Novel & Cerita O Henry

Si Henry naman ay nakapangkat ng braso sa dibdib, nakasuot ng maikling manggas na kulay abo, hindi alintana ang lamig, at ang kanyang matipuno at malalakas na mga hita ay nakabalot sa gray na cargo pants. Ang kanyang pangangatawan ay tunay na malaki at matipuno, parang isang maliit na bundok na kitang-kitang nakalabas ang mga kalamnan sa ilalim ng tela ng kanyang damit, at ang ganitong malakas na lalaki ay nakakatawag ng pansin ng maraming tao. Limang metro lamang ang layo sa likod ni Henry, may nakaparadang palihim na itim na SUV sa gilid ng kalsada.

Sabi ni Henry at nagpatuloy sa pag-lalakad at sumasabay sa agos ng tao sa loob ng airlines. Henry is one of the most eligible bachelors in town in Asia, also known as Xander. He has big companies, a CEO of a different brand of company, and a successful five-star hotel in Ilocos. All women are drooling not only because of what he has but also because of his figure. Because he's not Henry just for nothing. He can be ruthless and innocent. "Come on, men. This idiot doesn't trust me. He's angry. Remember his fucking girl, or let's just say a whore? She fucked me while I was asleep, and that Idiot Hareth was angry because he lost one of his favorites of the month. "

Dahil sa ginawa ni Hera ay awtomatiko ring nagpalit ng anyo ang pack ni Henry at sabay-sabay na sinugod siya. Bagsak sa sahig si Henry subalit kaagad din siyang nakabawi. Hindi sapat ang lakas ni Hera para matalo siya. Tumayo siya at huminga nang malalim bago unti-unting nagpalit ng anyo.

Dito kasi ay hindi nito makakain ang anumang gusto nitong pagkain. Pinagmamasdan lang ni Henry ang asawa habang sunod sunod itong sumusubo. Napakasimple na lang ng hitsura nito ngayon hindi gaya ng nasa labas pa ito na laging nakapostura at puro branded ang mga suot at gamit. Ngayon ay simpleng maong na pantalon na lang at puting t-shirt. Walang anumang kolorete sa mukha at nakatali lang pataas ang buhok.

​“Lalim ng iniisip natin, ah. Baka malunod ka niyan.” ​Napaigtad ako sa gulat at mabilis na nilingon ang pinagmulan ng boses. Doon, sa ilalim ng lilim ng malaking puno ng mangga sa tabi ng lumang bakod, nakatayo si Henry. Nakasuot siya ng isang kupasing denim shirt na nakabukol ang mga manggas hanggang siko, at may bitbit na basket ng mga bagong pitas na kalamansi. May tipikal na magaan at tapat na ngiti sa kanyang mga labi—isang malaking kabaligtaran sa madidilim at seryosong mukha ni Jaxon .

Sa halip na ipakita ang pagiging mabagsik na tao na kakaunting salita lamang ang sasabihin, si Henry ay biglang tumawa ng malakas at napuno ng emosyon. Maging ang kanyang mga mata ay may kumikinang na bagay na masasabing mula sa mga luha. “Loko ka talaga, gusto mo ba talagang mamatay ako? Hindi mo na ako kailangang ilibing. Empleyado lang ako ng Tremonts, hindi ang senior mo. May sarili akong funeral arrangements pagdating ng panahon."

tanong niya patukoy sa anak kong kakalabas palang sa mundo, marami ng adventure. “Timber,” sagot ko. Tumango siya. “Nice name,” aniya. “Salamat,” Naging ganoon ang takbo ng buhay ko sa araw-araw. Ang lalaking yun ay si Henry so siya lagi kong nakakausap dito at mukhang siya rin ang dahilan kung bakit hindi ako minamanyak ng ibang puti dito. Hanggang tingin lang silang lahat sa akin.

Malapit na bang mawala ang buhay ng isang isandaan at isang taong gulang? Si Henry ang pinaka kinamumuhian ni Sabrina sa Ford Residence. Tuwing nababanggit ang matanda, naaalala ni Sabrina ang lahat ng kahihiyan na ipinataw ni Henry sa kanya pitong taon na ang nakakaraan. Pero, papalapit na ang wakas ng buhay ng matanda, kaya anong pake pa?

Habang may kasiguraduhan na naglalakad palabas ng kwarto si Duke, yakap si Irina, tumama ang kamao ni Henry sa kama, pinipigilang magalit. "Sino ang tinatakot ko?!" bulong niya, puno ng poot, pero wala ni isa sa kanyang mga tauhan ang naglakas-loob magsalita. Naitaguyod ni Henry ang kanyang yaman sa pamamagitan ng mga hindi karaniwang paraan, malalim na nakaugat sa ilalim ng lupa, may koneksyon sa parehong legal at ilegal na mundo. Palagi niyang iniisip na sa lugar nila, walang sinuman ang magtatangkang makialam sa kanya, si Henry.

Tinanong ko si Henry kung gusto niya katatapos lang ang sagot nito. Dala ang kape ay umupo ako katapat ng mga bata. May nakahain ng pancakes sa kanilang plato at may nakalagay ng kanin sa malaking plato. Nakita ko ang Ama nila na abala sa nilulutong ham at tocino. Nilingon ako ni Henry, "Luto na ito love antayin mo nalang." Wika nito at pinatay na ang kalan. Kumuha ito ng mangkok at isinalin ang niluto nito. Lumapit ito sa 'min na dala-dala ang niluto.