Healing Touch 5e

การกลับมาเยือนของนายน้อยตระกูลสวี มาเฟียอันดับหนึ่ง อย่า เยว่ซือ ต้องมาบรรจบกับรักครั้งเก่าอย่างเพื่อนสนิท ลู่เป่ยเปียน ความรักต้องห้ามทำให้ฟันเฟืองความสัมพันธ์หมุนอีกครั้ง ระหว่างหน้าที่และความรัก พวกเขาจะเลือกสิ่งใด

"ยาคุมนี่เก็บไว้กินตอนฉันเสร็จ ฉันไม่ใส่ถุงยางให้เสียอารมณ์หรอกในเมื่อเธอยังซิง" ปาริฉัตร วัย 22 ปี ลูกหนี้สาวแสนสวย เพราะพี่ชายซึ่งการพนันงอมแงมจนต้องกู้หนี้ยืมสิน และได้ขโมยโฉนดที่ดินของตายายมาเป็นหลักประกันการกู้ยืม เธอจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะนำโฉนดกลับคืนมาจึงได้เข้าไปเจรจาต่อรองกับเขา เสี่ยภาคินทร์ วัย 32 ปี เจ้าหนี้หนุ่มสุดเหลี่ยมจัด เขาผู้ไม่เคยขาดทุนในการลงทุนเลยสักครั้ง จะธุรกิจใดก็ต้องคิดถึงส่วนได้ส่วนเสียเสมอ เขาอยากได้เธอมาครอบครองจึงได้ยื่นข้อเสนอที่เธอมิอาจปฏิเสธได้ ในเมื่อเธอมาขอร้องไม่ให้เขายึดที่ดิน เธอก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนที่เขาพึงพอใจ และที่เขามักทำประจำกับลูกหนี้สาว ๆ นั่นก็คือการ เก็บดอก แต่ไม่ใช่เก็บดอกเงินตราทว่าเป็นการเก็บดอกบนเตียง นิยายชุดพิศวาสรัก 1. พิศวาสรักลูกหนี้ (เสี่ยภาคินทร์ + ปาริฉัตร) 2. พิศวาสรักเด็กหมอ (หมอชวิณ + แก้มใส) 3. พิศวาสรักเด็กฝาก (ภูริช + พลอยลลินณ์) 4. พิศวาสรักเมียแต่ง (ธันวา + รินรดา)

“จำใส่กะโหลกผุ ๆ ของเธอไว้นะกระต่าย...ฉันจะปล่อยเธอไปก็ต่อเมื่อฉันไม่ต้องการผู้หญิงอย่างเธอแล้วเท่านั้น”

My husband is from a wolf pack with a throne to inherit, but despite all my efforts, I can never give him a son. He finds it shameful that I only give birth to daughters, forgetting how I risked my life to save him. So, he begins an affair with my sister. Later, for the sake of the male offspring in my sister's belly, he brutally throws my daughter to her death and made me cough up blood until I die. Now that I am reborn, I no longer want any connection with him and avoid the path where I save him. But I never expected that my reborn sister would rescue him instead. They smugly mock me for being unable to bear male heirs. But she doesn't know that the ten-thousand-year-old Creator Goddess bloodline flowing through my veins has already been quietly awakened. My daughter will inherit the power of the goddess and become the ruler of the new world.

The day I was supposed to win the biggest award of my career, I walked in on my boyfriend, Ethan, in bed with another woman. He sneered, calling me a face-blind, scent-deaf bore in bed. I planned to expose his ass at the award ceremony. Instead, he and his lover mowed me down with their car. Next thing I knew, I woke up with them in an S-class horror survival game. Mortality rate: over 95%. We had to survive ten days in a haunted manor to be revived. Hit 100 on your Anxiety Level, and your soul is obliterated. Chloe, Ethan's lover, sneered. "Sensory defects? You can't recognize ghosts or smell danger. In a horror game, that’s a death sentence. You might as well just die." The others heard her and scrambled to team up. Me? I walked straight into the lair of the manor's final boss. The most powerful demon in the game wanted to devour my soul. I couldn't really see him. I just thought he was a cosplayer. I lunged forward, poked his abs, and pointed at the glowing crack in his chest. "Wow, you're really committed to the role. This getup must've cost a fortune."

On my twenty-third birthday, my brother, Zackary Dixon, became the wealthiest man in the country. He threw a grand birthday party for the nanny's daughter, saying that she would be the Dixon family's favorite. At the same time, something went wrong with my artificial heart. I couldn't find a suitable one, only one month left in my life. Due to the torture of illness and great pressure, I had no choice but to call him. Hearing my cough, he coldly said, "At that time, you were afraid to get involved, and now you regret it?" My throat was sore. I stared at his expressionless face through the phone and laughed bitterly. "Zackary, three hundred thousand dollars is no big deal to you. Help me, OK?" Zackary sneered. I could hear his warm voice comforting Lillianna, "Voice phishing. It's fine." Of course, he was fine, because his sound beating heart was mine.

I was eighteen when I donated one of my kidneys to Susie Grant, but she died to transplant rejection anyway, and I was chased out of the Grant family. Before long, the surgery incision festered, and I died of infection in the streets. When I opened my eyes again, I was five once more, and it was the day I was taken back to the Grant family's home. But this time, my brother Harry stepped in front of our parents, pointing at me as he said, "There's been a mistake. She's not actually my sister." Seeing the look of contempt in his eyes, I knew he had reincarnated too. As our parents left in disappointment, he shoved me a piece of candy and told me, "The Grant family just needs one daughter. There's no place for you among us if you can't save Susie."

Setelah aku meninggal, orang tuaku menandatangani surat persetujuan donor organ dan memberikan retina mataku kepada anak angkat kesayangan mereka, Emma Moore. Emma pun menikah dengan kakak kandungku. Mereka hidup bahagia sebagai keluarga yang utuh. Seumur hidup, aku selalu bersaing dengannya, tetapi ujung-ujungnya aku kehilangan segalanya dan berakhir tragis. Setelah terlahir kembali, aku memilih menjalani hidup tanpa memikirkan siapa pun dan justru itulah awal dari kebahagiaan yang tak pernah kuduga.

What if the mate who could save your life wasn’t the one you married? She was his chosen mate, not his fated one. After giving birth to a powerful child, her body broke, leaving her bedridden and forgotten for years. Doctors said only her true mate could heal her, but she stopped believing he existed. Until one heartbreaking Luna Festival, when betrayal pushed her to leave it all behind. One night. One stranger. One touch that awakened something long buried. Now her strength is returning, her soul is stirring… and everything she thought she knew is falling apart. One night changes everything. What if fate was just waiting for her to walk away from being the charity mistress? And what if healing was never about survival—but love?

ฉันที่กำลังเลิกเรียนและยืนรอรถเมล์ที่ป้ายรถเมล์ที่หน้าโรงเรียนเพื่อที่จะกลับบ้าน แต่จู่ๆ ก็มีกลุ่มผู้ชายชุดดำฉุดฉันขึ้นไปบนรถตู้ทันที " กรี๊ด! " ฉันกรี๊ดร้องเสียงดัง ซึ่งตอนนี้ที่ป้ายรถเมล์ไม่มีคนอยู่สักคนเลย เพราะทุกคนทำกิจกรรมกีฬาสีอยู่ในโรงเรียนกันหมด เลยยังไม่มีใครออกมานอกโรงเรียน ฉันโดนฉุดกระชากลากถูให้ขึ้นไปบนรถตู้คันสีดำ ฉันดิ้นยังไงก็ดิ้นไม่หลุด เพราะผู้ชาย 2 คนล็อกแขนทั้งสองข้างของฉันเอาไว้แน่น ฉันที่มีแรงเท่ามดตะนอยจะไปสู้แรงพวกเขาได้ยังไง " พวกคุณเป็นใคร ปล่อยหนูนะ ปล่อยหนู " ฉันที่ตอนนี้ตื่นตะหนกเป็นอย่างมาก และร้องไห้ออกมาด้วยความกลัว " เรียบร้อยครับท่าน " ผู้ชายอีก 1 คนพูดกับใครก็ไม่รู้และเขาก็ปิดประตูรถตู้ทันที " หึ " ฉันที่ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอเลยหันหลังไปดูต้นเสียงที่เบาะด้านหลังของฉันทันที " ขะ คุณเป็นใครคะจับหนูมาทำไม ปล่อยหนูเถอะนะคะ หนูอยากกลับบ้าน " ฉันที่ตอนนี้ตัวสั่นเทา น้ำตาไหลอาบแก้ม หันไปยกมือไหว้ขอร้องอ้อนวอนผู้ชายที่นั่งอยู่เบาะหลัง