Healing Novels & Stories

<<ใครจะไปคิดว่าแมวขาวจรจัด หน้าตามุ่ยที่นางเก็บมาเลี้ยงจากข้างกำแพงจวน ตกกลางคืนคือแมวขี้อ้อน แต่พอกลางวันกลับกลายเป็น "ชินอ๋องผู้สำเร็จราชการ"!!!>>

จาก "รักแรก" ในวัยขาสั้นคอซอง สู่ "ศัตรูหมายเลขหนึ่ง"ที่กฎหมายต้องกำจัด​'นับดาว'เชื่อมาตลอดว่าความรักและความฉลาดของเธอจะนำพา 'อาทิตย์' ชายหนุ่มผู้เป็นโลกทั้งใบของเธอไปสู่ชีวิตที่ดีได้ เธอเคี่ยวเข็ญจนเขาเรียนจบ แต่ในวันที่เธอสอบติดตำรวจและอนาคตกำลังจะเริ่มต้นขึ้น เขากลับบอกเลิกและหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงคำถามที่ไร้คำตอบนานนับสิบปี​หลายปีผ่านไป นับดาวกลายเป็นนายตำรวจหญิงฝีมือฉกาจที่ได้รับมอบหมายให้ทลายเครือข่ายมาเฟียข้ามชาติที่ทรงอิทธิพลที่สุด ทว่ายิ่งสืบลึกเข้าไปในเงามืด หัวใจเธอกลับยิ่งสั่นคลอน เมื่อปลายนิ้วที่เคยสัมผัสกันในห้องเรียน กลับกลายเป็นมือคู่เดียวกันที่กุมบังเหียนอาณาจักรสีเทาทุกรูปแบบ ทั้งบ่อนพนัน นักฆ่า และการค้ามนุษย์​ในโลกที่ความถูกต้องต้องมาก่อนหัวใจ เธอมีหน้าที่ต้องจับเขาเข้าคุก แต่เขาผู้กลายเป็นราชาโลกมืดกลับส่งยิ้มที่คุ้นเคยมาให้พร้อมคำท้าทาย..​"ถ้าอยากได้ตัวผม... ก็ไล่ให้ทันสิครับคุณตำรวจ"​เมื่อคนหนึ่งล่าเพื่อ "หน้าที่" แต่อีกคนหนีเพื่อ"ปกป้อง"บทสรุปของเส้นขนานที่เปื้อนคราบเลือดและน้ำตานี้จะจบลงที่กุญแจมือหรือความตาย?

ฉันที่กำลังเลิกเรียนและยืนรอรถเมล์ที่ป้ายรถเมล์ที่หน้าโรงเรียนเพื่อที่จะกลับบ้าน แต่จู่ๆ ก็มีกลุ่มผู้ชายชุดดำฉุดฉันขึ้นไปบนรถตู้ทันที " กรี๊ด! " ฉันกรี๊ดร้องเสียงดัง ซึ่งตอนนี้ที่ป้ายรถเมล์ไม่มีคนอยู่สักคนเลย เพราะทุกคนทำกิจกรรมกีฬาสีอยู่ในโรงเรียนกันหมด เลยยังไม่มีใครออกมานอกโรงเรียน ฉันโดนฉุดกระชากลากถูให้ขึ้นไปบนรถตู้คันสีดำ ฉันดิ้นยังไงก็ดิ้นไม่หลุด เพราะผู้ชาย 2 คนล็อกแขนทั้งสองข้างของฉันเอาไว้แน่น ฉันที่มีแรงเท่ามดตะนอยจะไปสู้แรงพวกเขาได้ยังไง " พวกคุณเป็นใคร ปล่อยหนูนะ ปล่อยหนู " ฉันที่ตอนนี้ตื่นตะหนกเป็นอย่างมาก และร้องไห้ออกมาด้วยความกลัว " เรียบร้อยครับท่าน " ผู้ชายอีก 1 คนพูดกับใครก็ไม่รู้และเขาก็ปิดประตูรถตู้ทันที " หึ " ฉันที่ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอเลยหันหลังไปดูต้นเสียงที่เบาะด้านหลังของฉันทันที " ขะ คุณเป็นใครคะจับหนูมาทำไม ปล่อยหนูเถอะนะคะ หนูอยากกลับบ้าน " ฉันที่ตอนนี้ตัวสั่นเทา น้ำตาไหลอาบแก้ม หันไปยกมือไหว้ขอร้องอ้อนวอนผู้ชายที่นั่งอยู่เบาะหลัง

ความรักระหว่างเธอแหละเขา ความรักระหว่างนักศึกษากับมาเฟียหนุ่มโหด จะจบลงเอ่ยได้อย่างไร เธอก็ดื้อ เขาก็คลั่ง

“อื้อออ! ปล่อยนะ” เธอรวบรวมแรงทั้งหมดผลักคนตัวโตออกเมื่อเขาจู่โจมจูบเธออย่างไม่ทันตั้งตัว “หึ! อย่าหลงตัวเองว่าฉันจะพิศวาสคนอย่างเธอ ทำหน้าที่ให้คุ้มกับการเสนอตัวเองมาขัดดอกเงินห้าสิบล้านดีไหม” มุมปากยกยิ้มเย็นชาราวกับก้อนน้ำแข็ง มันไม่ใช่จูบของความรักแต่เป็นจูบแห่งการครอบครองแสดงความเป็นเจ้าของว่าเธอคือเบี้ยล่างของเขาหรือ นางบำเรอ ของเขานั่นเอง.. เขาบอกกับตัวเองว่าไม่ได้แตะต้องเธอเพราะความต้องการของหัวใจ ทว่าเขาแตะต้องเธอเพียงเพราะความต้องการของร่างกายเพียงเท่านั้น “เธอคงรู้ตัวเองดีว่าตัวเองอยู่ในฐานะอะไร และอีกอย่างไม่ว่าฉันจะ...อยาก...ตอนไหนเธอก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ” เขาเอ่ยเสียงต่ำแหบพร่า ลมหายใจร้อนจัดแผ่วอยู่ข้างใบหูของเธอ แต่ละถ้อยคำที่เปล่งออกมายิ่งกว่าคมมีดที่กรีดลึกลงบนศักดิ์ศรีของเธอโดยไม่ต้องใช้แรง ริมฝีปากบางเม้มแน่นเป็นเส้นตรง กลั้นความโกรธและความเจ็บไว้หลังดวงตากลมโตที่ไม่อาจปกปิดความเสียใจไว้ได้ แม้หัวใจดวงน้อยจะสั่นไหวแค่ไหน ไม่อาจยอมให้หยดน้ำตาทรยศร่วงหล่นต่อหน้าเขาเด็ดขาด มือบางกำชุดเจ้าสาวแน่น กลั้นเสียงสะอื้นไว้ในอกทุกสัมผัสคือการตอกย้ำทุกจังหวะคือการย้ำเตือนว่าเธอถูกตีค่าไว้แล้ว

ทะลุมิติมาทั้งทีดันมาอยู่ในร่างของฮูหยินท่านแม่ทัพที่สามีรังเกียจ เอะอะ ก็เอามีดจี้คอคิดอยากฆ่านางให้ตาย ถึงขั้นวางยาภรรยาตนให้พูดความจริง หลัวชั่วเรื่องนี้ชอบข่มขู่ภรรยา ⚔️ “หยุด!” น้ำเสียงเย็นชาดูอ่อนแรงกว่าปกติ เช่นนั้นพอถูกตะโกนใส่ก็ยังทำให้มู่หรูเหยารู้สึกเกร็งไปทั้งตัวจนต้องหยุดฝีเท้า อดคิดไม่ได้ว่าขนาดบาดเจ็บยังข่มขวัญคนอื่นได้อีก หรือจะเดินไปหาดาบมาบั่นคอเขาเสียตรงนี้ดี นางจะได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข “เจ้านี่มัน...เห็นข้าเจ็บเช่นนี้ยังนิ่งเฉย หรือนี่ก็เป็นแผนของเจ้าด้วย” มู่หรูเหยาอ้าปากเตรียมจะปฏิเสธ แต่เสียงของจางเจิ้นอู่ก็ดังขึ้นก่อน “มาพาข้าไปทำแผล คงรู้นะว่าการดูแลสามีก็เป็นหน้าที่ของฮูหยินเช่นกัน” ที่อย่างนี้ยกตำแหน่งฮูหยินให้นางเชียวนะ!

พิมรดาเคยคิดว่าชายที่ตนเองรักจะซื่อตรงต่อเธอแต่ไม่ใช้เลยเขามีเรื่องปิดบังเธอแถมคนรักเขาของเขาก็ยังฆ่าเธออีก ในขนาดที่หญิงสาวกำลังจมในความเป็นขอกลับมีคนยืนมือช่วยเหลือแต่เธอต้องแลกพลังวิญญาณครึ่งหนึ่ง

เมื่อพี่สาวฝาแฝดต้องจบชีวิตอย่างเป็นปริศนา​ นั้นเลยเป็นที่มาของการล่าและก็ล้างแค้นของเล่ย์นักฆ่ารับจ้าง​ ที่ต้องกลับมาสืบหาความจริงของการตายของพี่สาว

"เราถามจริง ๆ นายเข้าหาเราเพราะอะไร?" ฉันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นคลอน หัวใจดวงน้อยสั่นไหวอย่างเจ็บปวด "..." "ตอบสิอันหลง เราเชื่อหมดใจว่านายรักเรา " ฉันได้ยินคำว่ารักจนนับไม่ถ้วนจากปากเขา ทว่าคาดไม่ถึงว่าวันนี้จะได้ยินคำว่า"ไม่รัก" เวลาที่เขาอยู่กับคนอื่น เขารับคำท้าการพนันเพื่อมาจีบฉันแลกกับสนามรถแข่ง บอกรัก จนฉันเชื่อหมดใจให้ทั้งใจและกาย "ครับ ผมรักพี่" "...ฮึก..รัก...รัก...บอกแล้วไงว่าไม่ชอบคนโกหก เมื่อกี้ที่พูดหมายความว่าไง นายดูถูกเราขนาดนี้เลยเหรอ!? ทุเรศ!" "พี่เธอฟังผมก่อน" "ไปให้ไกลจากชีวิตเรา จะไปไหนก็ไปคนหลอกลวง!" เขามันก็แค่คนหลอกลวง โดนผีหลอกยังไม่เจ็บเท่าโดนคนรักหลอกแบบนี้เลย

“เมื่อหนี้ถูกชำระด้วยร่างกาย ไม่ใช่เงิน” “และในห้องเชือดไม่มีคำว่า ไม่!”