinignan. 'Kapal ng kalyo sa mukha.' "Ikaw? Crush ko? Asa ka. Baka nga kapag na kick out ka, mag pa piyesta pa ako"

Nagsimula na sa pagtugtog sina Karl at ang kaibigan naman nito ang may hawak ng mikropono ngayon para kumanta ng Crush by David Archuleta. "Okay, it looks like I need to fire your ex crush. Is he insulting me? I'm just here next to you!" Inis at umuusok ang ilong na wika nito. Hindi rin nakaligtas sa akin ang pag galaw ng kanyang panga. Ako naman ngayon ang napapangisi ng disoras. Ang cute niya pala talagang mag selos, ano? "Someone is jealous." Ganting biro ko sa kanya. "Selos ka bebe?" Panunukso ko pa habang pinipigilan ang sarili na matawa.

"Hah? Hindi nga! How can I possibly have a hickey when I don’t even have a boyfriend? Baka rashes lang ’yan. Alam mo namang sensitive ang balat ko." Rashes, also known as Drew ‘The Incorrigible’ Veltrano. "I see..." she murmured, though the suspicion in her eyes didn’t fade. If Drew were standing in front of me right now, I swear I’d have the sudden urge to strangle him for leaving a freaking hickey. Paano ko ‘to itatago buong araw kung wala naman akong dalang scarf? Oh no, this is so embarrassing! Sana man lang nagdala ako ng concealer.